Nazwisko Suchockiej jako kandydatki na premiera padło 3 lipca 1992 roku podczas negocjacji posłów klubu Solidarności Jana Rulewskiego i Bogdana Borusewicza z partiami prawicowymi, którym liderował Jarosław Kaczyński. Kandydatura posłanki Unii Demokratycznej zyskała ich poparcie, na co niewątpliwie miały mocno antyaborcyjne poglądy Suchockiej. Co ciekawe, szef partii Tadeusz Mazowiecki był przeciwny wystawianiu przez Unię Demokratyczną kandydata na premiera. Nie był też zwolennikiem Suchockiej. - Oby starczyło jej sił i mądrości, by tego nie brać - miał powiedzieć szef UD Waldemarowi Kuczyńskiemu. Kandydatura Suchockiej spodobała się prezydentowi Lechowi Wałęsie. Stało się to, gdy z poparcia dla nowego rządu wycofało się Porozumienie Centrum skonfliktowanych z głową państwa Kaczyńskich. Wałęsa przyjął Suchocką 8 lipca, a przyszłej premier towarzyszyli Mazowiecki, Wiesław Chrzanowski oraz Rulewski. Dwa dni później Sejm powołał posłankę UD na premiera i wysłuchał jej expose. Następnego dnia zaakceptowano zaproponowany przez Suchocką rząd.
Hanna Suchocka zapisała się więc w historii Polski jako pierwsza kobieta na stanowisku premiera, stając na czele czwartego rządu III Rzeczypospolitej. Jej gabinet, utworzony na bazie szerokiej "koalicji ośmiu" obejmującej m.in. Zjednoczenie Chrześcijańsko-Demokratyczne, Unię Demokratyczną i NSZZ "Solidarność", kontynuował reformy zapoczątkowane przez poprzedników. W chwili objęcia władzy sytuacja finansowa państwa była krytyczna, z groźbą deficytu budżetowego sięgającego 10% PKB, co mogło wywołać wysoką inflację i zagrozić porozumieniu oddłużeniowemu z Klubem Paryskim. W odpowiedzi rząd Suchockiej podjął trudną decyzję o obniżeniu podstawy wymiaru rent i emerytur o 9%. Ten odważny krok przyczynił się do ożywienia wzrostu gospodarczego.
Rząd Suchockiej wprowadził istotne reformy strukturalne o długofalowym znaczeniu. Wprowadzono podatek VAT (zastępując podatek obrotowy z czasów PRL) oraz podatek akcyzowy, co w drugiej połowie 1992 roku przyniosło budżetowi dodatkowe wpływy. Uruchomiono Program Powszechnej Prywatyzacji, w tym ustawę o Narodowych Funduszach Inwestycyjnych i ich prywatyzacji. Uchwalono również ustawę o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, łącząc oddłużenie firm z ich prywatyzacją i restrukturyzacją. Dodatkowo, rząd Suchockiej doprowadził do porozumienia z Klubem Paryskim w sprawie redukcji polskiego zadłużenia i rozpoczął negocjacje z Klubem Londyńskim.
Sprawdź: Polacy przestają pić wódkę. Szokujące dane! „To nie są prawdziwi Polacy” - Komentery
Pomimo pozytywnych trendów gospodarczych, wewnętrzne spory w obozie solidarnościowym doprowadziły do upadku rządu. Na wniosek posłów NSZZ "Solidarność" przeprowadzono głosowanie nad wotum nieufności, które zostało przegłosowane przewagą jednego głosu. Suchocka podała się do dymisji, ale prezydent Lech Wałęsa nie przyjął jej i rozwiązał parlament. Rząd Suchockiej sprawował władzę bez kontroli parlamentarnej do czasu wyborów, po których prezydent Wałęsa powołał rząd Waldemara Pawlaka. Ostatecznie Suchocka oficjalnie złożyła dymisję 18 października.
W 1995 była jednym z kandydatów na urząd prezydenta w wewnątrzpartyjnym głosowaniu, jednak przegrała z Jackiem Kuroniem i Januszem Onyszkiewiczem. W 1997 w rządzie Jerzego Buzka z rekomendacji Unii Wolności objęła stanowisko ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego. W 2001 roku została mianowana ambasadorem RP przy Stolicy Apostolskiej[18], a 13 czerwca 2002 dodatkowo ambasadorem przy Suwerennym Wojskowym Zakonie Maltańskim (oba te stanowiska zajmowała do 2013 roku).