Naród estoński nie miał wcześniej swojego państwa. Jego tereny przez wieki należały do Finów, Duńczyków, Krzyżaków, Szwedów i Polaków. W końcu na długo stały się częścią Rosji. W pierwszej połowie XIX w. car zlikwidował w Estonii poddaństwo i zaczął powstawać nowoczesny naród estoński. Z tym też wiąże się początek estońskiej flagi.
Mieli ją tylko 20 lat
Stworzył ją poeta Jaan Bergmann dla Estońskiego Związku Studentów Vironia. Po raz pierwszy użyto flagi 29 września 1881 r. w Dorpacie. Odtąd używano jej podczas manifestacji - jako symbolu odrębności narodowej Estończyków.
W 1918 r. Estończycy ogłosili niepodległość. Flaga Vironii w sposób naturalny stała się ogólnonarodową, co oficjalnie potwierdził dwa lata później tymczasowy rząd.
Estończycy cieszyli się swoją flagą jeszcze przez dwadzieścia lat. W 1940 r. w wyniku paktu Ribbentrop-Mołotow Estonia została zaanektowana przez Związek Radziecki. Estończykom narzucono nową flagę i herb w duchu radzieckim.
Podwójna symbolika
Estońska flaga triumfalnie powróciła podczas tzw. śpiewającej rewolucji w latach 1987/88. Oficjalnie stała się flagą państwa wraz z pełnym odzyskaniem niepodległości w 1991 r.
Flaga ma podwójną symbolikę: patriotyczną i, jak to modnie się mówi w dzisiejszych czasach, ekologiczną.
I tak niebieski kolor to symbol wiary i wierności, ale także niebieskich wód Bałtyku. Czarny oznacza dawne ziemie estońskie lub cierpienia narodu, a także tradycyjny kolor kaftana estońskich chłopów. I w końcu biały to dążenie do oświecenia i cnoty oraz charakterystyczne dla pory letniej białe noce.
Chcieli ją zmienić
Dziś Estonia jest jedną z najszybciej rozwijających się byłych republik radzieckich. Chce zapomnieć o komunistycznej przeszłości. Estończycy lubią podkreślać swoje związki ze Skandynawami, za których też się uważają. Stąd na początku XXI w. padła propozycja, by zmienić flagę (zachowując jednak kolorystykę). Flaga miała przyjąć figurę krzyża skandynawskiego, takiego jak na flagach m.in. Danii i Szwecji. Sprawa jednak upadła z powodu nikłego poparcia społecznego.
Lwy w godle
Związki ze Skandynawią szczególnie są widoczne w przypadku herbu Estonii. Nawiązuje on do herbu stolicy - Tallina, którego jest zmodyfikowaną wersją. Miasto zostało założone w XIII w. przez króla Danii Waldemara II. Wówczas ziemie Estonii należały do jego królestwa. Jego herb stał się także podstawą do opracowania godła Danii. Stąd trzy lwy znajdują się również w duńskim herbie. Do tego Tallin dosłownie znaczy "Duńskie Miasto".
Herb Estonii występuje w postaci małej i wielkiej. Elementem wspólnym jest złota tarcza, a na niej trzy niebieskie lwy. Herb w wersji wielkiej jest wzbogacony dwoma złotymi wieńcami dębowymi. Symbolizują siłę i trwałość państwa.
Herb został przyjęty przez parlament w 1925 r. Powrócił wraz z odzyskaniem niepodległości, co potwierdził parlament w 1993 r.