- Pieczywo można wprowadzać zwykle około 6. miesiąca, razem z innymi pokarmami uzupełniającymi
- O gotowości świadczą stabilne trzymanie głowy, możliwość siedzenia z podparciem i umiejętność połykania pokarmu
- Na początku podawaj dziecku siedzącemu wąskie paski pieczywa bez całych ziaren i twardych dodatków
- Zdrowemu niemowlęciu nie trzeba opóźniać wprowadzania glutenu podczas rozszerzania diety
Od kiedy można podawać dziecku chleb?
Chleb można podawać dziecku wtedy, gdy zaczyna ono rozszerzanie diety, najczęściej około 6. miesiąca życia. Nie trzeba jednak czekać na konkretny dzień w kalendarzu. Ważniejsze jest to, czy dziecko stabilnie trzyma głowę, potrafi siedzieć z podparciem, interesuje się jedzeniem oraz przesuwa pokarm w ustach i go połyka.
Na początku pieczywo jest tylko jednym z nowych produktów, a nie pełnym posiłkiem. Mleko mamy lub mleko modyfikowane nadal pozostaje ważną częścią diety niemowlęcia. Na początek wystarczy niewielka porcja pieczywa podawana co kilka dni, aby dziecko mogło poznać jego smak i konsystencję.
Jak bezpiecznie podać niemowlęciu pierwsze pieczywo?
Pierwsze pieczywo dla niemowlaka podawaj w formie dopasowanej do jego umiejętności. Dobrze sprawdzają się wąskie paski chleba, lekko podpieczonego lub bez twardych dodatków. Biały, świeży chleb może zbijać się w ustach w kleistą kulkę, dlatego nie podawaj dużych, miękkich kawałków.
Dziecko powinno jeść na siedząco, pod stałą opieką osoby dorosłej. Nie podawaj chleba w wózku, foteliku samochodowym ani podczas chodzenia po domu. Podczas nauki nowych konsystencji dziecko może zakaszleć albo mieć odruch wymiotny. Dlatego podczas posiłku dorosły powinien spokojnie je obserwować.
Chleb dla dziecka: prosty skład i niewielka ilość soli
Chleb dla dziecka nie musi mieć specjalnej nazwy na opakowaniu. Warto wybierać pieczywo o prostym składzie, bez słodkich dodatków, polepszaczy i nadmiaru soli. Sól jest obecna w większości kupnego pieczywa, więc chleb powinien być dodatkiem do urozmaiconej diety, a nie produktem podawanym kilka razy dziennie w dużych porcjach.
Na początku lepiej zrezygnować z chleba z całymi ziarnami, pestkami, orzechami lub twardymi kawałkami zbóż. Takie dodatki mogą zwiększać ryzyko zadławienia, zwłaszcza gdy dziecko nie radzi sobie jeszcze dobrze z gryzieniem. Pieczywo pełnoziarniste można wprowadzać później, gdy dziecko sprawniej radzi sobie z gryzieniem, nadal zwracając uwagę na jego strukturę.
Gluten w diecie dziecka nie wymaga specjalnego opóźniania
Gluten w diecie dziecka może pojawić się wraz z innymi produktami zbożowymi podczas rozszerzania diety. U zdrowego niemowlęcia nie ma potrzeby celowo odkładać podawania pszenicy, żyta, jęczmienia czy pieczywa z obawy przed celiakią albo alergią. Nowe produkty wprowadzaj pojedynczo, w małych ilościach, i obserwuj dziecko po ich podaniu.
Inne zasady mogą dotyczyć dziecka z rozpoznaną celiakią, alergią na pszenicę albo z objawami, które wystąpiły po zjedzeniu produktu zbożowego. Pokrzywka, powtarzające się wymioty, obrzęk twarzy, świszczący oddech lub trudności z oddychaniem wymagają pilnego kontaktu z lekarzem. Nie eliminuj samodzielnie glutenu z diety dziecka na stałe, ponieważ może to utrudnić późniejsze rozpoznanie przyczyny objawów.
Pieczywo w diecie roczniaka i starszego dziecka
Pieczywo może być częścią śniadania, kolacji albo przekąski. W jadłospisie dziecka powinny jednak znaleźć się także warzywa, owoce oraz produkty będące źródłem białka i żelaza. Kanapkę można przygotować na przykład z jajkiem, pastą warzywną lub z roślin strączkowych, twarożkiem, rybą albo mięsem. Dobór dodatków powinien odpowiadać wiekowi dziecka i całemu jadłospisowi. Słodkie bułki, drożdżówki i gotowe przekąski piekarnicze traktuj jako słodycze, nie jako zamiennik zwykłego chleba.
Jeśli dziecko nie chce jeść pieczywa, nie trzeba go namawiać ani na siłę szukać rodzaju chleba, który od razu polubi. Produkty zbożowe to także kasze, płatki, ryż, makaron i ziemniaki. Najprościej podawać pieczywo w małych porcjach, w bezpiecznej formie i bez presji, a z czasem obserwować, jakie konsystencje dziecko akceptuje.
Źródła: