Wędliny i kiełbasa w diecie dziecka. Od kiedy je podawać i jak wybierać?

Wędlina na kanapce bywa wygodna, zwłaszcza gdy dziecko je już posiłki razem z rodziną. Nie jest jednak tak dobrym wyborem jak zwykłe mięso przygotowane w domu. W przypadku niemowląt i małych dzieci największe znaczenie mają stopień przetworzenia produktu, ilość soli oraz bezpieczny sposób podania. Warto wiedzieć, kiedy z podaniem wędliny lepiej poczekać i co sprawdzić na etykiecie.

Dziecko w śliniaku je posiłek łyżeczką z miseczki. O rozszerzaniu diety o wędliny i mięso przeczytasz na SE.
Autor: Getty Images Mikroflora jelitowa. Jak zadbać o florę bakteryjną jelit od pierwszych dni życia?
  • Wędliny i kiełbasy są produktami przetworzonymi, zwykle zawierającymi dużo soli
  • Podczas rozszerzania diety lepiej wybierać zwykłe, miękkie mięso zamiast wędlin
  • Po pierwszych urodzinach wędlina może pojawiać się okazjonalnie, a nie codziennie
  • Przy zakupie warto porównywać zawartość soli i skład, a przed podaniem dostosować wielkość kawałków do umiejętności dziecka
Naklejki hybrydowe na paznokcie - test redaktorek

Wędlina i kiełbasa to nie to samo co zwykłe mięso

Wędliny, parówki, kabanosy i kiełbasy należą do produktów mięsnych przetworzonych, czyli poddanym między innymi soleniu, peklowaniu, wędzeniu lub suszeniu. Mogą dostarczać białka, ale zwykle zawierają też sporo soli, a często również tłuszczu i dodatków technologicznych. Zwykłe mięso gotowane, duszone lub pieczone bez soli jest dla dziecka prostszym źródłem białka i żelaza.

Ma to szczególne znaczenie na początku rozszerzania diety. Niemowlę potrzebuje produktów bogatych w żelazo, w tym mięsa, ryb i jaj, ale nie musi dostawać ich w postaci wędliny. Zalecenia dla małych dzieci mówią o unikaniu produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności bogatej w sól.

Od kiedy podawać dziecku wędlinę i kiełbasę?

Wędlin i kiełbas nie warto wprowadzać podczas rozszerzania diety niemowlęcia, czyli w pierwszym roku życia. W tym czasie lepiej proponować miękkie kawałki lub rozdrobnione mięso przygotowane w domu, bez dosalania. Dziecko poznaje wtedy naturalny smak produktów, a rodzic wie dokładnie, z czego przygotował posiłek.

Po ukończeniu 1. roku życia dobrej jakości wędlina może pojawić się od czasu do czasu, na przykład jako dodatek do kanapki lub śniadania poza domem. Nie powinna jednak zastępować w codziennym jadłospisie mięsa, ryb, jaj, strączków ani past kanapkowych. Jeśli wędlina pojawia się w jadłospisie tylko od czasu do czasu, łatwiej ograniczyć ilość soli w diecie dziecka.

Jak wybrać wędlinę dla dziecka? Czytaj etykietę

Wędlinę dla dziecka warto wybrać po przeczytaniu składu i tabeli wartości odżywczej, a nie pod wpływem hasła umieszczonego z przodu opakowania. Składniki są wymieniane w kolejności od tego, którego jest najwięcej. Warto porównać kilka produktów tego samego rodzaju, ponieważ różnice w zawartości soli mogą być duże.

Przy zakupie pomagają proste zasady:

  • wybierać produkt, w którym mięso znajduje się wysoko na liście składników
  • porównywać zawartość soli podaną w przeliczeniu na 100 gramów
  • wybierać produkt o prostym składzie, w którym można łatwo sprawdzić rodzaj mięsa i zawartość soli
  • rzadziej wybierać wyroby bardzo tłuste, mocno wędzone i suszone
  • prosić o skład także wtedy, gdy wędlina jest kupowana na wagę

Krótka lista składników nie oznacza jeszcze, że produkt nadaje się dla dziecka do codziennego jedzenia. Nadal warto sprawdzić sól, a także pamiętać, że określenia typu domowa, tradycyjna czy dla dzieci nie zastępują informacji z etykiety. Do kanapek można zamiast wędliny podać domową pieczoną pierś z indyka lub kurczaka albo schab, przygotowane z niewielką ilością soli.

Kiełbasa, parówki i kabanosy w diecie dziecka: rzadko i w bezpiecznej formie

Kiełbasy, parówki i kabanosy często zawierają dużo soli, a część z nich także dużo tłuszczu. Dlatego nie powinny być codziennym śniadaniem ani przekąską dla dziecka. Jeśli podajesz je dziecku, niech będą niewielkim dodatkiem do posiłku z warzywami i pieczywem, a nie jego główną częścią. Do picia podaj wodę.

Trzeba też pamiętać o ryzyku zadławienia. Okrągłe plasterki parówki lub kiełbasy mogą łatwo utknąć w drogach oddechowych małego dziecka. Kiełbasę i parówkę należy najpierw przekroić wzdłuż na cienkie paski, a następnie pokroić na małe kawałki. Nie podawaj ich w dużych krążkach. Dziecko powinno jeść na siedząco i pod opieką dorosłego.

W diecie dziecka podstawą powinny być produkty mało przetworzone, a wędlina i kiełbasa powinny pojawiać się tylko okazjonalnie. Przed podaniem sprawdź zawartość soli, skład i termin przydatności do spożycia. Następnie dopasuj wielkość kawałków do tego, jak dziecko gryzie.

Źródła:

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI