Nie żyje legendarny onkolog. Honorowy Obywatel Warszawy miał 97 lat. "Warto być w życiu przyzwoitym"

Od tajnych kompletów do kierowania Instytutem Onkologii

Andrzej Kułakowski urodził się 10 sierpnia 1929 r. w Warszawie. W czasie niemieckiej okupacji kontynuował naukę na tajnych kompletach i działał w konspiracyjnym harcerstwie. Był również żołnierzem Armii Krajowej. Po wojnie ukończył Liceum im. Stefana Batorego, a następnie studia medyczne w Warszawie.

W 1953 r. rozpoczął pracę w Instytucie Onkologii, z którym pozostał związany przez kolejne dekady. Kierował kliniką, pełnił funkcję zastępcy dyrektora, a w latach 1991–1998 zarządzał całą placówką. W 1993 r. uzyskał tytuł profesora nauk medycznych.

Zmienił podejście do leczenia nowotworów

Prof. Kułakowski należał do grona lekarzy, którzy budowali podstawy współczesnej chirurgii onkologicznej w Polsce. Rozwijał metody operacyjnego leczenia nowotworów, w tym chorób piersi, głowy i szyi oraz jamy brzusznej. Zajmował się także chirurgią rekonstrukcyjną, a swoją wiedzę przekazywał kolejnym pokoleniom specjalistów.

Jego działalność nie ograniczała się do sali operacyjnej. Był jednym z twórców Polskiej Szkoły Onkologii i założył Sekcję Chirurgii Onkologicznej Towarzystwa Chirurgów Polskich, która dała początek Polskiego Towarzystwu Chirurgii Onkologicznej.

Walczył o lepsze życie pacjentów po chorobie

Profesor zwracał uwagę nie tylko na skuteczność terapii, ale również na to, jak pacjenci radzą sobie po zakończeniu leczenia. Wspólnie z dr Krystyną Miką rozwijał rehabilitację onkologiczną w Polsce. Wspierał też ruch Amazonek i inicjatywy pomagające osobom dotkniętym chorobą nowotworową.

Narodowy Instytut Onkologii podkreślił jego wkład w rozwój polskiej onkologii oraz troskę o jakość życia chorych. Prof. Kułakowski należał również do międzynarodowych organizacji zajmujących się chirurgią onkologiczną i walką z rakiem.

Honorowy Obywatel Warszawy. Zostały po nim ważne słowa

Za działalność naukową, zawodową i społeczną prof. Andrzej Kułakowski otrzymał wiele odznaczeń. Wśród nich znalazły się Krzyż Komandorski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą oraz Order Orła Białego. 26 czerwca 2025 r. dołączył do grona Honorowych Obywateli Warszawy.

Podczas uroczystości związanej z przyznaniem tego tytułu powiedział: „Warto być w życiu przyzwoitym”. Narodowy Instytut Onkologii przypomniał te słowa, informując o śmierci profesora.

Odszedł lekarz, który przez dziesięciolecia współtworzył polską onkologię i miał wpływ zarówno na rozwój metod leczenia, jak i na podejście do potrzeb pacjentów.