Po ogłoszeniu wyroku splunął w stronę dziennikarzy! „Malowany” skazany za podwójne zabójstwo. „Ch** wam w mordę!”

2026-11-19 17:45

„To doprawdy farsa! Ktoś mnie wrobił!” − padło w czwartek (19 listopada) w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Zdzisław W., ps. „Malowany” (70 l.) punkt po punkcie rozbijał w pył kluczowy dowód oskarżenia. Jego zdaniem rękawiczka z jego DNA, którą po trzech dniach znaleziono na miejscu zbrodni, to mistyfikacja, a on sam padł ofiarą manipulacji. Prokuratura była jednak pewna: łańcuch poszlak doprowadził prosto do niego. Sąd Apelacyjny prawomocnie skazał „Malowanego” na dożywotnią karę pozbawienia wolności. Po ogłoszeniu wyroku, oskarżony wybuchnął krzykiem.

W Sądzie Apelacyjnym w Warszawie w czwartek odbyła się ostatnia rozprawa Zdzisława W., ps. „Malowany”. Skazany w pierwszej instancji na dożywocie za podwójne zabójstwo sprzed 14 lat, walczył o uniewinnienie lub o ponowne rozpatrzenie jego sprawy w Sądzie Okręgowym. Jego linia obrony opierała się na podważeniu kluczowego dowodu: rękawiczki z jego DNA, którą po trzech dniach na miejscu zbrodni znalazł pies policyjny.

Zdzisław W. przekonywał sędziów, że cała sytuacja jest nielogiczna oraz to, że padł ofiarą manipulacji.

Ta cała rękawiczka to czysta fikcja i największa kość niezgody − mówił w sądzie, nazywając siebie „formalistą”, który nigdy nie popełniłby tak „dziecinnego błędu”.

Zwrócił uwagę, że kluczowy dowód znaleziono dopiero po trzech dniach, zaledwie 127 metrów od miejsca zbrodni, mimo że teren był wcześniej dokładnie przeszukiwany przez funkcjonariuszy.

To całkowicie nielogiczne − argumentował.

Pytał dalej, jak to możliwe, że specjalnie szkolony pies nie wywęszył rękawiczki leżącej tak blisko. Zwłaszcza że świadkowie wskazali policji świeży trop, a ciepły, majowy wieczór sprzyjał utrzymywaniu się zapachu.

Pies, który potrafi iść po śladzie wiele kilometrów, nie był w stanie wywęszyć rękawiczki leżącej 127 metrów dalej?! − dziwił się.

Gdybym to ja był sprawcą, nie porzuciłbym rękawiczki pod samym nosem śledczych, wiedząc, że poszukiwania natychmiast obejmą ten rejon − stwierdził.

Z ironią odniósł się też do sugestii, że sprawdzał puls ofiary.

Jak można wyczuć puls przez grubą, roboczą rękawicę powleczoną gumą u umierającej osoby?! − pytał retorycznie.

Kontynuacja materiału pod galerią.

Zupełnie inny obraz sytuacji przedstawiła prokurator Agata Kasperek. Podkreśliła, że choć jest to proces poszlakowy, to dowody tworzą spójną i nierozerwalną całość.

Oskarżony w żaden racjonalny sposób nie potrafi wytłumaczyć, jak jego profil DNA znalazł się bezpośrednio na miejscu krwawej zbrodni − stwierdziła, wnosząc o utrzymanie wyroku w mocy.

Obrończyni Zdzisława W. wniosła o całkowite uniewinnienie, argumentując, że pojedynczy dowód nie tworzy ciągu przyczynowo-skutkowego, który bezsprzecznie wskazywałby na winę jej klienta.

Po krótkiej przerwie sąd ogłosił wyrok.

Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, a sąd odwoławczy w pełni zaaprobował ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji jako dokonane zgodnie z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego. Zgromadzony materiał dowodowy nie był wprawdzie niezwykle obszerny, lecz posiadał tak jednoznaczną i miażdżącą wymowę, że sąd nie powziął cienia wątpliwości: bezwzględnym sprawcą podwójnego zabójstwa Petera H. oraz Silke G. jest oskarżony Zdzisław W. − przekazała SSA Anna Zdziarska.

W tym momencie uzasadnienia oskarżony zaczął wulgarnie zwracać się w kierunku składu orzekającego oraz dziennikarzy obecnych na sali rozpraw. Jednego z nich opluł wychodząc razem z trzymającymi go policjantami.

Ch** wam w mordę, wy ku**y komunistyczne pier******! Ku**a pier****** rury! A ty, ku**o zamknij tę mordę, je**** ruro! Ja ci dam „Malowanego” − krzyczał oskarżony.

Przewodnicząca składu po przerwie i kiedy opadły emocje, zarządziła przekazanie akt sprawy wraz z protokołem innemu składowi orzekającemu w celu formalnego rozważenia zastosowania wobec oskarżonego kary porządkowej za rażące naruszenie powagi sądu. Następnie spokojnie powróciła do procedowania, kontynuując przedstawianie ustnych motywów wyroku bez udziału oskarżonego na sali.

Sąd podkreślił, że oskarżony dopuścił się najcięższej ze zbrodni, podwójnego zabójstwa z zamiarem bezpośrednim, działając z bezwzględnością i wracając na drogę przestępstwa w warunkach wielokrotnej karalności. Wobec Zdzisława W. ani sąd pierwszej instancji, ani sąd apelacyjny nie dopatrzyły się choćby jednej okoliczności łagodzącej. Jedyną sprawiedliwą odpłatą mogła być wyłącznie kara dożywotniego pozbawienia wolności. Wyrok w tej sprawie jest prawomocny − kontynuowała sędzia.

Zbrodnia, która wstrząsnęła Warszawą

Do brutalnego morderstwa doszło 19 maja 2012 roku na warszawskich Siekierkach. W zaparkowanym kamperze znaleziono zwłoki 63-letniej Silke G. i ciężko rannego 62-letniego Petera H. Kobieta zginęła od strzałów w głowę i klatkę piersiową, a mężczyzna, postrzelony w głowę, zmarł w szpitalu po tym, jak sprawca poderżnął mu gardło. Ofiary były niemieckimi emerytami w podróży po Europie.

Śledztwo na lata utknęło w martwym punkcie i zostało umorzone w 2013 roku. Na miejscu zabezpieczono jednak leworęczną rękawiczkę z cząsteczką prochu strzelniczego (GSR) i śladową ilością DNA.

Przełom nastąpił, gdy policyjne archiwum X, wykorzystując nowoczesne metody badań genetycznych, powiązało materiał z rękawiczki ze Zdzisławem W. − wielokrotnie karanym przestępcą. W chwili postawienia zarzutów odsiadywał on już wyrok za postrzelenie własnego syna.

 

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI