Paulina Łaba-Torres poszła do teatru w dniu żałoby narodowej. Żona muzyka Afromental odpowiada na falę krytyki

Zamach na Rynku Głównym w Krakowie. Napastnik zmarł w szpitalu

Krwawy dramat na Rynku Głównym w Krakowie rozegrał się w sobotę, 7 listopada 2026 roku. Chwilę po godzinie 15:00 w okolice płyty rynku wjechał samochodem 24-letni Michał O., po czym zaczął strzelać do spacerujących ludzi z karabinka automatycznego. Następnie zamachowiec podjął próbę ucieczki przez miasto, w trakcie której ostrzelał mijany tramwaj i doprowadził do zderzenia z innym autem na ulicy Dietla. Kiedy policjanci próbowali go ująć, wywiązała się strzelanina, w wyniku której ucierpiało dwóch mundurowych. Funkcjonariusze postrzelili agresora, który w krytycznym stanie trafił do szpitala, gdzie zmarł na skutek odniesionych ran.

Bilans krakowskiego ataku jest tragiczny, ponieważ na miejscu zdarzenia oraz w placówkach medycznych życie straciło w sumie 6 osób, a kolejnych 16 odniosło obrażenia. Prowadzący postępowanie śledczy weszli do rodzinnego domu sprawcy w Ostrowcu Świętokrzyskim i natrafili tam na zwłoki trojga członków jego najbliższej rodziny. Ustalono, że napastnik miał pozwolenie na broń.

W obliczu tych wstrząsających wydarzeń władze zdecydowały o wprowadzeniu na terenie całego kraju dwudniowej żałoby narodowej. Skutkuje to zawieszeniem emisji licznych programów telewizyjnych oraz odwołaniem części imprez o charakterze rozrywkowym.

Paulina Łaba-Torres w Teatrze Kamienica podczas żałoby narodowej. Jest reakcja na krytykę

Informacja o tym, że Teatr Kamienica nie odwołał przedstawienia w trakcie żałoby narodowej, wywołała wzburzenie wśród wielu obywateli. Choć placówka przekazała cały dochód z tego dnia na zbiórkę wspierającą policjantów, na osoby biorące udział w wydarzeniu wylała się fala ostrej krytyki. Z negatywnymi komentarzami musiała zmierzyć się między innymi polska aktorka i prywatnie żona muzyka z popularnej formacji Afromental, Paulina Łaba-Torres. Artystka wybrała się na spektakl do Teatru Kamienica właśnie 8 listopada 2026 roku. Zaskoczona wyjątkowo surową reakcją swoich obserwatorów, postanowiła odnieść się do sprawy w szerszym oświadczeniu.

Aktorka wybrała się na przedstawienie w towarzystwie swojej małej córeczki. Przyznała otwarcie, że w tym trudnym czasie szukała chwili wytchnienia i odcięcia się od przytłaczającej rzeczywistości.

Rozumiem, że żałoba narodowa jest momentem, w którym powinniśmy zatrzymać się i okazać szacunek osobom, których dotknęła tragedia. Ale nie uważam, że szacunek musi oznaczać zatrzymanie całego życia. Z perspektywy aktorki wiem też, że żałoba narodowa bardzo często uderza w ludzi kultury, którzy z dnia na dzień tracą możliwość pracy, a przecież za spektaklami stoją całe zespoły ludzi, ich rodziny, zobowiązania i codzienne życie. Nie zapominajmy też, że teatr to nie impreza. To kultura, emocje, wspólne spędzanie czasu, a czasem również chwila wytchnienia od rzeczywistości, która bywa trudna i przytłaczająca. Szczególnie spektakle dla dzieci one nie rozumieją jeszcze, czym jest żałoba narodowa, a wspólne rodzinne wyjście do teatru może być dla nich czymś naprawdę pięknym. Uważam, że żałobę i szacunek przede wszystkim nosi się w sercu. Życie toczy się dalej, ludzie nadal pracują, utrzymują rodziny i potrzebują przestrzeni do radości. Jedno nie wyklucza drugiego. I nie widzę w graniu spektakli w takim dniu braku szacunku.