Żeby zrozumieć to, co budzi dziś tak duże emocje w sprawie Grażyny Ż., musimy cofnąć się do 2009 roku, kiedy wszystko się zaczęło. O kulisach sprawy zaginięcia 40-letniej kobiety na łamach „Super Expressu” pisał dziennikarz Dawid Piątkowski. Przypomina on, że pani Grażyna feralnego dnia wyszła z domu podczas przygotowywania obiadu. Zabrakło jej jakiegoś składnika, więc musiała wyruszyć do sklepu. Przed wyjściem pytała jeszcze nastoletniego syna, czy sobie czegoś życzy, a następnie opuściła lokum. Nie wzięła nawet telefonu komórkowego, zostawiła go na szafce, gdzie był podłączony do ładowarki, bo przecież i tak miała zaraz wrócić. Chłopak nie spodziewał się, że będzie to ostatni raz, kiedy zobaczy swoją mamę. Sklepowe kamery monitoringu nagrały ją między alejkami, ale po wyjściu z budynku ślad się urywa. Grażyna Ż. dosłownie rozpłynęła się w powietrzu i przez długi czas nikt nie wiedział, co się z nią stało.
Syn dziwił się, że mama długo nie wraca ze sklepu. Długo nie poznał prawdziwej wersji wydarzeń
Początkowo rodzina 40-latki nie podejrzewała, że w drodze powrotnej ze sklepu coś mogło się jej przytrafić, ale przedłużająca się nieobecność kobiety sprawiła, że zaczęli się niepokoić. Gdy minęła ponad godzina od momentu opuszczenia przez nią domu, syn miał zwrócić uwagę na to, że mama coś długo nie wraca. Ale z relacji dziennikarza Dawida Piątkowskiego wynika, że mąż Grażyny Ż., Sławomir, nie od razu zawiadomił odpowiednie służby. Zrobił to dopiero po kilku dniach od zniknięcia żony. Dlaczego? Przed funkcjonariuszami tłumaczył się tym, że kobiecie zdarzało się nie wracać do domu na noc, więc postanowił poczekać, przypuszczając, że mogła odwiedzić jedną ze znajomych i zatrzymać się u niej. Jego wersja wydarzeń wydawała się nielogiczna i niespójna, bo czym innym jest nie wrócić do domu na przykład po wieczornej imprezie, a czym innym zniknąć w środku dnia po wyjściu do sklepu. Równocześnie śledczy trzymali do sprawy pewien dystans, ponieważ Grażyna zmagała się z chorobą alkoholową i mimo kilkukrotnie podejmowanego leczenia odwykowego, zawsze – niestety – wracała do nałogu. Podejrzenia, że jej wyjście z domu nie było podyktowane chęcią zakupienia produktów spożywczych, a raczej napojów procentowych, nasiliły się po przejrzeniu nagrań z monitoringu. Wskazywały one, że 40-latka niemal natychmiast udała się na dział z alkoholami. Było to około godziny 14:30.
Poznaj więcej historii: Pokój Zbrodni
Warto dodać, że choć bliscy kobiety nie zgłosili od razu sprawy na policję, to nie siedzieli również bezczynnie w domu z założonymi rękami. Z ustaleń śledczych wynika, że podjęli poszukiwania na własną rękę, sprawdzając miejsca, w których mogła przebywać. Odwiedzili też sklep, gdzie widziano ją po raz ostatni, a także kontaktowali się ze szpitalami, znajomymi i dalszą rodziną. Bezskutecznie. Wtedy Sławomir Ż., mąż kobiety, zadzwonił na policję. Z własnej inicjatywy powiadomił też stowarzyszenie ITAKA, zajmujące się poszukiwaniem osób zaginionych oraz wsparciem ich bliskich. „Super Express” wskazuje, że w sprawę szczególnie mocno zaangażowała się matka zaginionej, która w latach 2009-2013 aż pięciokrotnie kontaktowała się z jasnowidzem Krzysztofem Jackowskim z Człuchowa, licząc na to, że pomoże on w doprowadzeniu do przełomu. Tak się jednak nie stało. Mnożyły się za to plotki i spekulacje wśród sąsiadów, którzy winą za zniknięcie Grażyny zaczęli obarczać męża, choć mężczyzna wtedy jeszcze nie był w kręgu podejrzanych, a przynajmniej nie w sposób oficjalny.
