Matura fizyka 2026 odpowiedzi. Co znajdziemy w arkuszu? Przecieki i możliwe zadania [19.05.2026]

Uwaga: Poniższy artykuł jest oparty na niepotwierdzonych informacjach i doniesieniach z mediów społecznościowych. Oficjalne arkusze egzaminacyjne zostaną opublikowane przez Centralną Komisję Egzaminacyjną dopiero po południu. Należy traktować te doniesienia z dużą ostrożnością.

Gorączka przecieków w internecie. Czego spodziewają się maturzyści na egzaminie z fizyki?

Matura z fizyki trwa 180 minut i jest powszechnie uważana za ogromne wyzwanie. Arkusz składa się z zadań zamkniętych i otwartych, które wymagają nie tylko biegłości w stosowaniu wzorów, ale także umiejętności analizy zjawisk i logicznego argumentowania.

W sieci, na popularnych portalach i w grupach dyskusyjnych, hasła "matura fizyka 2026", "przecieki fizyka rozszerzona" i "arkusz CKE" zdobywają popularność. Analiza tych wpisów pozwala zidentyfikować działy, które według zdających mają największą szansę pojawić się na egzaminie.

• Bryła sztywna i ruch obrotowy. Zadania dotyczące momentu siły, momentu bezwładności i zasady zachowania momentu pędu.
• Elektromagnetyzm. Obwody prądu stałego, zjawisko indukcji elektromagnetycznej oraz siła Lorentza to niemal pewniaki na każdym egzaminie.
• Termodynamika. Przemiany gazowe, pierwsza zasada termodynamiki i sprawność silników cieplnych.
• Fizyka współczesna. Efekt fotoelektryczny, zasady nieoznaczoności czy zadania dotyczące rozpadów promieniotwórczych.
• Grawitacja. Prawa Keplera, natężenie pola grawitacyjnego i prędkości kosmiczne.

W galerii poniżej zobaczysz, jak wyglądał arkusz maturalny z fizyki na maturze 2025

Analiza przykładowych zadań maturalnych i propozycje rozwiązań

Bazując na typowych zadaniach maturalnych oraz spekulacjach, przygotowaliśmy przykładowe polecenia, które mogły znaleźć się w tegorocznym arkuszu.

---

Zadanie 1: Termodynamika

W szczelnym cylindrze z ruchomym, lekkim tłokiem znajduje się pewna ilość gazu doskonałego. Gaz poddano przemianie, podczas której ciśnienie utrzymywano na stałym poziomie p = 200 kPa, a objętość wzrosła z V₁ = 1,5 dm³ do V₂ = 2,5 dm³.

Polecenie a): Oblicz pracę wykonaną przez gaz podczas tej przemiany.

Rozwiązanie: Jest to przemiana izobaryczna (p = const). Pracę obliczamy ze wzoru: W = p * ΔV. Najpierw zamieniamy jednostki: p = 200 kPa = 200 000 Pa ΔV = V₂ - V₁ = 2,5 dm³ - 1,5 dm³ = 1 dm³ = 0,001 m³ Obliczenia: W = 200 000 Pa * 0,001 m³ = 200 J

Polecenie b): Podczas tej przemiany do gazu dostarczono ciepło Q = 700 J. Oblicz zmianę energii wewnętrznej gazu.

Rozwiązanie: Korzystamy z pierwszej zasady termodynamiki: ΔU = Q - W. ΔU = 700 J - 200 J = 500 J Odpowiedź: Zmiana energii wewnętrznej gazu wyniosła 500 J.

---

Zadanie 2: Obwody prądu stałego

W obwodzie przedstawionym na schemacie siła elektromotoryczna źródła wynosi ε = 12 V, a jego opór wewnętrzny można pominąć. Wartości oporów wynoszą: R₁ = 4 Ω, R₂ = 12 Ω, R₃ = 6 Ω. Oporniki R₁ i R₂ są połączone równolegle, a opornik R₃ szeregowo z tym połączeniem.

Polecenie: Oblicz natężenie prądu płynącego przez opornik R₂.

Rozwiązanie:

• Obliczamy opór zastępczy dla równoległego połączenia R₁ i R₂:

1/R₁₂ = 1/R₁ + 1/R₂ = 1/4 + 1/12 = 3/12 + 1/12 = 4/12 = 1/3 R₁₂ = 3 Ω

• Obliczamy całkowity opór zastępczy obwodu (R₁₂ i R₃ są połączone szeregowo):

R_c = R₁₂ + R₃ = 3 Ω + 6 Ω = 9 Ω

• Obliczamy całkowite natężenie prądu płynące z źródła (z prawa Ohma dla całego obwodu):

I_c = ε / R_c = 12 V / 9 Ω = 4/3 A

• Prąd I_c płynie przez opornik R₃. Obliczamy spadek napięcia na tym oporniku:

U₃ = I_c * R₃ = (4/3 A) * 6 Ω = 8 V

• Napięcie na równoległym połączeniu R₁ i R₂ wynosi:

U₁₂ = ε - U₃ = 12 V - 8 V = 4 V

• Natężenie prądu płynącego przez opornik R₂ obliczamy z prawa Ohma dla tego opornika:

I₂ = U₁₂ / R₂ = 4 V / 12 Ω = 1/3 A

Odpowiedź: Natężenie prądu płynącego przez opornik R₂ wynosi 1/3 A.

---

Oficjalne arkusze CKE pojawią się na stronie komisji około godziny 14:00. Wtedy maturzyści będą mogli zweryfikować swoje odpowiedzi i oszacować, jak im poszło. Do tego czasu wszystkie doniesienia należy traktować z przymrużeniem oka.

Możliwe zadania na maturze z fizyki 2026 i propozycje rozwiązań

Zadanie 1

Treść zadania: W chwili t₀ = 0 s z wysokości h₀ ponad podłożem wyrzucono pionowo w górę ciało C. Wartość prędkości ciała C w chwili t₀ oznaczmy jako v₀. Ciało wzniosło się pionowo na wysokość maksymalną h_max, po czym opadło na podłoże.

Założenia:

• ciało C porusza się w komorze próżniowej, bez działania sił oporu, w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym
• przyśpieszenie ziemskie ma wartość g = 9,81 m/s².

Informacja do zadań 1.2-1.3: Na poniższym wykresie przedstawiono zależność h(t) – wysokości od czasu – dla ruchu ciała C od chwili t₀ do momentu uderzenia w podłoże. Na wykresie zaznaczono wybrane punkty A, W, B oraz podano ich współrzędne: A = (0; h₀), W = (0,8; h_max), B = (1,8; 0).

---

Zadanie 1.1 (0-1)

Treść zadania: Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Przyśpieszenie ciała C zależy od jego masy.	F
2. Czas trwania ruchu ciała C zależy od v0.	P

Uzasadnienie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): 1. Zgodnie z założeniami, ciało porusza się w jednorodnym polu grawitacyjnym i nie działają na nie siły oporu. W takim przypadku jedyną siłą działającą na ciało jest siła grawitacji. Przyśpieszenie ciała jest równe przyśpieszeniu ziemskiemu g, które w modelu jednorodnego pola jest stałe i niezależne od masy ciała. Stwierdzenie jest więc fałszywe (F). 2. Czas wznoszenia się ciała do wysokości maksymalnej wynosi t_wzn = v₀ / g. Całkowity czas ruchu (wznoszenie i opadanie z powrotem na wysokość h₀) również zależy od v₀. Ponieważ całkowity czas ruchu do uderzenia w podłoże także jest powiązany z ruchem wznoszącym, zależy on od prędkości początkowej v₀. Stwierdzenie jest więc prawdziwe (P).

---

Zadanie 1.2 (0-2)

Treść zadania: Oblicz v₀. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): Z wykresu odczytujemy, że czas wznoszenia ciała do osiągnięcia maksymalnej wysokości h_max wynosi t_w = 0,8 s. W najwyższym punkcie toru prędkość chwilowa ciała wynosi zero. Korzystając ze wzoru na prędkość w ruchu jednostajnie opóźnionym (ruch w górę): v(t) = v₀ - g * t Podstawiając dane dla punktu W (t = t_w = 0,8 s, v(t_w) = 0): 0 = v₀ - g * t_w v₀ = g * t_w v₀ = 9,81 m/s² * 0,8 s v₀ = 7,848 m/s v₀ ≈ 7,85 m/s

---

Zadanie 1.3 (0-3)

Treść zadania: Oblicz h₀. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): Równanie ruchu ciała (zależność wysokości od czasu) ma postać: h(t) = h₀ + v₀*t - (g*t²)/2 Z wykresu odczytujemy, że w chwili t = 1,8 s ciało uderza w podłoże, czyli jego wysokość wynosi h = 0. Podstawiamy te wartości oraz obliczoną wcześniej wartość v₀ do równania: 0 = h₀ + (7,848 m/s * 1,8 s) - (9,81 m/s² * (1,8 s)²) / 2 0 = h₀ + 14,1264 m - (9,81 * 3,24 m) / 2 0 = h₀ + 14,1264 m - 31,7844 m / 2 0 = h₀ + 14,1264 m - 15,8922 m 0 = h₀ - 1,7658 m h₀ = 1,7658 m h₀ ≈ 1,77 m

Powyższe odpowiedzi są najbardziej prawdopodobnymi rozwiązaniami na podstawie dostarczonych materiałów i standardowej wiedzy fizycznej wymaganej na maturze. Nie ma 100% pewności co do poprawności bez oficjalnego klucza odpowiedzi.