Robert Rowiński szczerze o kulisach „Tańca z Gwiazdami”. Tak wspomina współpracę z Iloną Krawczyńską

Robert Rowiński i jego kariera w „Tańcu z Gwiazdami”

Ceniony w branży model, choreograf i tancerz Robert Rowiński może pochwalić się międzynarodową klasą taneczną „S”, czyli najwyższym odznaczeniem w tańcach standardowych oraz latynoamerykańskich. Ogólnopolską rozpoznawalność zapewniły mu występy w programie „Taniec z gwiazdami”. Jako trener dwukrotnie sięgnął po Kryształową Kulę, prowadząc do zwycięstwa Monikę Pyrek oraz Ilonę Krawczyńską. Swój warsztat rozwijał także za granicą, trenując uczestników irlandzkiej edycji tego popularnego show. W 2026 roku tancerz oficjalnie przekazał informację o zakończeniu swojej przygody z tym formatem.

Oprócz aktywności na szklanym ekranie i występów scenicznych, choreograf stworzył własną szkołę tańca w Koszalinie. Aktualnie żyje jednak w Warszawie i to właśnie w stolicy zamierza realizować kolejne zawodowe wyzwania.

Robert Rowiński zdradza swój sposób na sukces w „Tańcu z Gwiazdami”

W wywiadzie udzielonym stacji VOX FM Robert Rowiński otwarcie przyznał, że na parkiecie dopisywało mu szczęście do partnerek. Uczestniczki również nie szczędziły mu komplementów za wyrozumiałość i świetne nastawienie do wspólnej pracy. Okazuje się, że tancerz wypracował w tej kwestii własną, sprawdzoną metodę.

Żeby przedstawić sztukę na parkiecie za pomocą ruchu, potrzeba relacji dwojga ludzi, którzy muszą mieć ze sobą świetny kontakt. Zawsze starałem się mieć z partnerkami relację wręcz przyjacielską, bo to przekłada się nie tylko na treningi, ale i na całe show. Kiedy jest między nami chemia i przyjaźń, łatwiej przełamać naturalne bariery - choćby po to, żeby zatańczyć namiętną rumbę czy blisko się dotknąć. Dużo zależy też od osobowości: jeśli tańczy się z aktorką, która nie ma barier, bo po prostu wchodzi w rolę, jest łatwiej. Z kolei piosenkarka czy piosenkarz mają inne poczucie rytmu, więc ta szala się wyrównuje. Wybadałem to przez lata: zrobić 7 edycji w Irlandii i 6 w Polsce oznacza, że nie da się za każdym razem trafić na bliskiego przyjaciela. Za każdym razem starałem się podejść do tego profesjonalnie, ale nie zawsze była ta sama chemia. Żeby wygrać ten program, chemia i głębokie partnerstwo oparte na dużym zaufaniu są wręcz niezbędne. I nie chodzi tylko o zaufanie taneczne, że nie upuszczę jej w podnoszeniu - ale o zaufanie w świecie mediów. Jeśli gwiazda zaufa partnerowi, który ma już doświadczenie, obojgu pracuje się o wiele łatwiej.

Robert Rowiński wspomina Ilonę Krawczyńską i trudną edycję programu

Wspólne występy Roberta Rowińskiego i Ilony Krawczyńskiej w „Tańcu z Gwiazdami” były szeroko komentowane w mediach. Tancerza i popularną prezenterkę połączyła bardzo bliska, przyjacielska więź, która ostatecznie przyniosła im wygraną i Kryształową Kulę. Jak choreograf ocenia dziś tamtą współpracę?

Ilona to jest niesamowita osoba - prawdziwy wulkan energii, człowiek orkiestra! Emanuje boską energią, jest ciągle uśmiechnięta i wiecznie naładowana pozytywnymi emocjami. Bardzo łatwo pracuje się z kimś, kto po prostu cieszy się życiem, bo to od razu przekłada się na taniec. A ona do tego bardzo chciała się nauczyć tańczyć, więc przychodziło się na salę z czystą przyjemnością. Były rzeczy, które nie do końca leżały w mojej naturze - Ilona jest influencerką i nagrywała absolutnie wszystko! Musiałem się do tego przekonać, zrobiliśmy razem mojego pierwszego live’a w życiu! (śmiech) Ludzie mówili potem, że wyszło to bardzo naturalnie, bo ja w świecie social mediów byłem trochę nieporadny, a ona całkowicie zaawansowana. Ten kontrast był po prostu zabawny. Nazwaliśmy nasz duet „PoRumbańcy”. Marzyliśmy, żeby dojść w programie do odcinka z rumbą, a że oboje byliśmy lekko porąbani, tak właśnie się nazwaliśmy! Do dziś, gdy idę do programu, fani Ilony piszą o PoRumbańcach. To był cudowny czas i kompletnie niespodziewana wygrana!

Tancerz otwarcie przyznaje, że sezon z ich udziałem był wyjątkowo wymagający i nietypowy, głównie ze względu na debiut pierwszej w historii programu pary jednopłciowej, którą stworzyli Jacek Jelonek oraz Michał Danilczuk.

Nikt nie wiedział, jak to zostanie odebrane przez widzów i jak rozłożą się głosy, bo przecież w tym programie chodzi nie tylko o sam taniec, ale i o całą otoczkę. Zastanawialiśmy się, czy to będzie sprawiedliwa rywalizacja. Ale wyszło bardzo ładnie, chłopaki świetnie sobie poradzili, a my mieliśmy mnóstwo śmiechu.

Na domiar złego, podczas treningów zarówno Robert, jak i Iwona musieli zmagać się z bolesnymi kontuzjami.

Były też łzy, bo oboje borykaliśmy się z kontuzjami. Ja jeszcze w sierpniu, przed pierwszym odcinkiem, zerwałem biceps i myślałem o rezygnacji. Później Ilona złamała żebro, przez co nie mogliśmy robić podnoszeń, które są bardzo efektowne wizualnie. Los rzucał nam kłody pod nogi, ale skończyło się wspaniale! Bardzo się zaprzyjaźniliśmy, spędzaliśmy ze sobą całe dnie. Ilona jest z Łodzi, ja z Koszalina, a w Warszawie mieszkaliśmy w jednym kompleksie apartamentów. Zbudowaliśmy piękną relację.