- Plac Trzech Krzyży w Warszawie to nie tylko ważny węzeł komunikacyjny, ale też miejsce z bogatą historią, która kryje się pod współczesną powierzchnią.
- Od Rozdroża Złotych Krzyży po plac Aleksandra, jego nazwa i wygląd zmieniały się na przestrzeni wieków, odzwierciedlając burzliwe dzieje miasta.
- Niedawna przebudowa placu odsłoniła jego zapomniane oblicze, ukazując stare tory tramwajowe i bruk, świadczące o jego dawnej funkcji.
- Jakie jeszcze tajemnice skrywa Plac Trzech Krzyży i co oznaczają dla przyszłości Warszawy?
Od Rozdroża Złotych Krzyży do placu Aleksandra – skąd wzięła się nazwa?
Kościół św. Aleksandra – serce placu z carską inicjatywą
Polecany artykuł:
Architektoniczna mozaika – co stało w miejscu znanych budynków?
Archiwalne fotografie, jak ta z 1934 roku ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego, pokazują, jak bardzo zmieniło się otoczenie placu. Był on świadkiem nieustannych transformacji, a wiele okazałych budynków bezpowrotnie zniknęło z jego panoramy. Gimnazjum, które ustąpiło miejsca pomnikowi Patrząc od strony ulicy Wiejskiej, po lewej stronie, gdzie dziś znajduje się pomnik Wincentego Witosa, w okresie międzywojennym wznosił się imponujący gmach Gimnazjum im. Królowej Jadwigi. Jego fasadę zdobiło sześć potężnych półkolumn w porządku korynckim, nadając budynkowi monumentalny charakter. Gmach nie przetrwał zniszczeń wojennych, a jego miejsce na długie lata pozostało puste, by ostatecznie stać się przestrzenią upamiętniającą jednego z ojców polskiej niepodległości. Z kolei po prawej stronie placu, gdzie obecnie wznosi się nowoczesny hotel Sheraton Grand Warsaw, przed wojną stał okazały budynek należący do włoskiego towarzystwa ubezpieczeniowego Riunione Adriatica di Sicurtà. To kolejny przykład, jak funkcja i architektura placu ewoluowały, dopasowując się do zmieniających się potrzeb i trendów, od finansowego centrum do luksusowej bazy hotelowej.
Przebudowa, która odsłoniła historię: bruk i zapomniane tory
Ostatnia przebudowa Placu Trzech Krzyży wzbudziła ogromne zainteresowanie warszawiaków, zwłaszcza gdy prace ziemne odsłoniły materialne ślady przeszłości. Pod warstwami asfaltu odkryto stary bruk i fragmenty torów tramwajowych, które stanowiły niegdyś kluczowy element krajobrazu tego miejsca.
Tramwaje kursowały przez plac nieprzerwanie od 1881 aż do 1960 roku, czyniąc go jednym z najważniejszych węzłów komunikacji szynowej w mieście. Odkryte tory i kostka brukowa, widoczne również na starych fotografiach obok dorożek i pierwszych automobili, stały się namacalnym dowodem na wielowarstwowość historii placu i przypomniały o jego dynamicznej, komunikacyjnej przeszłości, która dziś została ukryta pod gładką nawierzchnią jezdni.
Polecany artykuł: