- Jak podaje poradnik Merck Manual, strach przed potworami pod łóżkiem jest całkowicie naturalnym etapem w rozwoju kilkulatka
- Ciągły ból brzucha i niechęć do wyjścia z domu to częste sygnały wskazujące na zaburzenia lękowe u dziecka
- Amerykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom informują, że ukryty niepokój rzadko mija bez wsparcia ze strony dorosłych
- Wybuchy potężnej złości o zupełne drobnostki to bardzo często maska, pod którą kryje się silny lęk malucha
Czego boją się małe dzieci? Naturalny etap rozwoju malucha
Dzieci boją się różnych rzeczy na kolejnych etapach swojego życia i jest to całkowicie naturalna sprawa. Maluch, który dopiero zaczyna chodzić do żłobka lub przedszkola, bardzo często płacze i czuje ogromny strach przy rozstaniu z mamą w szatni. Z kolei nieco starsze dzieci z natury nieśmiałe mogą początkowo wycofywać się w kontaktach z rówieśnikami na nowym placu zabaw.
Taki stan wynika po prostu z dojrzewania, nabierania nowych doświadczeń i powolnego poznawania otoczenia. Jak możemy przeczytać w poradniku Merck Manual, trzylatki i czterolatki nierzadko panicznie boją się ciemności, pająków czy potworów ukrytych głęboko pod łóżkiem. Natomiast starsze dzieci w wieku szkolnym częściej odczuwają lęk przed publicznymi występami przed całą klasą, a także zaczynają bać się groźnych chorób i śmierci.
Kiedy zwykły strach u dziecka przeradza się w zaburzenia lękowe?
Warto uważnie obserwować swoje dziecko w codziennych domowych sytuacjach, ponieważ czasami zwykłe lęki nie mijają wraz z wiekiem i dobrze jest wziąć pod uwagę głębszy problem:
- silny i ciągły strach przed rozstaniem z rodzicami utrudniający codzienne wyjścia
- skrajny lęk przed pójściem do szkoły i przebywaniem w grupie innych ludzi
- nagłe ataki paniki połączone z szybkim biciem serca, dusznościami i poceniem się
- problemy ze snem oraz fizyczne objawy w postaci ciągłego zmęczenia, bólu brzucha lub głowy
Zgromadzone przez amerykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) informacje jasno pokazują, że taki ukryty niepokój u dziecka rzadko znika sam z siebie. Czasem w ogóle nie widać z zewnątrz wyraźnego strachu, a dziecko staje się w zamian po prostu wyjątkowo drażliwe i bardzo szybko wpada w potężną złość o błahe sprawy.
Wizyta u lekarza z lękiem dziecka. Ważne sygnały dla rodziców
O szukaniu wsparcia warto pomyśleć w sytuacji, gdy trudne emocje i lęki utrzymują się u dziecka przez wiele tygodni i wcale nie widać szans na poprawę nastroju. Amerykański Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego (NIMH) podpowiada, że wyraźnym dzwonkiem alarmowym są momenty, w których ciągły strach dosłownie psuje wam spokojne domowe życie i przeszkadza dziecku w nauce lub wspólnej zabawie. W takich przypadkach dobrym pomysłem może być zwykła rozmowa z lekarzem rodzinnym, który wysłucha obaw i w razie potrzeby wypisze skierowanie do psychologa dziecięcego. Jeśli jednak twoje dziecko mówi o zrobieniu sobie krzywdy lub jego zachowanie staje się mocno niebezpieczne, ogromnie ważne jest natychmiastowe udanie się po bezpośrednią pomoc medyczną. Wsparcie życzliwej osoby z zewnątrz często pozwala bardzo szybko zrozumieć głęboko ukryty problem i skutecznie pomaga maluchowi znowu cieszyć się beztroskim czasem ze swoimi rówieśnikami.
Źródła:
Merck Manual Professional Edition — “Overview of Anxiety Disorders in Children and Adolescents”
CDC — “Anxiety and Depression in Children”
National Institute of Mental Health (NIMH) — “Children and Mental Health: Is This Just a Stage?”