Dziecko obgryza paznokcie. Co robić, gdy upominanie nie pomaga?

Obgryzanie paznokci potrafi irytować rodzica, zwłaszcza gdy dziecko robi to mimo kolejnych próśb. Dziecko zwykle nie obgryza paznokci po to, by zrobić rodzicowi na przekór. Często robi to automatycznie, gdy się nudzi, denerwuje albo na czymś skupia. Ciągłe zwracanie uwagi może sprawić, że dziecku będzie jeszcze trudniej przerwać ten nawyk.

Chłopiec leżący na boku wkłada palce do buzi. O tym, jak oduczyć dziecko obgryzania paznokci, dowiesz się z SE.
Autor: Canva.com
  • Upominanie, zawstydzanie i kary mogą zwiększać napięcie, a przez to nasilać obgryzanie paznokci
  • Najpierw warto sprawdzić, w jakich sytuacjach dziecko najczęściej wkłada palce do ust
  • Pomaga wspólny plan: dyskretny sygnał, sposób na zajęcie rąk i dostrzeganie nawet małych postępów
  • Ból, krwawienie, ropa lub uszkodzenie zęba to sygnały, że dziecko potrzebuje pomocy lekarza lub dentysty
Jak dobrać odpowiednią pielęgnację? Plac Zabaw, odc. 25

Dlaczego dziecko obgryza paznokcie, choć wie, że nie powinno?

Dziecko obgryza paznokcie zwykle nie po to, by zrobić rodzicowi na przekór. Taki nawyk może pomagać mu rozładować napięcie, zająć się czymś podczas czekania albo wyciszyć się przy oglądaniu bajki, odrabianiu lekcji czy zasypianiu. Często dziecko zauważa swoje ręce przy ustach dopiero po chwili.

Sam nawyk nie oznacza automatycznie zaburzenia lękowego ani problemu emocjonalnego. Warto jednak przyjrzeć się temu, czy zaczął się albo wyraźnie nasilił po zmianie w życiu dziecka, na przykład po rozpoczęciu szkoły, przeprowadzce, konflikcie z rówieśnikami lub trudniejszym okresie w domu. Warto też zwrócić uwagę na sytuacje, w których dziecko obgryza paznokcie, bo dzięki temu łatwiej dobrać sposób, który zajmie jego ręce.

Dziecko obgryza paznokcie? Upominanie zwykle nie zatrzymuje nawyku

Gdy dziecko słyszy wielokrotnie „przestań”, może poczuć wstyd albo złość, ale nie dostaje sposobu na poradzenie sobie z odruchem. Jeśli obgryzanie paznokci choć na chwilę zmniejsza napięcie, stres wywołany upomnieniem może sprawić, że dziecko znów sięgnie ręką do ust. Dlatego lepiej zrezygnować z komentarzy przy innych osobach, krytykowania dłoni i kar.

Spokojnie porozmawiaj z dzieckiem wtedy, gdy akurat nie obgryza paznokci. Możesz powiedzieć, że widzisz, iż trudno mu zatrzymać ten odruch, i że spróbujecie znaleźć sposób razem. Starsze dziecko warto zapytać wprost, czy chce spróbować ograniczyć obgryzanie paznokci. Jego zgoda ma znaczenie, ponieważ rodzic nie jest w stanie przez cały dzień przypominać mu o trzymaniu rąk z dala od ust.

Zamiast ciągłych przypomnień ustalcie jeden dyskretny sygnał, na przykład lekkie dotknięcie ramienia lub umówione słowo. Taki sygnał ma jedynie przypomnieć dziecku, że znów trzyma ręce przy ustach. Nie powinien oznaczać pretensji ani rozpoczynać rozmowy przy innych osobach. Jeśli dziecko prosi, by nie przypominać mu wcale, zacznij od obserwacji sytuacji wyzwalających nawyk i wróć do tematu później.

Jak pomóc dziecku ograniczyć obgryzanie paznokci?

Najpierw warto ustalić, w jakich chwilach dziecko najczęściej zaczyna obgryzać paznokcie. Przez kilka dni obserwujcie bez oceniania, kiedy ręce wędrują do ust: przy ekranie, w samochodzie, podczas nauki, przed snem czy po kłótni. Nie trzeba prowadzić rozbudowanych notatek, wystarczy zapamiętać powtarzający się moment.

