Maluch chce odkurzać i zmywać razem z rodzicem. Skąd ta chęć pomagania?

Gdy maluch wyrywa się do odkurzacza albo łapie za mop, nie chodzi mu zwykle o idealnie czystą podłogę. Widzia, co robi dorosły, i chce uczestniczyć w tym, czym zajmuje się rodzic. To także jeden ze sposobów, w jaki ćwiczy samodzielność i sprawdza, co już potrafi.

Małe dziecko sprząta rozsypaną na podłodze mąkę za pomocą zmiotki i łopatki. O nauce samodzielności przeczytasz na SE.
Autor: Getty Images Nie musimy wyręczać dziecka, pozwólmy mu na samodzielność
  • Pomaganie w domu wynika z naśladowania dorosłych, potrzeby samodzielności i poczucia przynależności do rodziny
  • Dla malucha liczy się udział w zadaniu, a nie dokładnie umyta podłoga
  • Wspólne porządki rozwijają sprawność ruchową, uczą rozumienia poleceń i prostego rozwiązywania problemów
  • Podczas odkurzania i zmywania dziecko powinno być pod opieką dorosłego, a środki czystości i gorącą wodę trzeba trzymać poza jego zasięgiem
Królowe Matki odc. 6, Aneta Żuchowska o skrajnym wcześniactwie

Dlaczego maluch chce odkurzać i zmywać razem z rodzicem?

Chęć odkurzania i zmywania razem z rodzicem najczęściej bierze się z naśladowania. Małe dzieci uczą się, obserwując codzienne działania bliskich osób, a potem próbują je powtórzyć po swojemu. Odkurzacz, wiadro czy ścierka są dla nich częścią dorosłego świata, który chcą lepiej zrozumieć.

Pomaganie daje też poczucie, że jest się potrzebnym członkiem rodziny. Dziecko widzi, że na podłodze leżą okruszki, a po sprzątaniu podłoga jest czysta. Taki prosty związek pomaga mu dostrzec, że własne ruchy mogą coś zmienić.

Pomaganie w domu to dla dziecka nauka samodzielności

Pomaganie w domu pozwala maluchowi ćwiczyć samodzielność w bezpiecznej, znanej sytuacji. Między drugim a trzecim rokiem życia dzieci często chcą coraz więcej robić same, choć nadal potrzebują obecności dorosłego. Gdy rodzic pozwala im uczestniczyć w prostym zadaniu, dziecko może poczuć sprawczość, zamiast stale słyszeć, że jest za małe.

Przy okazji dziecko rozwija koordynację ruchów, uczy się kolejności działań i słów związanych z tym, co robi. Może zanieść lekką ścierkę, wrzucić brudne skarpetki do kosza na pranie albo przesunąć małą szczotką po podłodze. Nie trzeba oczekiwać dokładności, bo na tym etapie ważniejsze są próba i wspólne działanie niż efekt, jakiego można oczekiwać od dorosłego.

Odkurzanie z maluchem nie musi oznaczać oddania mu całego zadania

Odkurzanie z maluchem może ograniczyć się do krótkiego wspólnego sprzątania. Rodzic trzyma rurę i prowadzi urządzenie, a dziecko może położyć dłoń obok jego dłoni lub przez chwilę pomagać przesunąć końcówkę po wolnej przestrzeni. Jeśli hałas odkurzacza dziecko denerwuje, nie warto go namawiać, wystarczy zaproponować inną formę udziału.

Dobrze sprawdzają się zadania, które mają jasny cel i kończą się szybko. Maluch może zebrać zabawki z podłogi przed odkurzaniem, przynieść lekką szmatkę albo wytrzeć suchą ściereczką niski stolik. Zamiast poprawiać przy dziecku każdą niedokładność, lepiej docenić konkretnie to, co zrobiło, na przykład: „Wytarłeś stół, teraz jest na nim mniej okruszków”.

Zmywanie podłogi z dzieckiem wymaga prostych zasad bezpieczeństwa

Zmywanie podłogi z dzieckiem wymaga większej ostrożności niż zabawa suchą ścierką. Mokra podłoga jest śliska, a wiadro z wodą, przewody i detergenty nie powinny znajdować się w zasięgu dziecka. Środki czystości powinny pozostawać poza jego zasięgiem, najlepiej w zamkniętej szafce.

Dziecko może uczestniczyć w zmywaniu bez kontaktu ze środkami czystości. Wystarczy dać mu małą ściereczkę zwilżoną samą wodą, aby mogło przetrzeć niewielki fragment podłogi, albo poprosić je o podanie suchego ręcznika do wytarcia rozlanej wody. Rodzic powinien zostać obok przez cały czas, szczególnie gdy w pobliżu jest wiadro, gniazdko lub działający odkurzacz.

Nie warto pozwalać maluchowi nosić pełnego wiadra, samemu podłączać urządzenia ani dotykać końcówki odkurzacza podczas pracy. Dziecko nadal może czuć, że naprawdę pomaga. Bezpieczna część zadania wystarczy, by dziecko mogło obserwować, próbować i mieć poczucie udziału.

Jak wspierać chęć pomagania i uniknąć kłótni?

Chęć pomagania najłatwiej podtrzymać, gdy zadanie jest krótkie, możliwe do wykonania i dopasowane do dziecka. Zamiast mówić ogólnie „pomóż mi sprzątać”, lepiej poprosić o jedną rzecz: odłóż klocki do pudełka albo podaj mi szmatkę. Maluchowi łatwiej wtedy zrozumieć, czego oczekuje od niego rodzic.

Czasem dziecko chce pomagać właśnie wtedy, gdy rodzic się spieszy. Można wtedy spokojnie powierzyć dziecku małe zadanie, na przykład poprosić je o włożenie jednej rzeczy do kosza na pranie, a resztę zrobić później razem. Jeśli rodzic regularnie będzie włączać dziecko w takie drobne zadania, sprzątanie może stać się zwykłą częścią życia rodzinnego, a nie powodem sporów o odkurzacz czy mop.

Źródła:

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI