- W polskich lasach można napotkać grzyba, który jest ignorowany przez naszych zbieraczy, podczas gdy Finowie uważają go za kulinarny skarb.
- Ten niepozorny okaz charakteryzuje się bardzo mocnym zapachem, który po procesie suszenia zyskuje na intensywności.
- Dowiedz się, jak zidentyfikować ten niemal pozbawiony robaków gatunek i dlaczego warto go włączyć do swojego menu, zyskując nowe doznania smakowe.
Muszę przyznać, że podczas wizyty w Finlandii, sama ignorowałam te grzyby podczas leśnych wędrówek, sądząc, że są trujące. Przekonałam się o swoim błędzie, dopiero gdy dostrzegłam je w koszach moich znajomych, od których dowiedziałam się, że w tym nordyckim kraju są one niezwykle popularnym rarytasem, a ich wartość rynkowa wynosi nawet 30 euro za kilogram. Chodzi o lejkowca trąbkowego, grzyba obecnego także w naszych lasach, choć trudnego do wypatrzenia. Ze względu na swój ciemny kolor, często niemal czarny, doskonale maskuje się w leśnym runie. Dodatkowo, jego wygląd nie kojarzy się z typowym, bezpiecznym do spożycia grzybem, przez co wielu zbieraczy omija go szerokim łukiem.
Lejkowiec trąbkowy - jak wygląda?
Wygląd lejkowca trąbkowego można opisać jako lejkowaty, z pofalowanym kapeluszem przypominającym małą trąbkę. Jego krawędzie są zazwyczaj nierówne. Ubarwienie waha się od czarnego po brunatne, w zależności od tego, jak stary jest owocnik i w jakim środowisku wyrósł.
To, co wyróżnia ten gatunek, to brak typowych blaszek pod kapeluszem. Zamiast nich występują tam drobne fałdki lub zmarszczki. Grzyb posiada krótki trzon, który zwęża się ku dołowi i najczęściej przyjmuje odcień kapelusza.
Lejkowiec trąbkowy preferuje lasy mieszane i liściaste, a najłatwiej go znaleźć w pobliżu buków. Lubi wilgotną i bogatą w próchnicę glebę. Czas jego występowania to zazwyczaj końcówka lata i jesień.
Ten grzyb ma intensywny aromat i rzadko bywa robaczywy
Choć lejkowiec trąbkowy nie dorównuje urodą na przykład borowikowi, jego prawdziwą siłą jest niepowtarzalny zapach. Wysuszenie sprawia, że aromat staje się jeszcze mocniejszy, dlatego to świetny sposób na jego konserwację. Finowie tak bardzo go lubią, ponieważ nadaje on daniom niezwykłego smaku. Co ważne, owocniki tego gatunku niemal nigdy nie są atakowane przez robaki.
Jakie właściwości ma lejkowiec trąbkowy?
Ten grzyb, podobnie jak inne jadalne okazy, jest niskokaloryczny i bogaty w błonnik. Dostarcza również minerałów i innych cennych związków. Zawiera witaminy, choć ich ilość zależy od warunków, w jakich dorastał, oraz od sposobu, w jaki go przechowujemy. Z powodzeniem można go dodawać do zup, sosów, potraw z makaronem czy też do różnego rodzaju farszów. Suszony lejkowiec jest niezwykle wydajny - wystarczy odrobina, by wzbogacić potrawę o mocny, leśny posmak.
Należy jednak mieć na uwadze podstawową zasadę grzybobrania: zbieramy tylko te grzyby, co do których mamy absolutną pewność. Jeśli cokolwiek budzi nasze wątpliwości, grzyb powinien pozostać w lesie. Lejkowiec trąbkowy może stanowić fantastyczne urozmaicenie dla polskich amatorów grzybobrania, o ile zachowają oni ostrożność.
10
Podcasty
Playlisty tematyczne
