Rytuały, które pomogą dziecku wyciszyć się po pełnym wrażeń dniu

Po dniu spędzonym w przedszkolu lub szkole, obfitującym w zabawę i nowe wrażenia, dziecko może być jednocześnie zmęczone i pobudzone. Trudność z wyciszeniem nie zawsze wynika z niechęci do snu, lecz z potrzeby łagodnego przejścia między aktywnością a odpoczynkiem. Krótkie, powtarzalne rytuały pomagają uporządkować wieczór i dają dziecku sygnał, że zbliża się spokojniejsza część dnia.

Śpiąca dziewczynka w różowej piżamie wtulona w poduszkę obok pluszowego misia. O wyciszaniu dziecka przeczytasz na SE.
Autor: Liudmila Chernetska/ Getty Images Jak niedobór snu wpływa na zdrowie?
  • Stała kolejność wieczornych czynności daje dziecku przewidywalność i ułatwia przejście od zabawy do snu
  • W ostatniej godzinie przed snem warto ograniczyć ekrany, hałas, mocne światło i emocjonujące rozmowy
  • Ćwiczenia oddechowe, bliskość rodzica i wcześniejsze zapowiadanie kolejnych kroków pomagają obniżyć napięcie po intensywnym dniu
  • Rytuał warto dopasować do wrażliwości dziecka, bo kąpiel nie każdego uspokaja
Sylwia Bomba o rodzinie patchworkowej. Królowe Matki

Skąd biorą się trudności z wyciszeniem po intensywnym dniu?

Dziecko po intensywnym dniu może być marudne, ruchliwe albo mieć trudność z zakończeniem zabawy. Jego ciało nadal reaguje na hałas, emocje, wysiłek i dużą liczbę bodźców. W takiej sytuacji polecenie „uspokój się” zazwyczaj nie zadziała, bo dziecko potrzebuje łagodnego przejścia do stanu odpoczynku.

Najlepiej działa prosty schemat powtarzany codziennie o podobnej porze. Nie musi zajmować godziny ani zawierać wielu kroków. Ważne, by dziecko wiedziało, co wydarzy się po kolacji, po kąpieli i przed zgaszeniem światła.

Wieczorny rytuał krok po kroku

W przypadku młodszego dziecka przewidywalny rytuał warto rozpocząć na około 20 minut przed pójściem spać. U dzieci szkolnych spokojna część wieczoru dobrze sprawdza się po odrobieniu lekcji i zakończeniu innych obowiązków. Stałe pory snu i pobudki dodatkowo wzmacniają dobowy rytm dziecka.

Wieczorny rytuał może być krótki i składać się z czynności, które naprawdę uspokajają dziecko:

  • Kąpiel lub prysznic i przebranie się w piżamę
  • Spokojne mycie zębów bez pośpiechu
  • czytanie jednej krótkiej książki lub kolorowanie
  • Przytulenie i stała, powtarzana codziennie formułka na dobranoc

Warto wcześniej uprzedzić dziecko, że zabawa zaraz się skończy. Pomocne bywają odliczanie, krótka piosenka albo obrazkowy plan wieczoru. Takie sygnały zmniejszają opór przed przerwaniem ciekawej zabawy.

Spokój rodzica i proste techniki oddechowe

Wyciszenie często zaczyna się od spokojnej obecności dorosłego. Cichy głos, spokojniejsze ruchy i nazwanie emocji dziecka pomagają mu odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Można powiedzieć: „Widzę, że po tym dniu trudno ci się zatrzymać, usiądźmy na chwilę razem”.

Ćwiczenia oddechowe warto poznawać wtedy, gdy dziecko jest spokojne, a nie dopiero w środku silnych emocji. Młodszemu dziecku łatwiej zaproponować zabawę w nadmuchiwanie balonu brzuchem lub dmuchanie baniek. Starsze może spróbować oddychania pudełkowego: cztery sekundy na wdech, wstrzymanie oddechu, wydech i krótką pauzę.

Jeśli dziecko nie chce ćwiczyć, nie trzeba go przekonywać na siłę. Dorosły może sam usiąść obok i kilka razy wolno odetchnąć. Czasem większy spokój niż ćwiczenia przynosi kilka minut wspólnego czytania, rysowania lub rozmowy bez oceniania.

Co utrudnia dzieciom zasypianie?

W ostatniej godzinie przed snem warto wyłączyć telewizor, telefon, tablet czy konsolę. Jasne światło, szybkie obrazy oraz emocjonująca gra mogą podtrzymywać pobudzenie zamiast je obniżać. Lepiej wybrać książkę, puzzle, klocki, spokojną muzykę lub kolorowanie.

Wyciszenie u dzieci wrażliwych sensorycznie

Kąpiel dla jednego dziecka będzie sygnałem odpoczynku, a dla innego stanie się kolejną ekscytującą zabawą. Podobnie działa dotyk, muzyka czy biały szum. Warto obserwować reakcję dziecka i zostawić tylko te elementy, po których rzeczywiście łatwiej mu zwolnić.

Dziecku wrażliwemu na bodźce pomaga przygaszone światło, ciche otoczenie, miękka piżama i ułożony pokój bez natłoku zabawek. Niektóre dzieci dobrze reagują na delikatny masaż dłoni, spokojne rozciąganie albo dociskanie dłoni do ściany zrobione z wyprzedzeniem. Gdy trudności sensoryczne są wyraźne i regularnie utrudniają codzienność, warto omówić je ze specjalistą.

Najrozsądniej zacząć od jednej lub dwóch zmian i stosować je przez kilka wieczorów. Można na przykład wprowadzić wcześniejsze odłożenie ekranów oraz jedną książkę czytaną po myciu zębów. Prosty rytuał, który da się powtarzać bez napięcia, będzie bardziej pomocny niż długa lista zasad.

Źródła:

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki