Spis treści
Matura fizyka 2026. CKE publikuje arkusze maturalne z fizyki
Punktualnie o godzinie 12:00 zakończył się jeden z najbardziej wymagających egzaminów tegorocznej matury – fizyka na poziomie rozszerzonym. Po trzech godzinach intensywnej pracy, maturzyści mogli wreszcie odetchnąć z ulgą. Internet, jak zwykle, natychmiast zapełnił się pierwszymi wrażeniami i pytaniami o to, co było najtrudniejsze. Jednak tym razem nie musimy polegać na domysłach! Centralna Komisja Egzaminacyjna (CKE) udostępniła już oficjalne arkusze egzaminacyjne. To prawdziwa gratka dla wszystkich, którzy chcą jak najszybciej zweryfikować swoje odpowiedzi i sprawdzić, z jakimi zadaniami przyszło im się zmierzyć.
W galerii poniżej znajdziesz arkusz maturalny CKE - matura na poziomie rozszerzonym fizyka 2026
Gorączka przecieków w internecie. Czego spodziewają się maturzyści na egzaminie z fizyki?
Matura z fizyki trwa 180 minut i jest powszechnie uważana za ogromne wyzwanie. Arkusz składa się z zadań zamkniętych i otwartych, które wymagają nie tylko biegłości w stosowaniu wzorów, ale także umiejętności analizy zjawisk i logicznego argumentowania.
W sieci, na popularnych portalach i w grupach dyskusyjnych, hasła "matura fizyka 2026", "przecieki fizyka rozszerzona" i "arkusz CKE" zdobywają popularność. Analiza tych wpisów pozwala zidentyfikować działy, które według zdających mają największą szansę pojawić się na egzaminie.
- Bryła sztywna i ruch obrotowy. Zadania dotyczące momentu siły, momentu bezwładności i zasady zachowania momentu pędu.
- Elektromagnetyzm. Obwody prądu stałego, zjawisko indukcji elektromagnetycznej oraz siła Lorentza to niemal pewniaki na każdym egzaminie.
- Termodynamika. Przemiany gazowe, pierwsza zasada termodynamiki i sprawność silników cieplnych.
- Fizyka współczesna. Efekt fotoelektryczny, zasady nieoznaczoności czy zadania dotyczące rozpadów promieniotwórczych.
- Grawitacja. Prawa Keplera, natężenie pola grawitacyjnego i prędkości kosmiczne.
W galerii poniżej zobaczysz, jak wyglądał arkusz maturalny z fizyki na maturze 2025
Analiza przykładowych zadań maturalnych i propozycje rozwiązań
Bazując na typowych zadaniach maturalnych oraz spekulacjach, przygotowaliśmy przykładowe polecenia, które mogły znaleźć się w tegorocznym arkuszu.
Zadanie 1: Termodynamika
W szczelnym cylindrze z ruchomym, lekkim tłokiem znajduje się pewna ilość gazu doskonałego. Gaz poddano przemianie, podczas której ciśnienie utrzymywano na stałym poziomie p = 200 kPa, a objętość wzrosła z V₁ = 1,5 dm³ do V₂ = 2,5 dm³.
Polecenie a): Oblicz pracę wykonaną przez gaz podczas tej przemiany.
Rozwiązanie: Jest to przemiana izobaryczna (p = const). Pracę obliczamy ze wzoru: W = p * ΔV. Najpierw zamieniamy jednostki: p = 200 kPa = 200 000 Pa ΔV = V₂ - V₁ = 2,5 dm³ - 1,5 dm³ = 1 dm³ = 0,001 m³ Obliczenia: W = 200 000 Pa * 0,001 m³ = 200 J
Polecenie b): Podczas tej przemiany do gazu dostarczono ciepło Q = 700 J. Oblicz zmianę energii wewnętrznej gazu.
Rozwiązanie: Korzystamy z pierwszej zasady termodynamiki: ΔU = Q - W. ΔU = 700 J - 200 J = 500 J Odpowiedź: Zmiana energii wewnętrznej gazu wyniosła 500 J.
Zadanie 2: Obwody prądu stałego
W obwodzie przedstawionym na schemacie siła elektromotoryczna źródła wynosi ε = 12 V, a jego opór wewnętrzny można pominąć. Wartości oporów wynoszą: R₁ = 4 Ω, R₂ = 12 Ω, R₃ = 6 Ω. Oporniki R₁ i R₂ są połączone równolegle, a opornik R₃ szeregowo z tym połączeniem.
Polecenie: Oblicz natężenie prądu płynącego przez opornik R₂.
Rozwiązanie:
- Obliczamy opór zastępczy dla równoległego połączenia R₁ i R₂:
1/R₁₂ = 1/R₁ + 1/R₂ = 1/4 + 1/12 = 3/12 + 1/12 = 4/12 = 1/3 R₁₂ = 3 Ω
- Obliczamy całkowity opór zastępczy obwodu (R₁₂ i R₃ są połączone szeregowo):
R_c = R₁₂ + R₃ = 3 Ω + 6 Ω = 9 Ω
- Obliczamy całkowite natężenie prądu płynące z źródła (z prawa Ohma dla całego obwodu):
I_c = ε / R_c = 12 V / 9 Ω = 4/3 A
- Prąd I_c płynie przez opornik R₃. Obliczamy spadek napięcia na tym oporniku:
U₃ = I_c * R₃ = (4/3 A) * 6 Ω = 8 V
- Napięcie na równoległym połączeniu R₁ i R₂ wynosi:
U₁₂ = ε - U₃ = 12 V - 8 V = 4 V
- Natężenie prądu płynącego przez opornik R₂ obliczamy z prawa Ohma dla tego opornika:
I₂ = U₁₂ / R₂ = 4 V / 12 Ω = 1/3 A
Odpowiedź: Natężenie prądu płynącego przez opornik R₂ wynosi 1/3 A.
Oficjalne arkusze CKE pojawią się na stronie komisji około godziny 14:00. Wtedy maturzyści będą mogli zweryfikować swoje odpowiedzi i oszacować, jak im poszło. Do tego czasu wszystkie doniesienia należy traktować z przymrużeniem oka.
Możliwe zadania na maturze z fizyki 2026 i propozycje rozwiązań
Zadanie 1
Treść zadania: W chwili t0 = 0 s z wysokości h0 ponad podłożem wyrzucono pionowo w górę ciało C. Wartość prędkości ciała C w chwili t0 oznaczmy jako v0. Ciało wzniosło się pionowo na wysokość maksymalną hmax, po czym opadło na podłoże.
Założenia:
- ciało C porusza się w komorze próżniowej, bez działania sił oporu, w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym
- przyśpieszenie ziemskie ma wartość g = 9,81 m/s2.
Informacja do zadań 1.2-1.3: Na poniższym wykresie przedstawiono zależność h(t) – wysokości od czasu – dla ruchu ciała C od chwili t0 do momentu uderzenia w podłoże. Na wykresie zaznaczono wybrane punkty A, W, B oraz podano ich współrzędne: A = (0; h0), W = (0,8; hmax), B = (1,8; 0).
Zadanie 1.1 (0-1)
Treść zadania: Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. Przyśpieszenie ciała C zależy od jego masy. | F |
| 2. Czas trwania ruchu ciała C zależy od v0. | P |
Uzasadnienie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): 1. Zgodnie z założeniami, ciało porusza się w jednorodnym polu grawitacyjnym i nie działają na nie siły oporu. W takim przypadku jedyną siłą działającą na ciało jest siła grawitacji. Przyśpieszenie ciała jest równe przyśpieszeniu ziemskiemu g, które w modelu jednorodnego pola jest stałe i niezależne od masy ciała. Stwierdzenie jest więc fałszywe (F). 2. Czas wznoszenia się ciała do wysokości maksymalnej wynosi twzn = v0 / g. Całkowity czas ruchu (wznoszenie i opadanie z powrotem na wysokość h0) również zależy od v0. Ponieważ całkowity czas ruchu do uderzenia w podłoże także jest powiązany z ruchem wznoszącym, zależy on od prędkości początkowej v0. Stwierdzenie jest więc prawdziwe (P).
Zadanie 1.2 (0-2)
Treść zadania: Oblicz v0. Zapisz obliczenia.
Rozwiązanie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): Z wykresu odczytujemy, że czas wznoszenia ciała do osiągnięcia maksymalnej wysokości hmax wynosi tw = 0,8 s. W najwyższym punkcie toru prędkość chwilowa ciała wynosi zero. Korzystając ze wzoru na prędkość w ruchu jednostajnie opóźnionym (ruch w górę): v(t) = v0 - g * t Podstawiając dane dla punktu W (t = tw = 0,8 s, v(tw) = 0): 0 = v0 - g * tw v0 = g * tw v0 = 9,81 m/s2 * 0,8 s v0 = 7,848 m/s v0 ≈ 7,85 m/s
Zadanie 1.3 (0-3)
Treść zadania: Oblicz h0. Zapisz obliczenia.
Rozwiązanie (najbardziej prawdopodobna odpowiedź): Równanie ruchu ciała (zależność wysokości od czasu) ma postać: h(t) = h0 + v0*t - (g*t2)/2 Z wykresu odczytujemy, że w chwili t = 1,8 s ciało uderza w podłoże, czyli jego wysokość wynosi h = 0. Podstawiamy te wartości oraz obliczoną wcześniej wartość v0 do równania: 0 = h0 + (7,848 m/s * 1,8 s) - (9,81 m/s2 * (1,8 s)2) / 2 0 = h0 + 14,1264 m - (9,81 * 3,24 m) / 2 0 = h0 + 14,1264 m - 31,7844 m / 2 0 = h0 + 14,1264 m - 15,8922 m 0 = h0 - 1,7658 m h0 = 1,7658 m h0 ≈ 1,77 m
Powyższe odpowiedzi są najbardziej prawdopodobnymi rozwiązaniami na podstawie dostarczonych materiałów i standardowej wiedzy fizycznej wymaganej na maturze. Nie ma 100% pewności co do poprawności bez oficjalnego klucza odpowiedzi.