Zofia Bogdan − 105 lat legendy Powstania Warszawskiego
Zofia Bogdan, z domu Słowikowska, obchodzi 16 marca swoje 105. urodziny. Jej młodość przypadła na jeden z najtragiczniejszych okresów w historii Polski − II wojnę światową. Gdy była jeszcze nastolatką, zdecydowała się pomagać innym mimo śmiertelnego zagrożenia.
W wieku osiemnastu lat zgłosiła się do Polskiego Wojskowego Szpitala Maltańskiego. Przez całą okupację niemiecką pracowała tam jako pielęgniarka, niosąc pomoc rannym i potrzebującym. Jej służba była niezwykle wymagająca, a często także niebezpieczna.
„Zojda” w Powstaniu Warszawskim. Dramatyczne wspomnienia
Podczas Powstania Warszawskiego działała pod pseudonimem „Zojda” w oddziale „Bakcyl” jako sanitariuszka. Codziennością były ostrzały, ranni i dramatyczne chwile. Jedna z nich na zawsze zapadła jej w pamięć.
− Na podwórzu przy Śniadeckich podbiegł do mnie syn doktora Żebrowskiego, miał może 9 lat. Przytulił się do mnie i w tym momencie zaczął się ostrzał i odłamek przebił mu głowę i zatrzymał się na mojej klatce piersiowej, w kieszeni, w której miałam grzebyk. Ten grzebyk został lekko nadpalony, ale uratował mi życie − mówiła pani Zofia w jednym z wywiadów.
Życie po wojnie i zasłużone odznaczenia
Po kapitulacji powstania trafiła do obozu przejściowego w Piastowie. Stamtąd wyprowadziła ją rodzina narzeczonego Stefana. Para pobrała się w listopadzie 1944 roku.
Po wojnie Zofia Bogdan zamieszkała z rodziną narzeczonego na osiedlu kolejowym przy Dworcu Zachodnim w Warszawie. Jej wieloletnie zaangażowanie i wojenne doświadczenia zostały docenione po latach. W 2025 roku Związek Polskich Kawalerów Maltańskich przyznał jej Złoty Medal pro Merito Melitensi. Jest także podopieczną Fundacji „Nie Zapomnij O Nas, Powstańcach Warszawskich”.
W dniu jej 105. urodzin życzenia płyną także z mediów społecznościowych.
Fundacja BohaterON napisała w mediach społecznościowych: − Wyślijmy wspólnie serdeczne życzenia dla Zofii Bogdan z domu Słowikowskiej. Miała zaledwie osiemnaście lat, gdy wybuchła II wojna światowa. Zgłosiła się do Polskiego Wojskowego Szpitala Maltańskiego i przez całą okupację niemiecką służyła tam jako pielęgniarka, niosąc pomoc potrzebującym. Dziś należy do grona najstarszych żyjących kobiet, które działały w Armii Krajowej i brały udział w Powstaniu Warszawskim. Z okazji tego wyjątkowego dnia składamy Pani Zofii najserdeczniejsze życzenia, dużo zdrowia, spokoju oraz wielu chwil wypełnionych radością.