Początki kariery i wojenna przerwa
Maciej Maciejewski, właściwie Wincenty Maciejowski, urodził się 1 października 1914 roku w Augustowie. Już jako młody człowiek związał swoje życie ze sceną. W latach od 1936 do 1938 roku kształcił się w Studiu Operowym przy Operze Warszawskiej, a w 1938 roku zadebiutował partią Janusza w „Halce” Stanisława Moniuszki. Wojna brutalnie przerwała jego artystyczne plany − brał udział w kampanii wrześniowej i został ranny.
Powrót na scenę i rozwój kariery
W czasie okupacji przebywał między innymi w Grodnie, gdzie występował w polskim Teatrze Lalki i Aktora, a po powrocie do Warszawy pracował w Banku Cukrowniczym. Po wojnie wrócił na scenę z pełną siłą.
Ukończył studio aktorskie Iwona Galla w Krakowie i grał w Teatrze Rapsodycznym oraz Grotesce. Występował także w Gdyni i Łodzi, by ostatecznie na długie lata związać się z Warszawą.
Najważniejszym miejscem w jego karierze był Teatr Polski w Warszawie, gdzie zagrał niemal 100 ról. Przez dekady był również filarem Teatru Polskiego Radia oraz Teatru Telewizji − w samym tylko Teatrze TV wystąpił w ponad 40 spektaklach.
Na ekranie zadebiutował w 1951 roku w „Młodości Chopina”. Największą sławę przyniosła mu rola porucznika „Gustawa” w filmie „Kanał”, która na zawsze zapisała go w historii polskiego kina. Choć często grał epizody, pojawił się w takich tytułach jak „Lalka”, „Krótki film o zabijaniu” czy „Życie na gorąco”. Łącznie zagrał w ponad 20 filmach i 9 serialach.
Długie życie i spuścizna artystyczna
Maciej Maciejewski zmarł 17 maja 2018 roku w wieku 103 lat jako najdłużej żyjący polski aktor. Spoczął na Powązkach Wojskowych. Tydzień później, w dniu swoich setnych urodzin, zmarła jego żona Stanisława. Był to koniec niezwykłej historii jednego z najdłużej obecnych artystów polskiej sceny.
Podcasty
Playlisty tematyczne
