Internowanie Lecha Wałęsy
Mimo że formalna decyzja o internowaniu Lecha Wałęsy zapadła z opóźnieniem – ponad miesiąc po fakcie – to już w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku został on zatrzymany i odizolowany. Przed tym aresztowaniem, Tadeusz Fiszbach, sekretarz gdańskiego komitetu wojewódzkiego PZPR, próbował nakłonić Wałęsę do dialogu z rządem. Wałęsa odmówił, podkreślając niemożność prowadzenia rozmów w zaistniałej sytuacji. Proroczo zapowiedział wtedy zwycięstwo „Solidarności” i stwierdził, że wprowadzenie stanu wojennego to ostateczny cios w komunizm.
Warunki, w jakich Lech Wałęsa przebywał w ośrodkach internowania, były oceniane jako dobre. Miał możliwość regularnych spotkań z żoną i dziećmi, a także z przedstawicielami Kościoła – Episkopatu i księżmi. Był jednak w pełni świadomy, że jego rozmowy są monitorowane. Chociaż pozytywnie oceniał serwowane posiłki, niedostateczna ilość ruchu doprowadziła do znacznego przybrania na wadze. Jak sam relacjonował, władze celowo stwarzały mu te dogodne warunki, chcąc go uwięzić w "złotej klatce" i tym samym zademonstrować, że mógłby prowadzić życie podobne do życia prominentów. Z jego wspomnień wynika także, że nosił się z zamiarem ucieczki i liczył na pomoc ze strony członków "Solidarności".
Wyjście na wolność
Uwolnienie Lecha Wałęsy z ośrodka odosobnienia w Arłamowie było bezpośrednią konsekwencją jego pisemnego apelu z 8 listopada 1982 roku, skierowanego do Wojciecha Jaruzelskiego. W dokumencie tym, potocznie zwanym „listem kaprala do generała”, Wałęsa wyraził opinię, że nastał odpowiedni moment na uporządkowanie pewnych spraw i podjęcie działań zmierzających do wzajemnego porozumienia. Zaproponował osobiste spotkanie i gruntowną dyskusję na temat kluczowych kwestii, wierząc, że przy odrobinie dobrej woli uda się znaleźć wyjście z sytuacji. Wałęsa przyznał w swoich wspomnieniach, że choć ten ruch był obarczony ryzykiem, uznał je za mniejsze niż szkody, jakie mogłyby wyniknąć z dalszego trwania politycznego zastoju.
Zobacz: Lech Wałęsa i jego żona świętują 67. rocznicę ślubu! Jakim mężem naprawdę jest były prezydent?
- W dzień po napisaniu listu przez Wałęsę w Arłamowie pojawił się gen. Czesław Kiszczak z propozycją, by Lech Wałęsa podpisał opracowany przez władze tekst. Wałęsa odmówił. 14 listopada w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej zaproponowano Wałęsie podpisanie dokumentu stwierdzającego, że zapoznał się ze stanem prawnym obowiązującym od chwili wprowadzanie stanu wojennego i z konsekwencjami naruszenia prawa. Wałęsa odmówił podpisania także i tego dokumentu. Po tym spotkaniu powrócił do swojego domu w Gdańsku. Służba Bezpieczeństwa natychmiast opracowała plan inwigilowania go - czytamy na portalu dzieje.pl.
Sprawdź: Dwa imiona, osiem lat między pogrzebami. Synowie Lecha Wałęsy spoczywają razem
Powrót do Gdańska
Lech Wałęsa 14 listopada 1982 roku, po niemal rocznym internowaniu, powrócił do swojego mieszkania w Gdańsku. Na jego powrót czekało wielu ludzi. W gdańskiej dzielnicy Zaspa zgromadziły się setki, a według niektórych szacunków nawet ponad tysiąc osób. Widok uzupełniały powiewające biało-czerwone flagi, zatłoczona ulica oraz mieszkańcy obserwujący wydarzenie z balkonów.
Zobaczcie nagranie z tamtych dni!
Galeria poniżej: W takich warunkach mieszka Lech Wałęsa. Aż szczęka opada na sam widok