Następnie wspólnie wybierzcie jedną prostą czynność, którą dziecko zrobi, gdy poczuje, że chce włożyć palce do ust. Może na minutę mocno ścisnąć dłonie, oprzeć je płasko na udach, zgnieść miękką piłeczkę albo zająć palce rysowaniem. Chodzi o zajęcie rąk w chwili, w której nawyk zwykle się zaczyna, a nie o idealne powstrzymywanie się przez cały dzień.

Pomocne bywają też drobne zmiany w otoczeniu i wzmacnianie postępów:

  • Paznokcie warto krótko obcinać i gładko piłować, aby dziecko nie skubało zadziorów.
  • Przed oglądaniem filmu, jazdą samochodem lub nauką warto przygotować dziecku coś do zajęcia rąk, na przykład piłeczkę antystresową albo kartkę i kredki.
  • Można ustalić mały, osiągalny cel, na przykład jeden wieczór bez obgryzania lub ochronę jednego paznokcia
  • Warto pochwalić dziecko, gdy samo zauważyło, że obgryza paznokcie, i spróbowało odsunąć rękę od ust, nawet jeśli po chwili wróciło do nawyku.
  • Dziecko może samo zaznaczać udane chwile w kalendarzu lub na prostej kartce

Preparaty o gorzkim smaku mogą przypomnieć dziecku, że wkłada palce do ust, ale nie uczą go, jak radzić sobie z napięciem lub nudą. Nie u każdego dziecka przynoszą też oczekiwany efekt. Nie powinny być stosowane jako kara ani potajemnie. Jeśli chcecie ich spróbować, wybierzcie produkt przeznaczony dla dzieci zgodnie z instrukcją i tylko za wiedzą dziecka.

Obgryzanie paznokci może uszkodzić skórę i zęby. Kiedy szukać pomocy?

Warto skonsultować się z pediatrą lub lekarzem rodzinnym, jeśli skóra wokół paznokcia jest bolesna, mocno zaczerwieniona, spuchnięta, ciepła albo pojawia się ropa. Jeśli dziecko ma gorączkę i objawy zakażenia palca, trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem. Obgryzanie może uszkadzać skórę przy paznokciach, przez co łatwiej o stan zapalny.

Warto poszukać pomocy także wtedy, gdy obgryzanie paznokci powoduje częste krwawienie, silny ból, zawstydzenie dziecka albo kłótnie w domu i problemy w szkole. Pomocy warto szukać także, gdy dziecko jednocześnie intensywnie skubie skórę, wyrywa włosy, ma nasilony lęk albo mówi, że nie potrafi oprzeć się przymusowi. Psycholog dziecięcy może nauczyć dziecko rozpoznawania odruchu i zastępowania go inną czynnością.

Jeśli dziecko skarży się na ból szczęki, zębów lub widać ukruszenie zęba, umów wizytę u dentysty. Obgryzanie paznokci nie musi skończyć się uszkodzeniem zębów, ale długotrwałe i mocne zaciskanie ich na paznokciach może je obciążać.

Najważniejsze jest mniej kontroli, a więcej konkretnego wsparcia

Zmiana tego nawyku zwykle nie dzieje się po jednej rozmowie. Dziecko potrzebuje czasu, by zauważać automatyczny ruch ręki i ćwiczyć inną reakcję, szczególnie w stresujących lub nudnych momentach. Powrót do obgryzania paznokci zdarza się podczas pracy nad nawykiem i nie oznacza, że wcześniejsze starania nie przynoszą efektu.

Najlepiej zacząć od jednego spokojnego ustalenia na najbliższy tydzień: obserwowania sytuacji, dyskretnego sygnału albo przygotowania rzeczy do zajęcia rąk. Nie komentuj za każdym razem, gdy dziecko obgryza paznokcie. Zauważaj natomiast chwile, w których samo odsunęło dłoń od ust lub zajęło ręce czymś innym. W ten sposób uczy się przerywać nawyk.

Źródła:

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI