Już czas zadbać o kości

Osteoporoza ujawnić się może podczas podnoszenia doniczki z kwiatem, gdy nagle w kręgosłupie pojawia się dotkliwy ból albo gdy upada się na prostej drodze, łamiąc kość biodrową czy nadgarstek. Zdarza się też - i to wcale nierzadko - że nawet zwykłe kaszlnięcie czy kichnięcie prowadzi do pęknięcia żebra lub złamania jakiegoś kręgu. I to już oznacza, że osteoporoza poczyniła poważne spustoszenie w organizmie, że znacznie zmniejszyła się zawartość składników mineralnych w kościach, które zaczynają przypominać rzeszoto. Stąd inna nazwa tej choroby - rzeszotowienie kości.

Złamania, czyli objawy

Najpowszechniejszymi objawami choroby są złamania. Najczęściej w okolicach nadgarstka, kości udowej i barku. Towarzyszyć chorobie mogą także bóle kręgosłupa. Wyraźnie zmienia się sylwetka: ubywa wzrostu i pojawia się tzw. wdowi garb.

Czynniki ryzyka

Po 45. roku życia masa i gęstość kości maleją. Na 2 lata przed menopauzą kobiety tracą rocznie ok. 2 proc. kości. To one są bardziej podatne na osteoporozę, co wiąże się z utratą estrogenów, chroniących przed tą chorobą. Mężczyzn dotyka ona zwykle ok. 70. roku życia. Osteoporozie sprzyja ponadto brak ruchu i niska podaż w diecie produktów bogatych w wapń (zwłaszcza mleko i jego przetwory), choroby tarczycy, nerek, zaburzenia hormonalne, zażywanie niektórych leków (sterydy), nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, dieta o wysokiej zawartości soli.

Chcesz zapobiec osteoporozie:

- Jedz pokarmy bogate w wapń: mleko, twarde sery, sardynki, fasolę, surową kapustę włoską, brokuły, marchew, migdały.

- Korzystaj ze słońca (umiarkowanie, ok. 15 min dziennie), gdyż promieniowanie słoneczne jest niezbędne do produkcji przez organizm wit. D, a ta z kolei jest niezbędna do wchłaniania z jelit wapnia, spożytego z pokarmami.

- Ruszaj się, każda forma aktywności fizycznej znacznie oddala ryzyko osteoporozy.

- Zachowaj odpowiednią sylwetkę podczas chodzenia czy siedzenia, nie garb się.

- Nie lekceważ nawet najdrobniejszych uszkodzeń kości - zwichnięć, skręceń. W każdym takim przypadku konsultuj się z lekarzem.

- W razie konieczności rozważ, oczywiście wraz z lekarzem, ewentualne przyjmowanie środków farmakologicznych.