- Jak tylko Grażyna zaginęła, wszyscy, którzy znaliśmy tę rodzinę z sąsiedztwa, od razu wiedzieliśmy, że ona nie żyje i że zrobił to jej mąż – powiedziała „Super Expressowi” była mieszkanka Rumi. - Nikt nie miał co do tego żadnych wątpliwości. Nikt. Sama kiedyś powiedziałam do męża i znajomych, gdy rozmawialiśmy o tym zaginięciu, że ona na pewno jest zakopana: tam, w ogródku. Jak się później okazało, wcale się nie pomyliłam. Gdy po latach ją odnaleziono, przeczytałam o tym w mediach, bo nie mieszkaliśmy już w Rumi. W sąsiedztwie na pewno huczało już wtedy od plotek – podkreśliła kobieta.
Przełom rzeczywiście w końcu nastąpił, we wrześniu 2016 roku, kiedy na posesji należącej do Sławomira Ż. pojawili się policjanci wraz z technikami kryminalistyki. Za zgodą prokuratora i przy użyciu specjalistycznego sprzętu, rozpoczęli poszukiwania ludzkich szczątków. Ich praca operacyjna dała bowiem solidne podstawy do tego, by sądzić, że w ziemi mogą odnaleźć ciało Grażyny. Przemawiały za tym dowody – nieujawnione w przestrzeni publicznej, lecz na tyle mocne i wiarygodne, że prokuratura otrzymała zgodę na działanie. Niedługo później dokonano makabrycznego odkrycia. Zwłoki znajdowały się w rogu posesji, tuż przy ścianie garażu, skrzętnie ukryte, zakopane w przygotowanym wcześniej dole.
To jeszcze nie był finał sprawy, ponieważ Sławomir, który został w związku z tym zatrzymany, nie przyznał się do morderstwa. Utrzymywał, że jedynie ukrył ciało, a kobieta zmarła w tajemniczych, nieznanych mu okolicznościach. – Opowiedział, że w 2009 roku Grażyna tak naprawdę wróciła ze sklepu, ale zamknęła się w swoim pokoju. Przebywający w domu 14-letni syn pary, zajęty grą komputerową, nie zauważył jej powrotu. Według relacji Sławomira, niedługo później odnalazł żonę martwą. Był przekonany, że przyczyną jej śmierci było połączenie alkoholu z silnymi lekami na receptę. Twierdził, że wpadł w panikę i zamiast zawiadomić służby, zakopał ciało na terenie swojej posesji. Tłumaczył, że zrobił to z miłości, aby żona zawsze była blisko niego – opisywał na łamach „Super Expressu” dziennikarz Dawid Piątkowski.
Szokująca historia internetowej przeglądarki i podejrzenia policjantów. "Jak skutecznie pozbyć się zwłok"
Ta historia jednak się policjantom nie kleiła. Wątpliwości budził przede wszystkim stan odnalezionych szczątków. Głowę kobiety znaleziono w osobnym worku, co mogło wskazywać na to, że przed zakopaniem doprowadzono do jej dekapitacji. Śledczy zabezpieczyli również urządzenia elektroniczne należące do Sławomira, a na dysku twardym komputera odnaleziono niepokojące materiały pobrane z internetu. Wśród nich znalazły się między innymi zdjęcia przedstawiające zakneblowane kobiety, podduszane foliowymi workami zakładanymi na głowę. W usuniętej historii przeglądanych stron, którą udało się informatykom odzyskać, natrafiono z kolei na serwisy opisujące sposoby oraz mechanizmy duszenia człowieka. Ktoś wpisywał też frazy dotyczące tego, jak skutecznie pozbyć się zwłok. To nie mógł być zbieg okoliczności.
Zobacz galerię zdjęć. Dalsza część materiału znajduje się pod nią.
Przesłuchania świadków, które odbywały się równolegle, także przemawiały na niekorzyść podejrzanego. W toku postępowania ustalono bowiem, że Grażyna Ż. opowiadała kilku koleżankom o zachowaniach męża, które miały nosić znamiona przemocy. Według jej relacji, mężczyzna kilkakrotnie ją wykorzystywał i podduszał, między innymi za pomocą poduszki oraz worka foliowego zakładanego na głowę. Te słowa, w połączeniu z tożsamymi materiałami odnalezionymi na komputerze, dawały bardzo niepokojący obraz sytuacji.
