Przerwał milczenie po 26 latach. Te słowa nie nadają się do publikacji! Chodzi o zaginięcie Ani i Marty z 2000 roku

2026-11-20 17:00

Co stało się z dwiema nastolatkami, które 26 lat temu zaginęły w Radzyminie? Podczas drugiej rozprawy w procesie o podwójne zabójstwo kluczowy świadek po latach zdecydował się opowiedzieć o wydarzeniach, które mogą mieć ogromne znaczenie dla wyjaśnienia sprawy. Jego zeznania były... wstrząsające. Mężczyzna opisał dokładnie, co działo się na imprezie, tuż przed zaginięciem dziewczyn i jakie słowa miał wypowiedzieć oskarżony Tomasz T., gdy w pośpiechu wracał z miejsca, gdzie ostatni raz widziano nastolatki.

W Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie w piątek (20 listopada) odbyła się druga rozprawa w procesie Tomasza T. i Krzysztofa R., oskarżonych o zabójstwo Ani i Marty w 2000 roku. Jako pierwszy i jako jedyny tego dnia zeznawał świadek Artur P. Mężczyzna z wielką precyzją opisał to, co widział i słyszał feralnej nocy pod Radzyminem.

„Jego wzrok może działać paraliżująco”

Zanim świadek zaczął zeznawać, na sali rozgorzał spór. Artur P. wniósł o przesłuchanie bez obecności jednego z oskarżonych. Tłumaczył to obawą o swoje bezpieczeństwo. Jego wniosek natychmiast poparł prokurator, argumentując, że „sama obecność oskarżonego, biorąc pod uwagę jego karierę kryminalną, może wpływać na swobodę wypowiedzi”. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego dodał, że „sam wzrok oskarżonych może działać paraliżująco”.

Sprzeciw wyraziła obrona, powołując się na „święte prawo do obrony” i twierdząc, że nie rozumie, jak sam wzrok może onieśmielać świadka.

Sąd, po krótkiej naradzie, przychylił się do wniosku P. Uznano, że istnieje ryzyko, iż obecność Tomasza T. może krępować swobodę jego wypowiedzi, dlatego na czas zeznań oskarżony musiał opuścić salę rozpraw.

Wstrząsające zeznania świadka

Artur P. był kierowcą białego Mercedesa Sprintera, którym feralnej nocy podróżowała grupa mężczyzn. Zeznał, że zawiózł ich na imprezę na leśnej działce w Rejentówce pod Radzyminem. Tam już trwała zabawa przy ognisku, lał się alkohol.

W pewnym momencie jeden z braci „Diabłów” (pseudonim mężczyzn − red.) zaczął się awanturować i stłukł szybę. Wtedy Tomasz T. zaczął go okładać. Spanikowałem, chciałem jechać do domu − relacjonował świadek.

Na działce, na piętrze domu, miały przebywać wówczas siostra właściciela posesji oraz dwie zaginione dziewczyny. Po bójce Artur P. czekał w samochodzie, gotowy do odjazdu. Wtedy do auta w pośpiechu wskoczył Tomasz T.

Szybkim krokiem wskoczył do samochodu i powiedział: „spie****aj, spie****aj” − zeznał w sądzie świadek.

Dalej padły słowa, dotyczące jednej z zaginionych dziewczyn. Zeznania są tak wstrząsające i makabryczne, że zdecydowaliśmy się ich nie publikować na łamach tego materiału.

Bał się oskarżonego. Pełnomocnik rodziny o zachowaniu świadka na sali sądowej

Znaczenie zeznań Artura P. podkreślał adwokat Bartosz Marczak, pełnomocnik rodziny jednej z pokrzywdzonych. Jak zaznacza, sprawa jest niezwykle bolesna dla bliskich zamordowanej.

Ich córka została pozbawiona życia zupełnie bez powodów, tylko i wyłącznie dlatego, że znalazła się w nieodpowiednim czasie i miejscu pośród osób, które były chore do tego, żeby takiego czynu się dopuścić – powiedział adwokat.

Pełnomocnik rodziny zwrócił szczególną uwagę na zachowanie świadka podczas rozprawy. Jak twierdził, Artur P. był wyraźnie zdenerwowany, a strach przed Tomaszem T. nadal pozostaje dla niego ogromnym obciążeniem.

Świadek był niezwykle zestresowany, ręce mu drżały, a strach przed oskarżonym Tomaszem T. odcisnął piętno na jego psychice. Mimo ogromnego napięcia emocjonalnego jego depozycje są logiczne, zbieżne i dokładnie przedstawiają tok zdarzeń, w tym wątek dotyczący ewentualnego użycia broni, w zakresie, w jakim świadek w nich uczestniczył lub posiadał o nich bezpośrednią wiedzę – podkreśla adw. Bartosz Marczak.

Obrona Tomasza T. kwestionuje materiał dowodowy

Odmienne stanowisko prezentuje obrona Tomasza T. Adwokat Andrzej Jan Przyborowski stanowczo kwestionuje zgromadzony materiał dowodowy i podkreśla, że jego klient nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów.

Materiał dowodowy jest niskiej próby i chcę to oficjalnie i stanowczo powiedzieć. Uważam, że mój klient jest niewinny. Nie przyznaje się do winy – powiedział adw. Andrzej Jan Przyborowski, obrońca Tomasza T.

Strach paraliżował go przez 26 lat

Artur P. przyznał, że był już przesłuchiwany w tej sprawie w 2001 roku. Wtedy jednak nie powiedział prawdy.

Zrobiłem to z obaw. Wtedy prawdy nie zeznałem z uwagi na strach. Tomasza T. bali się i boją się wszyscy − tłumaczył przed sądem. Podkreślił, że nie zna drugiego oskarżonego, Krzysztofa R., i nigdy nie widział go w towarzystwie zaginionych dziewczyn.

Przełom po latach

Sprawa zaginięcia Ani K. i Marty Sz. w sierpniu 2000 roku przez ponad dwie dekady była jedną z największych zagadek polskiej kryminalistyki. Dziewczyny bawiły się na festynie w Radzyminie, miały wrócić do domu, ale ślad po nich zaginął.

Przełomu dokonali policjanci z tzw. Archiwum X. To ich praca, polegająca na połączeniu nowych zeznań świadków, którzy wreszcie przerwali milczenie, ze skrupulatną analizą danych telekomunikacyjnych, doprowadziła w grudniu 2024 roku do zatrzymania Tomasza T. i Krzysztofa R.

Jak tłumaczyła prokurator Aleksandra Piasta-Pokrzywa podczas pierwszej rozprawy, czas okazał się sojusznikiem śledczych. Dawne układy i lojalności w lokalnym półświatku wygasły, a strach świadków osłabł. To, w połączeniu z nowoczesną technologią analizy logowań do stacji BTS, pozwoliło zbudować akt oskarżenia, mimo że ciał ofiar do dziś nie odnaleziono.

Prokuratura domaga się dla oskarżonych kary dożywotniego pozbawienia wolności. Obrona Tomasza T. kwestionuje jednak zgromadzony materiał dowodowy i podtrzymuje, że jej klient jest niewinny. O winie lub niewinności oskarżonych zdecyduje sąd. Dla rodzin Ani i Marty najważniejsze pozostaje jednak nie tylko sprawiedliwe rozstrzygnięcie, ale również odnalezienie szczątków dziewczyn, aby po ponad 26 latach mogły zostać godnie pochowane.

 

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI