Kilkulatek wciąż śpi z ulubioną przytulanką. Nie ma powodu, by ją zabierać

• Ulubiona przytulanka może pomagać dziecku wyciszyć się przed snem i podczas rozstań
• Po ukończeniu pierwszego roku życia dziecko może spać z miękką zabawką, jeśli nie ma ona drobnych ani luźnych elementów
• Odebranie przytulanki na siłę zwykle nie uczy dziecka samodzielnego zasypiania
• Pomoc warto rozważyć, gdy lęk dziecka wyraźnie utrudnia sen, przedszkole lub relacje

Przytulanka pomaga kilkulatkowi poczuć się bezpiecznie przed snem

Przytulanka do snu może być dla dziecka przedmiotem przejściowym, czyli czymś, co daje mu poczucie bliskości i bezpieczeństwa, gdy rodzica nie ma obok. Dziecko sięga po nią, gdy jest zmęczone, zdenerwowane, chore, śpi poza domem albo rozstaje się z rodzicem. Znajomy zapach, miękkość i wygląd pomagają mu się uspokoić.

Przywiązanie do takiego przedmiotu jest naturalnym elementem rozwoju emocjonalnego we wczesnym dzieciństwie. Nie każde dziecko jej potrzebuje, ale dzieci, które śpią z ukochanym misiem czy kocykiem, nie są przez to mniej samodzielne. Przytulanka może pomagać dziecku uspokoić się wtedy, gdy rodzic nie jest obok.

Kilkulatek śpi z przytulanką? Nie trzeba mu jej zabierać

Zabranie ulubionej przytulanki tylko dlatego, że dziecko ma już kilka lat, zwykle nie jest potrzebne. Przytulanka, która pomaga zasnąć, sama w sobie nie hamuje rozwoju ani nie uczy dziecka złych nawyków. Jej nagłe zabranie lub zgubienie może za to wywołać u dziecka duże napięcie.

Warto też pamiętać, że dziecko przywiązane do konkretnego misia nie zawsze zaakceptuje identyczną nową zabawkę. Dla dziecka ważne mogą być wspólne wieczorne rytuały, znajomy materiał, zapach i wygląd przytulanki. Zamiast przekonywać dziecko, że przytulanka nie jest mu już potrzebna, warto uznać, że na razie pomaga mu spokojnie zasnąć.

Jak zadbać o bezpieczeństwo ulubionej przytulanki?

Ulubiona przytulanka dziecka powinna być bezpieczna i możliwa do utrzymania w czystości. Miękka zabawka w łóżku kilkulatka jest zwykle bezpieczna. Inaczej jest w przypadku niemowląt, w których łóżeczku nie powinno być przytulanek, poduszek ani innych przedmiotów. Trzeba jednak regularnie sprawdzać, czy zabawka nie ma luźnych guzików, pękniętych szwów, wystającego wypełnienia ani drobnych części.

Przytulankę należy prać zgodnie z zaleceniami na metce, a po praniu dokładnie wysuszyć. Ma to szczególne znaczenie, jeśli dziecko ma alergię lub astmę, ponieważ pluszowe zabawki gromadzą kurz i alergeny, czyli substancje mogące wywoływać objawy alergii, między innymi związane z roztoczami kurzu domowego. Dobrze uprzedzić dziecko o praniu i ustalić, kiedy miś wróci do łóżka, zamiast chować go bez słowa.

Można kupić podobny egzemplarz na wypadek zgubienia, ale nie warto zakładać, że zastąpi oryginał. Jeśli dziecko ma zaakceptować drugą przytulankę, warto od czasu do czasu włączać ją do wspólnej zabawy lub wieczornego rytuału, a nie wyjmować jej dopiero po zgubieniu oryginału.

Kiedy lęk dziecka powinien zwrócić uwagę rodzica?

Sama potrzeba spania z misiem nie jest sygnałem, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego. Warto jednak przyjrzeć się sytuacji szerzej, gdy dziecko jest stale napięte, coraz częściej budzi się w nocy, odmawia chodzenia do przedszkola lub unika zwykłych aktywności z powodu lęku. Najważniejsze jest to, czy trudności utrudniają dziecku codzienne funkcjonowanie, a nie to, ile ma lat.

Rozmowa z pediatrą albo psychologiem dziecięcym może być pomocna także wtedy, gdy przywiązanie do przytulanki nagle bardzo się nasiliło po przeprowadzce, rozstaniu rodziców, żałobie lub innym trudnym wydarzeniu. Pediatra lub psycholog dziecięcy pomoże rodzicom lepiej zrozumieć, co nasila lęk dziecka i jak wspierać je na co dzień.

Kiedy dziecko przestanie spać z przytulanką? Zwykle wtedy, gdy samo będzie gotowe

Dzieci często stopniowo zmieniają sposób, w jaki korzystają z ukochanej przytulanki. Najpierw biorą ją wyłącznie do łóżka, później zostawiają na półce, a po pewnym czasie coraz rzadziej zabierają ją na wyjazdy lub do bliskich na noc. Nie ma jednego wieku, w którym trzeba ten proces przyspieszać.

Jeśli przytulanka służy dziecku głównie do spokojnego zasypiania, jest zadbana i bezpieczna, może zostać w łóżku tak długo, jak długo dziecko jej potrzebuje. Warto też wprowadzać inne elementy wieczornego rytuału, które pomagają dziecku się wyciszyć, na przykład spokojną rozmowę, czytanie książki i powtarzalną kolejność czynności przed snem. Nie muszą one zastępować misia od razu, mogą po prostu stać się kolejnymi znajomymi elementami wieczoru.

Źródła:

• HealthyChildren.org, American Academy of Pediatrics (Transitional Objects: Security Blankets & Beyond)
• HealthyChildren.org, American Academy of Pediatrics (A Lullaby for Good Health)
• NHS (Anxiety in children)
• CDC (Help Your Child Gain Control Over Asthma)
• PubMed Central (Attachment to inanimate objects and early childcare: A twin study)