- Jak podaje portal InformedHealth.org u młodych ludzi bardzo trudno odróżnić zwykłą burzę hormonów od głębszego smutku
- Sytuacja, w której dziecko odpowiada nie wiem, to zazwyczaj prosty mechanizm na uniknięcie kłótni i ukrycie braku pewności siebie
- Według informacji z Akron Children’s Hospital ciągłe wycofywanie się młodego człowieka z rozmowy prowadzi nierzadko do ukrytej złości
- Zrozumienie tego, jak odróżnić lenistwo od depresji, wymaga uważnego sprawdzenia, czy całkowity brak chęci do działania dotyczy także ulubionych rozrywek
- Organizacja American Academy of Pediatrics podpowiada, że kiedy nastolatek szuka pasji, potrzebuje głównie spokojnego słuchacza bez natychmiastowego oceniania
Dlaczego nastolatek niczym się nie interesuje? Wyjaśniamy
Kiedy nasze dorastające dziecko nagle rzuca ulubione zajęcia i przesiaduje w pokoju, często mocno się martwimy. Zastanawiamy się, co zrobiliśmy nie tak i dlaczego nastolatek niczym się nie interesuje, a jego głównym zajęciem staje się patrzenie w telefon. Zmiany nastroju w tym wieku są czymś zupełnie normalnym, ale ciągła niechęć do wyjścia z domu to znak, że warto przyjrzeć się sytuacji bliżej.
Zanim zaczniemy narzekać na stracony czas, warto poszukać prawdziwego powodu takiego zachowania. Jak możemy przeczytać na portalu InformedHealth.org, u młodych ludzi bardzo trudno jest odróżnić typową burzę hormonów od głębszego smutku. Okazuje się, że to, co my bierzemy za wrogość do całego świata, to czasem brak motywacji wynikający z poczucia ogromnego przytłoczenia.
Dziecko ciągle odpowiada nie wiem. Co może za tym stać?
Kiedy pytamy o proste plany na popołudnie, a z ust syna lub córki pada ciche stwierdzenie, że nic ich nie obchodzi, może to wynikać z kilku konkretnych powodów:
- brak wiary we własne siły i wartość swoich opinii
- obawa przed wyśmianiem lub krytyką ze strony innych ludzi
- zbyt uległy styl bycia i pozwalanie rówieśnikom na podejmowanie decyzji
- chęć zadowolenia wszystkich dookoła za wszelką cenę
Według informacji udostępnionych przez Akron Children’s Hospital takie ciągłe wycofywanie się z rozmowy prowadzi czasem do narastającej złości i poczucia krzywdy. Wtedy dziecko odpowiada nie wiem dla świętego spokoju, żeby uniknąć kłótni o nasze oczekiwania lub po prostu ukryć swój brak pewności siebie.
Jak odróżnić lenistwo od depresji u nastolatka? Sygnały
Wielu z nas zachodzi w głowę, gdzie przebiega granica między zwykłym unikaniem obowiązków a większym spadkiem nastroju. Jeśli młody człowiek po prostu nie chce sprzątać pokoju, ale ma siłę na spotkania z kolegami i granie w gry, to najczęściej mamy do czynienia z typowym lenistwem. Gorzej, gdy brak chęci do działania dotyczy dosłownie każdej sfery życia, w tym rzeczy, które do niedawna dawały mu masę radości.
Długi smutek i całkowita obojętność mogą podpowiadać, że dzieje się coś głębszego, co wymaga od nas większej cierpliwości. Warto pamiętać, że u nastolatków obniżenie nastroju wygląda inaczej niż u dorosłych, dlatego to jak odróżnić lenistwo od depresji bywa dla nas takim wyzwaniem. Niepokój powinny wzbudzić dodatkowe sygnały, takie jak nagłe zmiany wagi, ogromne zmęczenie czy ciągłe buntowanie się i agresja.
Jak skutecznie wspierać nastolatka w szukaniu nowych pasji?
Dobrym pomysłem może być przede wszystkim ugryzienie się w język i wyłączenie rodzicielskiego alarmu (czyli natychmiastowej chęci pouczania i ratowania sytuacji). Organizacja American Academy of Pediatrics podpowiada, że dorastające dzieci potrzebują spokojnego słuchacza, który powstrzyma się od oceniania i snucia czarnych scenariuszy o zmarnowanej przyszłości. Kiedy nasz nastolatek szuka pasji, powinniśmy dać mu swobodę do popełniania błędów i mówienia tego, co myśli, bez strachu przed krytyką z naszej strony. Zamiast zarzucać syna lub córkę dobrymi radami, warto zwyczajnie przy nich być, zadawać otwarte pytania i pozwolić im dojść do własnych wniosków. Dzięki takiemu podejściu nasze dziecko poczuje się bezpiecznie i z czasem samo otworzy się na nowe zajęcia i zainteresowania.
Źródła: