Jak przenieść dziecko do własnego pokoju? Te proste kroki ułatwią wam łagodną zmianę

• Jak podaje portal Healthline, dzielenie jednego łóżka z maluchem staje się w pełni bezpieczne w okolicach jego pierwszych urodzin
• Ciemny i nieco chłodniejszy pokój z włączoną małą lampką nocną to najlepsze warunki do szybkiego wyciszenia przed snem
• Według brytyjskiej służby zdrowia powtarzalny schemat wieczornych czynności bardzo ułatwia przedszkolakowi spokojne pożegnanie z zabawą
• Nocne wycieczki malucha do sypialni mamy i taty muszą stać się dla niego maksymalnie nudne oraz przewidywalne
• Jak potwierdza portal MedlinePlus, spokojne i milczące odprowadzanie dziecka z powrotem do jego pokoju gasi motywację do kolejnych wędrówek

Kiedy przenieść dziecko do własnego pokoju? Wyjaśniamy obawy

Przenosiny malucha z sypialni rodziców do własnego łóżka to spore wyzwanie dla całej rodziny. Dziecko jest bardzo przyzwyczajone do spania z mamą i tatą, dlatego nagła zmiana otoczenia często wywołuje u niego lęk i płacz. Wynika to z prostego faktu, że maluch czuje się w pełni bezpiecznie tylko wtedy, gdy wie, że bliski mu rodzic jest tuż obok.

Zrozumienie tego naturalnego etapu jest bardzo ważne dla łagodnej przeprowadzki. Jak czytamy na portalu Healthline, spanie w jednym pokoju z niemowlakiem jest zalecane przez pierwsze pół roku życia, a dzielenie z nim łóżka staje się bezpieczne od około pierwszych urodzin. Z czasem maluch rośnie i zyskuje swobodę ruchów (w nocy może się już łatwo i bezpiecznie obrócić), ale emocjonalnie nadal potrzebuje dużej bliskości, dlatego cała zmiana powinna być bardzo powolna i stopniowa.

Bezpieczny pokój dla dziecka. Co warto w nim przygotować?

Zanim zaczniemy uczyć malucha spania u siebie, dobrym pomysłem jest odpowiednie przygotowanie jego nowego kącika, opierając się na praktycznych informacjach z serwisu Medical News Today:

• zamontowanie barierek ochronnych do łóżka lub dosunięcie go do rogu ściany
• położenie na podłodze miękkiego dywanu, który zamortyzuje ewentualny upadek
• uprzątnięcie z przejścia wszystkich zabawek (żeby maluch się nie potknął podczas nocnych wędrówek)
• zostawienie zapalonej małej lampki nocnej, która daje w ciemności poczucie bezpieczeństwa
• założenie specjalnej bramki na schodach, jeśli macie piętrowy dom

Taka sypialna powinna być też optymalnie zaciemniona, cicha i chłodna. Dzięki temu przedszkolakowi będzie się o wiele łatwiej wyciszyć i szybko zasnąć po pełnym wrażeń dniu.

Jak uśpić malucha we własnym łóżku? Zadbaj o stały rytuał

Budowanie dobrych nawyków opiera się na ciągłej powtarzalności, dlatego warto ustalić prosty plan działania przed snem. Według wskazówek brytyjskiej służby zdrowia (West Suffolk NHS Foundation Trust) dobrym krokiem jest zaplanowanie czterech lub pięciu spokojnych czynności, takich jak kąpiel, mycie zębów, czytanie bajki i długa seria całusów na dobranoc. Warto też uprzedzić dziecko około pół godziny wcześniej, że zbliża się czas spania, co znacznie ułatwi mu spokojne porzucenie zabawy. Po zgaszeniu światła dobrze jest używać zawsze tego samego krótkiego hasła na pożegnanie, a jeśli maluch bardzo się boi, rodzic może usiąść na krześle w jego pokoju i z każdą kolejną nocą odsuwać je coraz bliżej drzwi. Lepiej też całkowicie zrezygnować z włączania bajek na telefonie czy telewizorze tuż przed pójściem do łóżka, ponieważ świecący ekran bardzo mocno rozbudza dziecko.

Dziecko wędruje w nocy do rodziców. Jak reagować na pobudki?

Nawet przy idealnie zaplanowanym usypianiu maluch z pewnością będzie wstawał w nocy i przychodził do sypialni rodziców. Zazwyczaj głównym powodem jest to, że po prostu się nudzi, czegoś się mocno przestraszył albo z płaczem wybudził go zły sen. Dzieci potrafią wymyślać najróżniejsze i bardzo sprytne wymówki, żeby tylko z powrotem wejść pod ciepłą kołdrę mamy i taty.

W takich nerwowych sytuacjach warto zachować całkowity spokój i działać bardzo konsekwentnie, co zresztą potwierdzają porady z portalu MedlinePlus. Kiedy maluch niespodziewanie pojawi się w sypialni, dobrą praktyką jest natychmiastowe i delikatne odprowadzenie go z powrotem do jego własnego łóżka, unikając przy tym kazań, długich rozmów czy okazywania jakichkolwiek emocji. Nocne spacery powinny stać się dla dziecka maksymalnie nudne i przewidywalne, bo tylko wtedy straci ono motywację do ich ciągłego powtarzania.

Źródła:

Healthline — “Is Co-Sleeping with Toddlers OK? Safety, Benefits, and Drawbacks”

West Suffolk NHS Foundation Trust (Paediatrics), “Sleep - a guide for school aged children”

Medical News Today — “Transition to toddler bed: Timings and tips”

MedlinePlus Medical Encyclopedia — “Bedtime habits for infants and children”