Dorota Baran. „Modlę się o prawdę”. Poruszające słowa księdza podczas pogrzebu
W czwartek, 12 listopada, odbył się pogrzeb 61-letniej Doroty Baran, jednej z ofiar ataku na krakowskim Rynku Głównym. W jej ostatniej drodze uczestniczyli bliscy, znajomi i mieszkańcy Zielonek. Uroczystość była pełna bólu i trudnych pytań, na które rodzina wciąż nie znała odpowiedzi.
Podczas mszy żałobnej duchowny mówił o cierpieniu najbliższych kobiety. Podkreślał, że w obliczu tak wielkiej straty mają oni prawo do rozpaczy, żalu i poszukiwania odpowiedzi. W homilii zwrócił szczególną uwagę na trzy kwestie: ciszę, miłość i prawdę.
Ksiądz zaapelował również o dokładne wyjaśnienie okoliczności tragedii. Zaznaczył, że na pełny obraz wydarzeń być może trzeba będzie cierpliwie poczekać, ale bliscy Doroty mają prawo poznać prawdę.
– Modlę się o prawdę. O prawdę, która wyzwala, pomaga zrozumieć i stoi obok sprawiedliwości. Być może na tę prawdę trzeba będzie cierpliwie czekać, ale najbliżsi mają do niej prawo – mówił kapłan.
Ewelina Serafin. Ostatnie pożegnanie 47-latki w Sędziszowie Małopolskim
W sobotę, 14 listopada, odbył się pogrzeb 47-letniej Eweliny Serafin. Kobieta pochodziła z Sędziszowa Małopolskiego. Zginęła dokładnie tydzień wcześniej, gdy zamachowiec otworzył ogień do przypadkowych osób na krakowskim Rynku Głównym.
Uroczystości rozpoczęły się o godz. 14 w kościele farnym w Sędziszowie Małopolskim na Podkarpaciu. Po mszy urna z prochami 47-latki miała spocząć na cmentarzu komunalnym.
Ewelina była zaangażowana w działalność Szlachetnej Paczki w rejonie ropczycko-sędziszowskim. Współpracujący z nią wolontariusze i bliscy zapamiętali ją jako osobę niezwykle empatyczną, pomocną i zawsze gotową wesprzeć potrzebujących. Jej śmierć była ogromnym ciosem dla rodziny i osób, z którymi działała na rzecz innych.
Robert Kosidło. Setki osób pożegnały go w rodzinnym Kraśniku
Tego samego dnia, 14 listopada, odbył się pogrzeb Roberta Kosidły. 55-latek został pochowany w rodzinnym Kraśniku, choć od około 20 lat jego domem był Kraków. W ostatniej drodze towarzyszyli mu nie tylko najbliżsi, ale również przyjaciele i znajomi, którzy przyjechali z Krakowa busami i prywatnymi samochodami.
Uroczystości odbyły się w kościele pw. Najświętszej Marii Panny, najstarszej świątyni w Kraśniku. Zgromadziły setki osób. Kościół wypełnił się po brzegi, a część żałobników musiała stać. Pod ołtarzem ustawiono urnę z prochami mężczyzny i jego zdjęcie.
Pamięć o Robercie uczciły również krakowskie kwiaciarki, które zamówiły mszę w jego intencji. Podczas nabożeństwa ksiądz mówił o kruchości ludzkiego życia i niespodziewanej śmierci.
– Tak niewiele z człowieka zostaje. Garść prochu w urnie. Nie wiemy, kiedy odejdziemy z tego świata ani jak się to stanie. Każdy z nas się z tym zgodzi – mówił duchowny.
W kazaniu odniósł się także do tragedii, która rozegrała się w Krakowie. Podkreślał jej okrucieństwo i bezsens. Słowa o niesprawiedliwości i cierpieniu wybrzmiały szczególnie mocno w kościele wypełnionym ludźmi, którzy przyszli pożegnać 55-latka.
Malarka Izabela. Córka stała z pędzlami przy urnie mamy
W piątek, 20 listopada, odbył się pogrzeb 53-letniej Izabeli z Wielkopolski. Malarka zginęła podczas strzelaniny na krakowskim Rynku Głównym. W jej ostatniej drodze uczestniczyli bliscy, przyjaciele i mieszkańcy Chodzieży.
Msza żałobna rozpoczęła się o godz. 10:30 w kościele św. Floriana w Chodzieży. Świątynia wypełniła się po brzegi, a żałobnicy przynieśli czerwone róże. Ceremonia pogrzebowa odbyła się o godz. 11:40 na cmentarzu parafialnym.
Jednym z najbardziej poruszających momentów uroczystości był symboliczny gest córki Izabeli. Dziewczyna stała z pędzlami w dłoniach przy urnie mamy. W ten sposób bliscy przypomnieli o pasji artystki, która kochała malować.
Podczas kazania ks. Kacper Politowski zwrócił się do pogrążonej w żałobie rodziny.
– Są takie chwile, kiedy wydaje się, że żadne słowa nie będą właściwe. Teraz najważniejsza jest obecność. Wasz świat się rozpadł. Ale wszyscy jesteśmy dowodem na to, że Bóg jest przy was – mówił duchowny.
Ksiądz wspominał również o pytaniach, które pojawiają się po nagłej śmierci bliskiej osoby.
Izabela pozostawiła trzech synów i córkę. Jej bliscy wspominali, że była osobą pełną pasji i wrażliwości na piękno. Malowała portrety kobiet, a wystawa w Krakowie miała być kolejnym ważnym krokiem w jej artystycznej drodze.