Niezły uczeń, zafascynowany historią, zaangażowany nie tylko w życie szkoły, ale i lokalnej społeczności. Michał O. (†24 l.) oddawał krew i zarejestrował się w bazie potencjalnych dawców szpiku kostnego. Cichy i spokojny, ale lubiany przez innych uczniów. To właśnie on najpierw zabił swoich rodziców, a następnie pojechał do Krakowa, gdzie zamordował sześć kolejnych osób. W Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim, którego był absolwentem, nie mogą otrząsnąć się z szoku.
– Może na skutek przeżyć osobistych puścił mu wentyl bezpieczeństwa, a młody człowiek nie nabył jeszcze odporności psychicznej? Istnieje tysiąc scenariuszy „dlaczego” – zastanawia się Anna Gębura, szkolna pedagog, która dobrze znała Michała O.
Miał stuprocentową frekwencję. Ze szkoły wyszedł z dyplomem
Do CKZiU przy ul. Mickiewicza Michał O. miał dosłownie kilkaset metrów. Z mieszkania przy ul. Tylnej, gdzie wraz z rodzicami i siostrą zajmował 40 metrów kwadratowych (ostatnio mieszkał w Krakowie), docierał do szkoły w kilka minut.
Chodził tam chętnie. Miał stuprocentową frekwencję, za którą otrzymał nawet pamiątkowy dyplom. W 2022 roku ukończył szkołę jako technik mechanik CNC.
Marcin Sitarz, dyrektor placówki, w rozmowie z „Super Expressem” przyznaje, że Michał był przeciętnym uczniem. Kiedy dowiedział się o tragedii, początkowo nawet nie wiedział, o kogo chodzi.
– Pamięta się po latach najlepszych uczniów albo takich, którzy sprawiali najwięcej problemów – tłumaczy pedagog.
Dyrektor rozmawiał o Michale z nauczycielami.
– Michał O. nie wyróżniał się. Był przeciętnym uczniem, dostawał trójki i czwórki. Spokojny, introwertyczny, ale koledzy akceptowali to w nim, nie izolował się od nich.
Ubierał się na czarno, fascynowała go historia. Na lekcjach potrafił błyszczeć
Wysoki chłopak, zazwyczaj ubrany na czarno, szczególnie ożywiał się podczas lekcji historii. To właśnie na tym przedmiocie imponował wiedzą. Był jednym z ulubionych uczniów nauczycielki, a o historii potrafił opowiadać pięknym, barwnym językiem.
Czy interesował się Hitlerem i innymi zbrodniarzami? W szkole nikt tego nie zauważył.
– Nikt nie zgłaszał uwag, żeby Michał O. był radykalny w swoich zachowaniach – mówi dyrektor Sitarz.
O jego fascynacji bronią również nic nie było wiadomo. Najprawdopodobniej dopiero po pandemii ojciec zaczął wprowadzać syna w świat strzelectwa. Michał tak mocno zainteresował się nowym hobby, że potrafił wręcz zanudzać innych opowieściami na ten temat.
– Namawiał moją wnuczkę, żeby poszła z nim na strzelnicę, żeby zapisała się do klubu – wspominała później mieszkanka sąsiedniego bloku. – Powiedziała, że to nie dla niej.
Maska gazowa podczas lekcji. Nauczycielka natychmiast zareagowała
Prawdą jest, że podczas jednej z lekcji prowadzonych zdalnie w czasie pandemii COVID-19 Michał O. pojawił się przed kamerą w masce gazowej.
– Nauczycielka zwróciła mu uwagę na niestosowność zachowania i zdjął maskę bez problemu – mówi Anna Gębura, szkolna pedagog.
Przyznaje, że Michał ubierał się dość osobliwie. Preferował czarne stroje, a na twarzy nosił maski zasłaniające nos i usta nawet po zakończeniu pandemicznych obostrzeń. Nie uważa jednak, by w tamtym czasie było to coś szczególnie niepokojącego.
– Pamiętajmy, że młodzież w tym wieku eksperymentuje, a my szanujemy ich przestrzeń osobistą. A Michał O. wyróżniał się pozytywnie swą prospołeczną działalnością – uważa Gębura.
Sąsiedzi nie słyszeli awantur. „Dzień dobry” mówił nawet spod maski
Sąsiedzi, z którymi rozmawialiśmy, właściwie opowiadają podobną historię. Niby wszystko wyglądało normalnie, ale...
– Chłopak był zamknięty w sobie jak jego ojciec. Wydaje mi się, że nie utrzymywali z nikim sąsiedzkich kontaktów – opowiada starsza pani, przyciągając do siebie smycz psa, z którym wyszła na spacer. – Ale „dzień dobry”, nawet spod tej swojej maski na buzi, mówił.
W ceglanym bloku, wybudowanym na początku lat 50. XX wieku, stojącym na tyłach Rynku, rodzina mieszkała od ponad dziesięciu lat. Bez awantur, bez podniesionych głosów i bez częstych wizyt znajomych.
– Nikt ich raczej nie odwiedzał – mówi pan Józef (79 l.), społecznik, który doskonale zna niemal wszystkich mieszkańców budynku. Michała również. – To straszne, co zrobił.
61
„Na świecie musi być porządek”. Ostatnia rozmowa z zamachowcem
Pan Józef rozmawiał z Michałem O. niedługo przed tragedią. Zapamiętał zwyczajną, krótką wymianę zdań na parkingu przed blokiem. Młody mężczyzna właśnie parkował samochód. Ustawił go wyjątkowo starannie, równo, tuż przy krawężniku.
– Pochwaliłem go za to, bo nikomu się już tak nie chce i potem ulica zablokowana. Odpowiedział, że na świecie musi być porządek...
Wtedy były to tylko zwyczajne słowa wypowiedziane podczas sąsiedzkiej rozmowy.
Dziś, po tym, co wydarzyło się w Ostrowcu Świętokrzyskim i Krakowie, brzmią przerażająco.
Podcasty
Playlisty tematyczne