Czytaj także: Gdy policjant zobaczył ciało Maksia, poszedł na L4. Ojczym palił 6-latkowi genitalia, główkę miał jak balon z wodą
I choć nigdy nie udało się ustalić dokładnego przebiegu zdarzenia, ani przyczyny śmierci Grażyny, z uwagi na zaawansowany rozkład ciała, to biegli powołani do tej sprawy założyli, że kobieta mogła zginąć właśnie wskutek uduszenia, poprzez założenie na głowę worka foliowego. Niewykluczone, że Sławomir Ż. podczas realizowania jednej ze swoich fantazji przeholował i doprowadził do zgonu 40-latki. To była jedna z najczęściej powtarzanych hipotez w mediach społecznościowych.
Wyrok zmieniał się kilka razy, a na koniec skazany dostał jeszcze pieniądze. Bliscy ofiary byli oburzeni
Prokuratura oficjalnie postawiła mężczyźnie zarzuty zamordowania własnej żony, zbezczeszczenia jej ciała i ukrycia zwłok. Sławomir Ż. nie przyznawał się jednak do winy. W 2018 roku sąd pierwszej instancji uznał dowody i argumentację strony oskarżającej za wiarygodne. Zgodnie z decyzją, podejrzany został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Obrona odwołała się od wyroku, twierdząc że proces jest poszlakowany, a twardych dowodów na winę jej klienta po prostu nie ma. Dwa lata później, w 2020 roku, Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyeliminował z opisu czynu znęcanie się psychiczne i fizyczne nad pokrzywdzoną, uznając, że prokuraturze nie udało się skutecznie tego zarzutu udowodnić. Kara została zmniejszona: z 25 na 15 lat więzienia. Ale to wciąż nie koniec. Od decyzji odwołano się po raz kolejny, a w grudniu 2023 roku sąd ponownie zmienił wyrok. Tym razem uznano, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala nawet stwierdzić jednoznacznie, że Grażyna Ż. padła ofiarą zabójstwa i że sprawcą tego czynu jest jej mąż. Skład sędziowski stwierdził, że zarówno wersja o celowym pozbawieniu życia, jak i ta przedstawiana przez samego oskarżonego, są równie prawdopodobne. A skoro nie da się z pełną stanowczością przypisać winy Sławomirowi, to kara znowu musiała zostać zmniejszona, zdecydowanie bardziej drastycznie niż ostatnio, bo do wymiaru zaledwie 5,5 roku więzienia.
Zobacz również: "Babciu, mama chce nas pozabijać". 9-letni chłopiec uratował brata, miesięczna Selenka nie przeżyła. Magda D. z wyrokiem
Pojawił się więc następny problem, ponieważ skazany spędził już za kratami ponad 7 lat, więc dłużej, niż wyniosła ostatecznie orzeczona kara. Efekt? Został natychmiast wypuszczony na wolność, a kiedy wrócił do domu – niedługo później wystąpił o odszkodowanie za dwa dodatkowe lata spędzone za kratami. Niesłusznie, jak dodawał. To dziennikarze programu Interwencja w Polsacie ujawnili niedawno te informacje. – Wymiar sprawiedliwości uwierzył bandycie, a nie świadkom, którym zamordowana się zwierzała – powiedziała przed kamerami jedna z przyjaciółek pani Grażyny. – Zabił i jeszcze dostanie pieniądze. Dla mnie on będzie do końca życia mordercą – podkreśliła kobieta, nie zgadzająca się z ostatecznym orzeczeniem w sprawie mężczyzny.
Zgodnie z prawem, jeżeli sąd uzna, że dana osoba była pozbawiona wolności niesłusznie, odpowiedzialność finansową ponosi za to państwo, które musi wypłacić jej odszkodowanie. Sławomir Ż. domagał się prawie pół miliona złotych. Ostatecznie sąd faktycznie przyznał mu pieniądze, lecz w mniejszej wysokości, choć wciąż jest to pokaźna suma: 80 tysięcy złotych. W decyzji oddalono pozostałe roszczenia pełnomocnika mężczyzny. W 2025 roku Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok dotyczący tego odszkodowania.
Sprawa została więc prawomocnie zakończona.