Spis treści
Czy wielokrotnie podczas "Tańca z Gwiazdami" zastanawiasz się, o czym mówi Iwona Pavlović czy Rafał Maserak? Są oni w końcu specjalistami z dziedziny tańca. Używają słów, których przeciętny Kowalski momentami nie zrozumie. W związku z tym razem z Michałem Kassinem, VOX FM przygotował specjalny słowniczek taneczny. Już teraz "Taniec z Gwiazdami" będzie dla ciebie o wiele łatwiejszy!
- W tańcu nie zawsze chodzi o idealną technikę. Oczywiście ona jest ważna, ale koniec końców to emocje i energia najbardziej trafiają do widza i często się bronią. „Taniec z gwiazdami” to przede wszystkim program rozrywkowy, a nie profesjonalny turniej taneczny — dlatego liczy się to, czy ktoś potrafi porwać publiczność, a nie tylko zatańczyć „książkowo - wyjaśnił Michał Kassin.
Frame
To sposób utrzymania górnej części ciała w tańcach standardowych. Chodzi przede wszystkim o utrzymanie stabilnej „ramy” - łokcie powinny być wysoko, a barki osadzone nisko i rozluźnione. Dzięki temu para wygląda elegancko i spójnie. Gdy frame się „łamie” - sylwetka się zapada i cały taniec traci jakość.
Praca stóp
Czyli w skrócie... jak pracuję dane stopy. Jurorzy patrzą, czy gwiazda stawia stopę poprawnie (np. od pięty czy od palców, bo każdy taneczny krok ma określoną w książce odpowiednią pracę). To właśnie detale stóp odróżniają amatora od profesjonalisty.
Balans
W skrócie to utrzymanie równowagi podczas ruchu. Jeżeli gwiazda "leci" na partnera albo chwieje się - traci balans. Dobry daje lekkość i kontrolę nad wszystkim.
Timing
To po prostu zgodność ruchu z muzyką. Gwiazda może znać choreografię, ale jeżeli tańczy "obok muzyki" - jurorzy to od razu wychwycą i skomentują.
Dynamika
To zmiana energii w tańcu. Raz mocniej, raz delikatniej - taniec musi „żyć”.
Prowadzenie (lead)
To sposób, w jaki partner prowadzi partnerkę — czytelnie, ale bez szarpania. Prowadzenie często polega na dawaniu impulsów partnerce, które mają ją wprowadzać w poszczególne kroki. Dobre prowadzenie sprawia, że partnerka „płynie”.
Izolacja
Umiejętność poruszania jedną częścią ciała niezależnie od reszty. Kluczowe to jest np. w latino.
Akcenty
Podkreślenie konkretnych momentów w muzyce - takie taneczne „bum!”.
Linia
Jest to estetyczne ułożenie ciała i kończyn. Długie linie, czyli daleko wyciągnięte kończyny często efek WOW.
Wyraz artystyczny
To są wszystkie emocje, historie i kontakt z widzami. W tym przypadku gwiazda może mieć perfekcyjną technikę, ale bez wyrazu całość wydaje się po prostu pusta.
Piruet
Obrót wokół własnej osi. Liczy się kontrola, stabilność i zakończenie „na czysto”.
Bounce (np. w sambie)
Charakterystyczne „sprężynowanie” ciała w rytmie. "Sprężynowanie" to bierze się z odpowiedniego uginania i prostowania kolan.
W sambie to absolutna podstawa - bez tego taniec wygląda płasko.
Staccato
To ruchy w skrócie ostre i szybkie, tzw. cięte. Wykorzystuje się je często, aby podkreślić rytm i energię.
Legato
Przeciwieństwo staccato — ruch płynny, miękki, połączony. Daje wrażenie lekkości i elegancji.
Flow
To płynne przejście między figurami. W końcu taniec nie może wyglądać jak seria przypadkowych kroków w rytm muzyki.
Muzykalność
To po prostu umiejętność interpretacji muzyki - nie tylko rytmu, ale też klimatu.
Rotacja
To skręt ciała w trakcie ruchu. Bardzo ważne przy walcach czy tangu, ponieważ bez tego taniec wygląda po prostu sztywno.
Connection (połączenie)
To chemia i fizyczne połączenie między partnerami. Dzięki temu można łatwo zrozumieć, czy ze sobą naprawdę tańczą czy są po prostu obok siebie.
Postawa
Ułożenie ciała - proste plecy, otwarta klatka piersiowa. Zła postawa od razu „psuje” odbiór tańca.
Rise & Fall
Charakterystyczne unoszenie i opadanie w tańcach standardowych (np. walc). Dzięki temu jest efekt płynięcia po parkiecie.
Ekspresja
W skrócie - intensywność emocji i zaangażowania. Dzięki temu można łatwo zrozumieć, czy widz rozumie taniec konkretnej pary.
Synchronizacja
Tu określa się, czy partnerzy poruszają się idealnie razem. Widać nawet minimalne różnice w tańcu, a to wpływa na ocenę.
Energia
Mówi wprost o poziomie "mocy' w całym tańcu. Jeżeli jest jej zbyt mało, pojawia się efekt znudzenia. W przypadku zbyt dużej - efekt chaosu.
Dlaczego jurorzy używają takich słów?
Jurorzy oceniają nie tylko to, czy ktoś się nie pomylił- czy nie odtańczył wszystkich kroków choreografii, ale też:
- technikę;
- muzykalność;
- jakość ruchu;
- emocje.