Pogrzeby ofiar zamachowca w Krakowie. Morze łez nad grobami Eweliny, Izabeli, Doroty i Roberta

Wojciech Kulig

2026-11-14 20:46

Ostatnie dni upłynęły pod znakiem bolesnych pożegnań. Rodziny, przyjaciele i znajomi odprowadzili na miejsce wiecznego spoczynku cztery ofiary zamachu na krakowskim Rynku. Podczas pogrzebów Doroty, Izabeli, Roberta i Eweliny wybrzmiały słowa o niesprawiedliwości, miłości, prawdzie i dobru, które pozostawili po sobie zmarli.

„Boże, nie pytamy czego go zabrałeś, ale dziękujemy, że nam go dałeś”

Robert Kosidło (+55 l.) nie był przypadkowym turystą. Krakowski Rynek znał jak własną kieszeń, spędzając tam czas od ponad dwóch dekad. Dla miejscowych kupców był przyjacielem - pomagał im w codziennych obowiązkach, pilnował stoisk, przynosił posiłki. W tę tragiczną sobotę przyszedł na Rynek po godzinie 15. Chciał tylko dowiedzieć się, o której jego znajomy Adam kończy pracę, by pomóc mu złożyć handlowy wózek. To miała być zwykła przysługa. Właśnie wtedy pojawił się zamachowiec. Adam zdołał schronić się w sklepie, ale Robert został na zewnątrz i został śmiertelnie postrzelony. Mimo dramatycznej reanimacji i transportu śmigłowcem do szpitala, jego życia nie udało się uratować.

Tydzień po tych wydarzeniach spoczął na cmentarzu w rodzinnym Kraśniku. Świątynia wypełniła się po brzegi. Ksiądz celebrujący mszę mówił o kruchości ludzkiego życia: „Tak niewiele z człowieka zostaje. Garść prochu w urnie. Nie wiemy kiedy odejdziemy z tego świata, ani jak się to stanie. Każdy z nas się z tym zgodzi”. Duchowny odniósł się bezpośrednio do zbrodni: „Chcemy krzyczeć, że to niesprawiedliwe”. Najbardziej poruszającym momentem były jednak słowa wyrażające ból i wdzięczność za życie Roberta: „Boże, nie pytamy czego go zabrałeś, ale dziękujemy, że nam go dałeś”.

„Zawsze była blisko tych, którzy potrzebowali pomocy”

W Sędziszowie Małopolskim pożegnano Ewelinę Serafin (+47 l.), wolontariuszkę Szlachetnej Paczki. Kapłan podczas homilii podkreślał, jak nagle została przerwana jej misja pomagania innym. „Ta śmierć przyszła nagle. Jeszcze kilka dni temu Ewelina była wśród nas. Chodziła, rozmawiała, witała się z ludźmi, miała swoje plany i marzenia” - mówił ksiądz. Zastanawiał się, jakie plany snuła w ostatnich dniach: „Pewnie myślała o różnych podróżach, spotkaniach z najbliższymi i przyjaciółmi. Może planowała kolejne działania czy akcje charytatywne na rzecz ludzi albo zwierząt? A może już zastanawiała się nad następną Szlachetną Paczką?”.

Duchowny przytoczył słowa jej przyjaciela, które najlepiej opisują, kim była zmarła: „Zawsze była blisko tych, którzy potrzebowali pomocy”. W obliczu nieprzewidywalności losu kapłan przypomniał zgromadzonym: „Kiedy wstajemy rano, nigdy nie wiemy, czy doczekamy wieczora. A gdy kładziemy się spać, nie wiemy, czy obudzimy się następnego dnia”.

„To za mało, żeby umierać”. Pożegnanie miłośniczki spacerów po Rynku

Dorota Baran (+61 l.) uwielbiała śpiewać w kościelnym chórze i spacerować po krakowskim Rynku. To właśnie podczas jednego z takich spacerów dosięgła ją kula zamachowca. Została pochowana na cmentarzu parafialnym w Zielonkach. „To za mało, żeby umierać” - mówiły poruszone jej śmiercią koleżanki z chóru Ave Maria. Jedna z nich wspomina moment, gdy dowiedziała się o tragedii: „Po kościele podeszła do mnie mama Doroty i powiedziała, że stała się tragedia, że jej córka zginęła w tym zamachu. Byłam i do tej pory jestem tym wstrząśnięta”.

Siostra pani Doroty, pani Joanna, w poruszającym wpisie podkreśliła, jak wielką pustkę pozostawiła po sobie zmarła. „Była kimś, kto każdego dnia troszczył się o naszą 80-letnią Mamę. (...) Nie dokonywała wielkich rzeczy, o których piszą gazety. Robiła te małe, codzienne, których wartość dostrzega się często dopiero wtedy, gdy nagle ich zabraknie”. Jak dodała: „Dla świata mogła być jedną z wielu. Dla nas była kimś niezastąpionym. (...) Bo za każdą informacją o kolejnej ofierze kryje się czyjś cały świat”. Podczas mszy pogrzebowej kapłan apelował o prawdę, która jest niezbędna dla pogrążonych w żałobie bliskich: „Modlę się o prawdę. O prawdę, która wyzwala, pomaga zrozumieć i stoi obok sprawiedliwości. Być może na tę prawdę trzeba będzie cierpliwie czekać, ale najbliżsi mają do niej prawo”.

Tragiczny finał wizyty w Krakowie. Artystka osierociła czworo dzieci

Wśród ofiar zamachowca znalazła się także Izabela Woźna, utalentowana malarka z Rataj koło Chodzieży. Artystka, tworząca pod marką WoznaArt, miała na koncie wystawy m.in. w Warszawie i Wenecji, a swoją pasją dzieliła się z młodzieżą, prowadząc warsztaty. Do Krakowa przyjechała na wernisaż swoich prac. Dzień po tym radosnym wydarzeniu, gdy zwiedzała miasto z koleżankami, jej życie zostało brutalnie przerwane. Izabela Woźna osierociła czworo dzieci, w tym 11-letnie bliźnięta. Po jej śmierci ruszyła zbiórka, mająca na celu wsparcie rodziny w tym niewyobrażalnie trudnym czasie.