- Bazgranie i rysowanie pomagają ćwiczyć sprawność dłoni, koncentrację i wyrażanie własnych pomysłów
- Spokojna, krótka reakcja działa lepiej niż krzyk, zawstydzanie dziecka czy długie tłumaczenie
- Duży papier, pionowa powierzchnia i łatwo dostępne przybory ułatwiają zmianę miejsca rysowania
- Warto jasno powiedzieć, że po ścianach nie rysujemy, a po skończonej zabawie wspólnie sprzątamy
Dlaczego dziecko rysuje po ścianach?
Dziecko rysuje po ścianach zwykle dlatego, że chce zostawić ślad, sprawdza działanie kredki albo widzi w ścianie po prostu dużą kartkę. Małe dzieci nie zawsze rozumieją jeszcze, że po papierze można rysować, a po ścianie nie. Rysowanie, bazgranie i malowanie pomagają im ćwiczyć ruchy dłoni oraz palców, a także wyrażać pomysły.
Nie zakładaj od razu, że dziecko zrobiło to na złość. To nie znaczy, że ściany mają być dostępne do malowania. Dziecko potrzebuje prostego komunikatu, gdzie może rysować, oraz warunków, które rzeczywiście pozwolą mu z niego skorzystać.
Dziecko rysuje po ścianie? Zareaguj od razu i spokojnie
Gdy dziecko zacznie rysować po ścianie, podejdź do niego i spokojnie odłóż kredkę lub mazak. Powiedz krótko: „Po ścianie nie rysujemy. Rysujemy na papierze”. Długie tłumaczenie w tym momencie zwykle nie pomoże, zwłaszcza kilkulatkowi skupionemu na rysowaniu.
Od razu wskaż dziecku inne miejsce do rysowania: kartkę przyklejoną do stołu, blok położony na podłodze albo tablicę. Nie pytaj, czy dziecko chce przestać rysować, bo nie chodzi o zakaz tworzenia, ale o zmianę miejsca. Możesz dodać: „Widzę, że chcesz robić długie linie. Zrób je tutaj”.
Gdy dziecko skończy rysować, wróćcie razem do ściany. Starsze dziecko może pod opieką dorosłego pomóc zetrzeć ślady zmywalnej kredki wilgotną ściereczką. Nie dawaj dziecku silnych środków czyszczących. Sprzątanie nie powinno być karą, lecz zwykłym następstwem rysowania w niedozwolonym miejscu.
Jak zachęcić dziecko do rysowania na papierze?
Dziecku łatwiej wybrać papier, gdy kredki i inne przybory są pod ręką, zamiast leżeć wysoko w szafce i być wyjmowane dopiero na prośbę. Dziecko chętniej wybierze papier, jeśli będzie duży, dobrze przymocowany i położony tam, gdzie zwykle się bawi albo spędza czas z dorosłym. Warto też pozwolić mu zdecydować o kolorach, kształtach i temacie pracy, zamiast wymagać konkretnego obrazka.
W domowym miejscu do tworzenia przydają się różne powierzchnie i narzędzia:
- duży blok położony na stole lub podłodze albo rolka papieru przymocowana taśmą
- tablica kredowa lub suchościeralna ustawiona na wysokości dziecka
- papier przyklejony pionowo do drzwi, sztalugi albo gładkiej części ściany przeznaczonej do zabawy
- kredki, grube ołówki i flamastry dobrane do wieku dziecka
- farby i pędzle używane przy stole, na podkładce oraz pod nadzorem dorosłego
- rysowanie wodą na chodniku, płocie lub macie do malowania wodą
Nie pytaj od razu, co przedstawia rysunek, jeśli dziecko samo jeszcze nie mówi, co narysowało. Lepiej zauważyć to, co widzisz: „Użyłeś wielu niebieskich kresek” albo „Narysowałeś bardzo długą drogę”. Takie zdania nie narzucają odpowiedzi i zachęcają dziecko do opowiedzenia o swoim pomyśle.
Proste zasady pomagają dziecku pamiętać, gdzie wolno rysować
Dziecku łatwiej zapamiętać prostą zasadę powtarzaną za każdym razem: rysujemy na papierze albo na tablicy. Dobrze, gdy wszyscy dorośli reagują podobnie. Jeśli raz pozwalamy rysować po fragmencie ściany, a innym razem karcimy za to samo, dziecku trudniej zrozumieć granicę.
Można przygotować jedno miejsce do rysowania w pionie, na przykład tablicę albo papier przyczepiony do drzwi. To odpowiada dzieciom, które lubią rysować w pozycji stojącej i robić szerokie ruchy ręką. Gdy papier jest pełny, wspólnie zdejmijcie go i zawieście nowy, zamiast czekać, aż dziecko poszuka kolejnego miejsca.
Wybieraj przybory plastyczne odpowiednie dla wieku dziecka i używaj ich zgodnie z zaleceniami producenta. Jeśli w domu jest małe dziecko, trzymaj poza jego zasięgiem niezmywalne markery, farby wymagające rozpuszczalników i inne materiały przeznaczone dla dorosłych. Na przyszłość wystarczy prosta zasada, przygotowany papier i szybka reakcja rodzica, zanim dziecko znów zacznie rysować po ścianie.
Źródła: