Szybko jednak przystąpiono do odbudowy. Już pod koniec 1945 r. zrekonstruowano ok. 3,5 tys. km torów, a drugie tyle przekuto z rozstawu szerokiego na europejski. Rozpoczęły się też prace naprawcze przy mostach i tunelach. Już w lipcu 1946 r. wróciły na tory pierwsze pociągi elektryczne kursujące z Warszawy Wschodniej do Otwocka. W latach 50. podjęto elektryfikację kolejnych linii kolejowych. W latach 70. XX w. rozpoczęto budowę Centralnej Magistrali Kolejowej, łączącej Śląsk i Zagłębie z Warszawą. Kolejne lata przyniosły uruchomienie stałych linii ekspresowych z Warszawy do Krakowa i Gliwic, pierwszych pociągów typu EuroCity i InterCity. Obecnie długość linii kolejowych, którymi zarządzają PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., wynosi18,5 tys. km. Jeżdżą po nich m.in. pociągi PKP InterCity, Przewozów Regionalnych, PKP Cargo, przewoźników samorządowych i prywatnych spółek.
DWORCE – WIZYTÓWKI PKP
W latach 20. XX w. przy nowych liniach kolejowych oraz tam, gdzie infrastruktura kolejowa uległa zniszczeniu, powstawały nowe dworce. Królował styl dworkowy. Tego typu obiekty powstały m.in. w Gdyni, Pruszkowie, Grodzisku Mazowieckim, Białej Podlaskiej, Modlinie, Łęczycy, Żyrardowie, Kole. Najważniejsza inwestycja miała powstać w Warszawie przy Alejach Jerozolimskich. Nowoczesna bryła wielkiego dworca Warszawa Główna miała mieć 120 m długości i 84 m szerokości (w najszerszym punkcie). Budowa ruszyła w 1933 r., a sześć lat później pożar strawił halę odjazdów, a kolejnych zniszczeń dokonały niemieckie bomby. Po wojnie w tym samym miejscu powstał dworzec podmiejski Warszawa Śródmieście. Dopiero w 1975 r. Warszawa doczekała się głównego dworca z prawdziwego zdarzania – dworca Warszawa Centralna.
Partner:
i
Podcasty
Playlisty tematyczne
