Mianem „Polskiej Jerozolimy” określa się wyjątkową miejscowość położoną w gminie Fredropol w województwie podkarpackim, oddaloną o 24 kilometry od Przemyśla i około 50 kilometrów od Bieszczadów. Chodzi o Kalwarię Pacławską, gdzie zlokalizowany jest kompleks wybudowany według precyzyjnie określonego planu. Inicjatorem całego założenia był Andrzej Maksymilian Fredro. W 1665 roku stworzył on w tym miejscu osadę, kierując się przede wszystkim motywacjami o charakterze religijnym.
Polska Jerozolima na Podkarpaciu. Jak powstał klasztor franciszkanów?
Franciszkański klasztor wzniesiono na wzniesieniu sięgającym 465 metrów nad poziomem morza. Ulokowanie obiektu na okolicznych wzgórzach stanowi nawiązanie do ukształtowania terenu wokół Jerozolimy.
Informacje zamieszczone na oficjalnej stronie internetowej sanktuarium wyjaśniają, że „dwa duże wzniesienia rozdziela dolina, która ma obrazować Dolinę Jozafata. Płynąca nią rzeka Wiar jest tu przywoływana jako odpowiednik biblijnego Cedronu. Na zboczach powstały kaplice — jedna z gór ma symbolizować Golgotę, druga Górę Oliwną”.
Całkowita długość wytyczonej tam drogi krzyżowej wynosi około 1662 metry.
Kalwaria Pacławska obecnie. Historia świątyni i cudownego obrazu
Dostępna dziś dla wiernych i turystów świątynia powstała w latach 1770–1775. Jej budowę sfinansował Szczepan Józef Dwernicki, którego określa się mianem drugiego fundatora Kalwarii. Po śmierci spoczął on w podziemiach tego kościoła.
W 1855 oraz 1862 roku świątynię nawiedziły pożary. Ogień uszkodził wprawdzie budynki gospodarcze oraz zewnętrzne części kościoła, ale wnętrze ocalało nienaruszone, co uznano za dowód opieki Matki Bożej. W Kalwarii Pacławskiej wierni otaczają kultem Matkę Boską Słuchającą. Jej odsłonięte ucho stanowi przypomnienie, że pielgrzymi mogą przybywać w to miejsce ze swoimi wszystkimi prośbami oraz troskami.
W przeszłości przed tym cudownym wizerunkiem, znajdującym się wówczas w Kamieńcu Podolskim, modlili się między innymi królowie Jan Kazimierz i Jan III Sobieski, książę Jarema Wiśniowiecki oraz hetmani Stanisław Żółkiewski i Stefan Czarniecki. Zgodnie z rozkazem wydanym przez tureckiego komendanta dzieło miało zostać wrzucone w nurt rzeki Smotrycz. W jaki sposób trafiło ostatecznie do Kalwarii Pacławskiej? Według relacji Stanisława Fredry, syna Andrzeja Maksymiliana Fredry, to właśnie jego ojciec wykupił obraz z rąk Turków i przekazał go do kościoła w Kalwarii.