„Widok małych zmasakrowanych ciał był przerażający”. Tata z aniołkami w jednej chwili poszedł do nieba

Od tragicznego wypadku w Grębiszewie minęło 5 lat

Do tragedii doszło 19 lipca 2021 roku około godziny 11 w Grębiszewie. Toyota, którą jechała czteroosobowa rodzina, z nieznanych przyczyn zjechała na przeciwległy pas ruchu i zderzyła się z prawidłowo jadącą ciężarówką.

− Do wypadku doszło na 207. kilometrze drogi krajowej nr 50 w Grębiszewie. Toyota z nieznanych przyczyn zjechała na przeciwległy pas ruchu i zderzyła się z prawidłowo jadącą ciężarówką. Ciężko przekazywać takie informacje, ale nie żyją cztery osoby − ojciec oraz dwójka dzieci oraz kierowca ciężarówki − mówił tego dnia Marcin Zagórski z Komendy Powiatowej Policji w Mińsku Mazowieckim.

Za kierownicą toyoty siedział 39-letni ojciec. Z tyłu podróżowali jego syn Adaś (9 l.) i córka Ania (5 l.). Obok siedziała 34-letnia mama. To właśnie ona jako jedyna przeżyła. W ciężkim stanie trafiła do szpitala.

Policja przekazała, że kierowca ciężarówki próbował uniknąć zderzenia. Gwałtownie odbił kierownicą, ale nie zdołał zapobiec tragedii. Naczepa zaczęła koziołkować, a kabina została zmiażdżona.

Wstrząsające relacje świadków tragedii

To, co wydarzyło się później, na zawsze zostało w pamięci świadków. Kilku mężczyzn przebywało na pobliskiej posesji. Usłyszeli potężny huk i natychmiast pobiegli na miejsce.

− Słyszeliśmy ogromny huk i trzask. Naczepa tira zrobiła w powietrzu około trzy obroty, a potem zmiażdżyła kabinę. Jej dach dotknął kierownicy − opowiadał jeden ze świadków. Obraz, który zobaczyli, był wstrząsający.

− Od razu tam pobiegliśmy. Kierowca ciężarówki miał oderwane nogi od tułowia. Już nie żył. Szoferka, w której był zakleszczony, oderwała się od podwozia i przewróciła na sufit. To był makabryczny widok − relacjonował drugi świadek.

Walka o życie jedynej ocalałej

Toyota została doszczętnie zmiażdżona. Nikt z obecnych nie był w stanie dostać się do środka.

− Widok tych małych, zmasakrowanych ciałek był przerażający. Auto było zamknięte i potwornie powyginane. Nie mogliśmy nic zrobić. Nie dawało się otworzyć drzwi. Były zablokowane, a kobieta jeszcze żyła! − mówił poruszony mężczyzna, który jako jeden z pierwszych znalazł się przy wraku.

Świadkowie wezwali służby. Strażacy wydostali ranną kobietę przy użyciu specjalistycznego sprzętu. Lekarze rozpoczęli walkę o jej życie.

W katastrofie zginął także 55-letni Robert S., kierowca ciężarówki z Białegostoku. Był doświadczonym zawodowym kierowcą, wychowywał trzy córki i przez lata szkolił młodszych kolegów.

− Straciliśmy naszego kolegę, który był niezwykle lubiany w środowisku. Do naszej firmy przyszedł jako kierowca. Był spokojny, sumienny i zaangażowany w to co robi. Został kierownikiem transportu, uczył młodych kierowców zawodu. Wprowadził do firmy wiele nowych osób. Wszyscy go znali i szanowali. To dobry człowiek − mówił jego przełożony.

Po śmierci Roberta S. jego bliscy i współpracownicy zorganizowali zbiórkę dla osieroconych córek. Przed pogrzebem ulicami Białegostoku przejechał także konwój ciężarówek, aby uczcić jego pamięć.

Dramat dotknął również kobietę, która przeżyła. W jednej chwili straciła męża i dwoje dzieci. Mieszkańcy jej rodzinnej miejscowości wspominali, że kilka lat wcześniej razem z mężem uratowała rodzinę z płonącego samochodu.

− Mąż złapał gaśnicę i pobiegł do BMW, a ja zabrałam młodą matkę i jej synka do naszego samochodu, gdzie byli bezpieczni − opowiadała wtedy. Po latach sama znalazła się w sytuacji, z której nie udało się uratować jej najbliższych.

Śledztwo po wypadku

Śledczy przez wiele miesięcy wyjaśniali okoliczności tego dramatu. Zabezpieczono ślady, przesłuchano świadków i zbadano oba pojazdy. Odpowiedzi na najważniejsze pytania szukali biegli i prokuratura. Dla rodzin ofiar nie miało to jednak zmienić najważniejszego faktu − ich bliscy już nigdy nie wrócą do domu.

Mimo upływu lat mieszkańcy Grębiszewa wciąż pamiętają. Ci, którzy jako pierwsi podbiegli do wraków, przyznawali, że obraz zniszczonej Toyoty i przewróconej ciężarówki zostanie z nimi na zawsze. Szczególnie trudno zapomnieć widok dwojga małych dzieci, którym nie dało się już pomóc.

Ta tragedia pokazała, że czasem wystarczy jedna chwila, by zwyczajna podróż zamieniła się w niewyobrażalny dramat. Dla bliskich ofiar 19 lipca nie jest tylko kolejną datą w kalendarzu. To dzień, który na zawsze podzielił ich życie na to, co było przed wypadkiem, i to, co zostało po nim.

11