Znajomy z gry chce spotkać się z dzieckiem. O czym porozmawiać, zanim padnie odpowiedź?

• Znajomy poznany wyłącznie w grze pozostaje osobą nieznajomą, niezależnie od długości kontaktu
• Spokojne pytania pomagają poznać przebieg relacji bez zawstydzania dziecka i utraty zaufania
• Prośby o zachowanie tajemnicy, zdjęcia, dane lub przeniesienie rozmowy poza grę wymagają natychmiastowej reakcji rodzica.
• Rozważane spotkanie powinno odbywać się za wiedzą rodzica, publicznie i w szerszym gronie

Pierwsza reakcja na propozycję spotkania od znajomego z gry

Osoba poznana wyłącznie w grze pozostaje dla dziecka kimś obcym, nawet jeśli grają ze sobą od wielu miesięcy. Nick, zdjęcie profilowe, sposób mówienia czy deklarowany wiek nie są potwierdzeniem tożsamości. Warto oddzielić to, że dziecko lubi tę relację, od decyzji o spotkaniu poza internetem.

Odpowiedź nie musi paść w chwili, gdy dziecko pokazuje wiadomość z zaproszeniem. Można spokojnie powiedzieć, że takie propozycje zawsze omawia się najpierw z dorosłym i wspólnie sprawdza, co wiadomo o tej osobie. Taka zasada nie jest karą ani dowodem braku zaufania do dziecka, lecz sposobem dbania o jego bezpieczeństwo.

O co zapytać dziecko przed decyzją o spotkaniu ze znajomym z internetu?

Rozmowę najlepiej zacząć bez pretensji i bez zabierania dziecku telefonu czy konsoli. Gdy dziecko czuje, że grozi mu natychmiastowa kara, może pominąć ważne szczegóły albo ukryć kolejne kontakty. Pomagają proste pytania o to, od kiedy trwa znajomość, o czym rozmawiają i jak często mają kontakt.

Warto też ustalić, co dziecko rzeczywiście wie o znajomym poza tym, co usłyszało w grze. Istotne jest, czy rozmowa odbywa się tylko na czacie gry, czy została przeniesiona do komunikatora lub mediów społecznościowych. Dobrze zapytać również, kto zaproponował spotkanie, gdzie miałoby się odbyć i czy druga osoba nalega na szybką odpowiedź.

Niepokój powinny wzbudzić zwłaszcza zachowania, które wykraczają poza zwykłą rozmowę o grze lub wspólnych zainteresowaniach. Nie przesądzają one automatycznie o złych intencjach, ale są powodem, by nie zgadzać się na spotkanie i dokładniej przyjrzeć się kontaktowi. Szczególnie ważne jest, aby dziecko wiedziało, że może opowiedzieć o każdej wiadomości bez poczucia winy:

• prośby o zachowanie rozmowy lub spotkania w tajemnicy
• pytania o adres, szkołę, numer telefonu albo codzienną trasę
• prośby o zdjęcia, filmy, transmisję lub rozmowę o charakterze intymnym
• namawianie do przejścia na prywatny komunikator lub media społecznościowe
• wywieranie presji, obrażanie się albo wzbudzanie poczucia winy

Weryfikacja profilu, czatu głosowego i wiadomości prywatnych

Przed podjęciem decyzji warto wspólnie sprawdzić, jakie informacje ujawnia profil dziecka. Nick, zdjęcie, link do profilu społecznościowego, nazwa szkoły albo udostępniona lokalizacja mogą ułatwić obcej osobie ustalenie, gdzie dziecko mieszka i spędza czas. Czat głosowy wymaga dodatkowej uwagi, ponieważ treść rozmowy często nie zostaje zapisana.

Zasady bezpieczeństwa podczas ewentualnego spotkania

W przypadku młodszych dzieci najbezpieczniejszą zasadą jest kontakt online wyłącznie z osobami znanymi także poza internetem i zaakceptowanymi przez rodzica. Jeśli nastolatek chce spotkać kogoś poznanego w grze, nie powinno to być spotkanie sam na sam. Konieczna jest wiedza i zgoda rodzica, a miejsce powinno być publiczne, a spotkanie powinno odbyć się w ciągu dnia.

Bezpieczniej, gdy w spotkaniu uczestniczy szersze grono zaufanych rówieśników, starsze rodzeństwo albo inna zaufana osoba dorosła. Nie należy podawać przed spotkaniem adresu domu, szkoły, numeru telefonu ani planu codziennych zajęć. Po powrocie warto bez oceniania zapytać, czy wszystko przebiegło zgodnie z ustaleniami i czy dziecko nie poczuło dyskomfortu.

Postępowanie w przypadku niepokojących wiadomości od gracza

Gdy pojawiają się groźby, presja, seksualne treści, prośby o intymne materiały lub namawianie do tajemnicy, kontakt należy przerwać i nie usuwać wiadomości. Warto zabezpieczyć zrzuty ekranu, link do profilu i inne dostępne ślady rozmowy, a następnie zablokować oraz zgłosić użytkownika na platformie. Przy podejrzeniu uwodzenia lub wykorzystywania dziecka w sieci należy zgłosić sprawę na policję lub do prokuratury. Wsparcie dla rodziców oferuje też telefon 800 100 100, a dla dzieci i młodzieży 116 111.

Warto na spokojnie ustalić z dzieckiem prosty plan działania: kończy rozmowę, robi zrzut ekranu i mówi o sytuacji zaufanemu dorosłemu. Warto też razem znaleźć w używanej grze funkcje blokowania i zgłaszania użytkownika. Jasna procedura daje dziecku konkretną odpowiedź, co zrobić, zanim presja ze strony obcej osoby zdąży narosnąć.

Źródła:

• UK Safer Internet Centre (My child is gaming with strangers – what should I do?)
• UK Safer Internet Centre (It’s good to talk: Protecting young people from online grooming)
• Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę (Niebezpieczne kontakty online)
• Gov.pl (Przyjaciół poznasz… w grze. Jakie relacje buduje granie na ekranie?)
• NSPCC (Talking to your child about online safety)
• NSPCC (Social media)
• National Center for Missing & Exploited Children (Online Enticement)
• UK Safer Internet Centre (Games Consoles)