Izabela W. miała 53 lata. Kochała sztukę, ludzi i piękno codzienności. Wychowywała troje synów i córkę. Jej życie brutalnie przerwała tragedia, do której doszło 7 listopada na krakowskim Rynku Głównym. W piątek, 20 listopada, bliscy, przyjaciele i mieszkańcy Chodzieży zebrali się, by po raz ostatni ją pożegnać.
Uroczystości rozpoczęły się o godz. 10:30 w kościele św. Floriana w Chodzieży. Świątynia wypełniła się żałobnikami, którzy przynieśli czerwone róże. Podczas ceremonii nie zabrakło wzruszających słów o zmarłej. Córka Izabeli stała przy urnie mamy z pędzlami w dłoniach. Ten przejmujący gest przypominał o malarstwie, które w ostatnich latach stało się wielką pasją artystki.
„Ktoś zbyt wcześnie wyrwał Izie pędzle z dłoni”
W imieniu rodziny głos zabrała Ilona Hepner. Jej słowa były pełne wspomnień o Izabeli, jej niezwykłej energii, pasjach i miłości do ludzi.
Są odejścia, na które nikt nie jest gotowy. Jesteśmy razem z sercami pełnymi smutku i wspomnień - rozpoczęła.
Wspominała, że Iza uwielbiała malować kobiety, kochała ludzi i nie odkładała życia na później. Miała odwagę i ciekawość świata. Cieszyły ją drobne rzeczy: smak jabłka czy przejażdżka rowerem wśród pól. Była też osobą, która potrafiła słuchać i inspirować się spotykanymi ludźmi.
Kto przychodził do niej na kawę, trudno było mu wyjść po kwadransie. Była muzyka, sernik albo słynne ciasto marchewkowe - wspominała Ilona Hepner.
Izabela przez całe życie była twórcza. Szyła suknie ślubne, zajmowała się florystyką i urządzaniem wnętrz. W ostatnich latach jej największą pasją stało się malarstwo. W Chodzieży, Poznaniu, Gdańsku, a nawet Wenecji można było oglądać jej prace. Do Krakowa przyjechała, by zaprezentować swoje obrazy. To miał być kolejny ważny krok w jej artystycznej drodze.
Iza tworzyła przez całe życie. (...) Aż przyszedł Kraków, gdzie pojechała na swoją wystawę. To miał być dopiero początek. Tak wiele było jeszcze przed nią. Mogła z dumą powiedzieć o sobie: „Jestem malarką” - mówiła przedstawicielka rodziny.
Wspominając zmarłą, podkreśliła także, jak bardzo troszczyła się o swoje dzieci. Były jej dumą. Wierzyła w siłę rozmowy, sama potrafiła słuchać i miała dar przebaczania.
Iza odeszła młodo. Ciężko się z tym pogodzić. Ktoś zbyt wcześnie wyrwał Izie pędzle z dłoni - padły przejmujące słowa.
Izabela W. zginęła podczas strzelaniny na krakowskim Rynku
Izabela przyjechała do Krakowa, by zaprezentować swoje obrazy w Galerii Clava. Przygotowała cykl kobiecych portretów, do których wykorzystała farby akrylowe, olejne oraz prawdziwe złoto. Dzień po wystawie wybrała się na spacer po mieście.
W sobotę, 7 listopada, po godz. 15, na Rynku Głównym rozegrały się dramatyczne sceny. 24-letni Michał Oksiński otworzył ogień do przypadkowych przechodniów. Izabela znalazła się wśród śmiertelnych ofiar ataku. Towarzysząca jej przyjaciółka nie odniosła obrażeń.
Śmierć artystki wstrząsnęła mieszkańcami Chodzieży. Burmistrz miasta Jacek Gursz wspominał ją jako osobę otwartą, radosną i pełną pozytywnej energii. Po jej śmierci uruchomiono również zbiórkę pieniędzy dla osieroconych dzieci.