26 maja to w polskim kalendarzu data szczególna. Co ciekawe, Polska jest jedynym krajem na świecie, który obchodzi to święto w tym konkretnym, stałym terminie. Chociaż witryny sklepowe i kwiaciarnie już od początku miesiąca zachęcają do radosnego świętowania, dla wielu z nas ten dzień wiąże się z zupełnie innymi uczuciami niż te promowane w reklamach.
Dla sporej grupy osób zbliżający się wtorek wywołuje lęk, smutek lub poczucie wyobcowania. Kolorowe laurki w mediach społecznościowych stają się bolesnym kontrastem dla prawdziwego życia, w którym relacje bywają dalekie od ideału. Zanim więc po raz kolejny poczujemy presję uśmiechu, warto zrozumieć, że Dzień Matki to święto, które ma prawo budzić skomplikowane emocje.
Gdy brakuje najważniejszej osoby. Żałoba i cichy ból
Z psychologicznego punktu widzenia Dzień Matki bywa silnym zapalnikiem dla trudnych emocji związanych z żałobą. Dotyczy to zarówno osób, które straciły mamę, jak i kobiet mierzących się z bolesną stratą dziecka. W takim czasie uczucie pustki jest często potęgowane przez idealistyczny, szczęśliwy obraz święta widoczny na każdym kroku. Trudno uciec od radosnych haseł, gdy serce wypełnia tęsknota za kimś, kogo już nie ma obok.
Specjaliści z portali psychologicznych podkreślają, że merytoryczne nazwanie tego bólu pozwala go zwalidować. Uświadomienie sobie, że nie jesteśmy osamotnieni w tym smutku, przynosi pewną ulgę. Dobrym sposobem na zaopiekowanie się sobą 26 maja jest ograniczenie aktywności w social mediach. Danie sobie prawa do przeżywania smutku w ciszy, zamiast zmuszania się do celebracji, to ważny krok w procesie radzenia sobie ze stratą.
Bolesne przypomnienie: Bezdzietność, niepłodność i presja społeczna
Majowe święto to również trudny moment dla kobiet doświadczających bezdzietności okolicznościowej lub niepłodności. Badania opinii społecznej z 2026 roku przeprowadzone przez Instytut Pollster rzucają nowe światło na tę kwestię. Wynika z nich, że ponad połowa bezdzietnych Polek przed 35. rokiem życia chciałaby mieć dzieci, ale boryka się z przeszkodami takimi jak brak odpowiedniego partnera, obawy zdrowotne czy trudna sytuacja finansowa.
W okolicach Dnia Matki te kobiety częściej niż zwykle stykają się z niewygodnymi pytaniami od bliskich oraz silną presją otoczenia. Dla wielu z nich celebracja 26 maja jest bolesnym przypomnieniem o niespełnionych pragnieniach i życiowych trudnościach, a nie ideologicznym wyborem. Zdjęcie stygmatu z tematu bezdzietności pozwala zrozumieć, że każda historia jest inna i zasługuje na szacunek, a nie na oceniające spojrzenia przy świątecznym stole.
Nieidealne relacje i zrzucenie ciężaru bycia „perfekcyjną”
Nie każda relacja z matką opiera się na bezwarunkowym wsparciu. Dla osób wychowanych w chłodnych lub toksycznych domach, składanie życzeń często wynika wyłącznie z męczącego poczucia obowiązku. Z drugiej strony, same matki również zmagają się z ogromnym ciężarem. Tradycyjny model „matki-Polki” narzuca im nierealistyczne standardy, co prowadzi do przemęczenia, a w skrajnych przypadkach zwiększa ryzyko wystąpienia depresji poporodowej lub wypalenia.
W psychoterapii często przywołuje się pojęcie „wystarczająco dobrej matki” (ang. good enough mother), wprowadzone przez Donalda Winnicotta. Ten brytyjski psychoanalityk tłumaczył, że dzieci nie potrzebują idealnych rodziców, lecz takich, którzy potrafią reagować na ich potrzeby, mimo swoich ludzkich wad. Ta koncepcja pomaga współczesnym kobietom zrzucić z siebie niszczącą presję doskonałości i pozwala dorosłym dzieciom zracjonalizować obraz swoich opiekunów.
Zaakceptowanie faktu, że Dzień Matki może być dniem refleksji, a nie tylko radości, pozwala na autentyczne przeżycie tej daty. Niezależnie od tego, czy planujesz radosne spotkanie, czy wolisz spędzić ten czas w samotności, pamiętaj, że Twoje emocje są ważne i uzasadnione. Ochrona własnych granic psychicznych 26 maja jest równie istotna, co pielęgnowanie więzi z najbliższymi.
Podcasty
Playlisty tematyczne
