Wszystko zaczęło się 11 listopada. Tego dnia imam Centrum Kultury Islamskiej w Warszawie zgłosił się na komisariat policji w Wilanowie. Powód był alarmujący. Za pośrednictwem komunikatora WhatsApp otrzymał wiadomość z groźbą podpalenia meczetu, którym kieruje. Duchowny potraktował ją bardzo poważnie. Obawiał się nie tylko o własne zdrowie i życie, ale również o bezpieczeństwo wiernych przychodzących do świątyni. Policjanci rozpoczęli poszukiwania autora wiadomości i szybko ustalili, kto może za nią odpowiadać. Już następnego dnia zatrzymali Krzysztofa P. Przeszukanie oraz analiza zabezpieczonego telefonu ujawniły kolejne niepokojące szczegóły. Okazało się również, że imam nie był jedyną osobą, do której mężczyzna kierował groźby.
Groził muzułmanom, bo zdenerwował go zamach w Krakowie?!
Podczas przesłuchania Krzysztof P. przyznał się do zarzucanych mu czynów. Próbował jednak przekonywać śledczych, że nie miał zamiaru nikogo skrzywdzić. Wszystkiemu winne miały być nerwy i emocje po krwawym zamachu w Krakowie z 7 listopada, w którym zginęło sześć osób. Tyle że sprawcą krakowskiej masakry był Polak. Dlaczego więc Krzysztof P. skierował swoją złość przeciwko muzułmanom? Mężczyzna przedstawił osobliwe wyjaśnienie.
– Wskazał, że zdarzenia z Krakowa powiązał z muzułmanami, z powodu obserwacji, jakie ma w związku ze zdarzeniami z zachodniej Europy – przekazał prok. Piotr Antoni Skiba, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Warszawie.
To wystarczyło, by gniew podejrzanego skierował się przeciwko ludziom, którzy z krakowską tragedią nie mieli nic wspólnego. Mężczyzna zapewniał, że żałuje swojego zachowania. Twierdził, że nie zamierzał realizować gróźb ani nawet spotykać się z ich adresatami. Chciał jedynie dać upust złości. Co ciekawe, przyznał także, że osobiście nie zna ani jednego muzułmanina! Co więcej, według własnych słów w Warszawie był wcześniej tylko raz, dwa lata temu, podczas Marszu Niepodległości. Nigdy nie odwiedził nawet okolic meczetu przy ulicy Wiertniczej, który groził podpalić. Żadnej z osób, do których wysyłał wiadomości, nigdy nie spotkał ani nawet nie widział na żywo.
Noże bojowe i granat. Zaskakujące tłumaczenia podejrzanego
Jeszcze więcej pytań pojawiło się podczas przeszukania. W miejscu zamieszkania zatrzymanego funkcjonariusze znaleźli kolekcję siedmiu różnych noży, w tym noży bojowych, sześć noży treningowych oraz granat treningowy rozpryskowy. Były tam również dwie kamizelki taktyczne, pas taktyczny z kaburą, pałka teleskopowa, maska przeciwgazowa z wyposażeniem i kubotan, czyli niewielki, twardy pręt, który można wykorzystać do zadawania uderzeń lub bolesnego ucisku w samoobronie. Takie znalezisko u człowieka, który zaledwie dzień wcześniej groził podpaleniem świątyni, nabrało szczególnego znaczenia. Zwłaszcza że podejrzany miał dość zaskakujące wytłumaczenia dotyczące zgromadzonego wyposażenia.
Krzysztof P. twierdził, że noże bojowe i pozostałe ostrza zbierał wyłącznie w celach kolekcjonerskich. Nie miały służyć do niczego innego. Jeszcze ciekawsze było tłumaczenie dotyczące sześciu noży treningowych. Mężczyzna przekonywał, że wykorzystywał je do nauki obrony przed napastnikami uzbrojonymi w noże. Chciał nauczyć się, jak obezwładnić nożownika! Z kolei kamizelki i wyposażenie taktyczne miały mu służyć do zabawy w ASG, czyli rozgrywki, podczas której uczestnicy używają replik broni i odtwarzają działania wojskowe. Tyle że pojawił się poważny zgrzyt. Krzysztof P. przyznał, że sam nie ma żadnej repliki broni ASG. Tłumaczył, że miał ją pożyczać od znajomego, ale kiedy przyszło do wskazania tej osoby, odmówił podania jej danych!
Takie wyjaśnienia wzbudziły poważne zastrzeżenia śledczych. Prokuratura nie ukrywa, że ma duże wątpliwości co do wiarygodności części relacji zatrzymanego. To właśnie one, obok pozostałych okoliczności sprawy, stały się jednym z powodów wystąpienia o jego aresztowanie.
Wybierał Polki związane z muzułmanami. Cztery kolejne osoby otrzymywały groźby
Na tym jednak nie koniec niepokojących ustaleń. Policjanci zabezpieczyli telefon, z którego Krzysztof P. wysłał groźbę do imama. Już pobieżne i jedynie częściowe oględziny pamięci urządzenia ujawniły, że nie był to odosobniony przypadek. Mężczyzna wyszukiwał w internecie kobiety polskiego pochodzenia, które związały się z muzułmanami albo zamieszkały w krajach arabskich. Następnie za pośrednictwem Messengera przesyłał im wiadomości zawierające obelgi i groźby. W ten sposób miał zaatakować cztery kobiety, których wcześniej nawet nie znał.
Wszystko wskazuje więc na to, że nie był to jeden przypadkowy wybuch złości. Mężczyzna wyszukiwał kolejne osoby, z którymi nie łączył go żaden osobisty konflikt, a następnie wysyłał im groźby. Krzysztof P. usłyszał łącznie pięć zarzutów dotyczących kierowania gróźb i znieważania ze względu na przynależność wyznaniową. Jeden dotyczy wiadomości do imama, pozostałe cztery kobiet, które znalazł w internecie.
Prokuratura chciała go za kratkami. Sąd wypuścił na wolność!
Śledczy potraktowali sprawę bardzo poważnie. Niepokoiły ich nie tylko groźby kierowane do przypadkowych osób, ale także znalezione u zatrzymanego przedmioty i jego mało przekonujące tłumaczenia. Prokuratura obawiała się, że mężczyzna może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości, a także dopuścić się kolejnego, znacznie poważniejszego przestępstwa. Dlatego 13 listopada wystąpiła do sądu z wnioskiem o jego tymczasowe aresztowanie.
Rzecznik prokuratury podkreślił, że śledczy mieli „daleko idące wątpliwości co do prawdziwości części wyjaśnień podejrzanego”. Nie byli więc przekonani, że groźby były jedynie nieprzemyślanym wybuchem emocji, a zgromadzone przedmioty służyły wyłącznie kolekcjonerstwu, treningom i zabawie.
Ostateczna decyzja zapadła 14 listopada. Krzysztof P. stanął przed sądem i ponownie przedstawił zasadniczo taką samą wersję wydarzeń. Mimo argumentów prokuratury sąd nie zgodził się na umieszczenie go w areszcie! Zamiast tego zastosował dozór policji połączony z zakazem zbliżania się. W efekcie mężczyzna, który według śledczych groził podpaleniem warszawskiego meczetu i zastraszał kobiety w internecie, pozostał na wolności. Prokuratura nadal prowadzi śledztwo, a wątpliwości dotyczące jego wyjaśnień pozostają niewyjaśnione.