Wojtyłwoie żyli na przełomie XIX i XX wieku. Emilia, rodowita Krakowianka pochodząca z rodziny wielodzietnej (miała 8 rodzeństwa), to elegancka kobieta, na zdjęciach prezentująca się w wytwornych sukniach, kapeluszach, ze srebrną torebką w ręku. Interesowała się literaturą, sztuką, lubiła czytać. Karol pochodził z Lipnika. Najpierw pracował jako krawiec, a następnie został wojskowym. Mieszkał na terenie zaboru austriackiego, stąd służył w cesarsko-królewskiej armii, w 56. Pułku Piechoty, tzw. Wadowickim. Biegle mówił po niemiecku (uczył zresztą w domu syna- przyszłego papieża- tego języka), pasjonował się historią, dużą wagę przywiązywał do miłości Ojczyzny.
Wojtyłowie wzięli ślub w 1906 r. w kościele św. Pawła i Piotra w Krakowie. Przez jakiś czas mieszkali w tym mieście, dopiero później wynajęli mieszkanie w Wadowicach, gdy porucznik Karol Wojtyła został przeniesiony do swej macieryzstej jednostki wojskowej. W czasie pierwszej wojny światowej rodzina przeżyła różne ewakuacje (roczny pobyt na Morawach, dziś Czechy), doświadczyła głodu, cierpienia. W 1916 roku rodzice Papieża przeżyli śmierć córeczki - Olgi, która zmarła wkrótce po urodzeniu.
Potrafili jednak w niezwykły sposób przeżywać swoją codzienność, swą miłość małżeńską, miłość do dzieci, a także swą wiarę. Sam Jan Paweł II zresztą mówił publicznie, że jego ojciec, a także matka byli to ludzie niezwykli.