Niepokojące wieści o stanie zdrowia Jerzego Antczaka pojawiły się na początku lutego 2026 roku. Wtedy jego syn, Mikołaj Antczak, poinformował, że ojciec po upadku trafił do szpitala. Później przekaz był ostrożnie uspokajający – reżyser przebywał w specjalistycznej klinice rehabilitacyjnej, dostawał leki przeciwbólowe i przechodził intensywną terapię. Już wtedy było jednak jasne, że to nie jest chwilowy kryzys, tylko poważna walka o powrót do sprawności.
Teraz sam twórca "Nocy i dni" przerwał ciszę i opisał, z czym naprawdę się mierzył. We wpisie opublikowanym pod koniec kwietnia napisał wprost, że po fatalnym upadku doszło do pęknięcia kości ogonowej. Przyznał też, że "wyglądało na to, że czeka mnie wózek inwalidzki". To jedno zdanie mówi więcej niż najdłuższy komunikat medyczny – zwłaszcza gdy pada z ust człowieka, który za kilka tygodni skończy 97 lat.
Jerzy Antczak mówi o bólu, szpitalu i pokorze
Jerzy Antczak napisał otwarcie o dwóch miesiącach w szpitalu, cierpieniu i powolnym dochodzeniu do sił. W jego słowach jest szczerość człowieka, który nagle musiał zmierzyć się z bardzo realną utratą niezależności.
To wyznanie wybrzmiewa tym mocniej, że mówimy o jednej z największych postaci polskiego kina. Reżyser, którego nazwisko przez dekady kojarzyło się z klasą, precyzją i artystyczną siłą, tym razem pokazał się z zupełnie innej strony – jako człowiek kruchy, obolały, przestraszony, ale wciąż obecny i uważny. Legendarny reżyser wyznał, że ten czas
... wyzwolił we mnie pokorę akceptacji decyzji Boga
W takim tonie trudno szukać póz. To raczej zapis bardzo osobistego rachunku z własnym ciałem i z własną bezsilnością.
Jest jeszcze coś, co trzyma go w pionie
W tej historii jest jednak także drugi plan, który sprawia, że nie zostaje po niej wyłącznie szpitalny chłód. Jerzy Antczak zdradził, że ma już "mapę drogową" na najbliższe miesiące. Maj chce poświęcić na dojście do możliwie pełnej formy, a od czerwca do września planuje intensywnie pracować nad książką o Jadwidze Barańskiej.
Ten tytuł nie jest przypadkowy. "Jadzia – dar przeznaczenia" ma być projektem szczególnym, bo dotyczy jego ukochanej żony, która zmarła 24 października 2024 roku. Antczak zapowiedział, że chciałby opublikować książkę dokładnie 24 października 2026 roku – w rocznicę jej śmierci. Trudno o bardziej osobisty termin i mocniejszy dowód na to, że powrót do zdrowia nie jest dziś dla niego wyłącznie kwestią fizycznej rehabilitacji. To także droga do domknięcia czegoś ważnego.
Nie tylko komunikat o zdrowiu
W show-biznesie i mediach bardzo łatwo sprowadzić podobną historię do jednego, najmocniejszego cytatu. Tu rzeczywiście jest on bardzo silny, bo wizja wózka inwalidzkiego w przypadku 96-letniego twórcy brzmi poruszająco. Ale ten temat wybrzmiewa szerzej. To nie jest tylko aktualizacja stanu zdrowia. To opowieść o człowieku, który po ciężkim upadku nie mówi przede wszystkim o stracie, lecz o zadaniu, jakie jeszcze przed sobą stawia.
Być może właśnie dlatego ten wpis poruszył tak wielu odbiorców. W komentarzach pojawiły się dziesiątki słów wsparcia, życzeń zdrowia i wiadomości od tych, którzy od lat trzymają za Antczaka kciuki. Bo w tej historii jest ból i strach, ale jest też coś, co w takich momentach liczy się najbardziej – sens. A Jerzy Antczak najwyraźniej wciąż go ma.
11
Podcasty
Playlisty tematyczne
