Zginęła z rąk zamachowca. Zielonka żegna Dorotę Baran. "Ta droga skończyła się za wcześnie"

W czwartek, 12 listopada rodzina, przyjaciele i mieszkańcy Zielonki pożegnali Dorotę Baran, jedną z ofiar tragicznego zamachu na Rynku Głównym w Krakowie. 61-letnia kobieta zginęła 7 listopada podczas bezprecedensowego ataku, który wstrząsnął całą Polską. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się o godz. 13 w kościele w rodzinnej miejscowości zmarłej.

Ostatnie pożegnanie Doroty Baran

Pierwsi uczestnicy uroczystości zaczęli gromadzić się przy kościele w Zielonce jeszcze przed południem. O godz. 12:30 rozpoczęło się nabożeństwo różańcowe w intencji zmarłej. Pół godziny później, o godz. 13:00, rozpoczęła się msza pogrzebowa.

W świątyni zgromadzili się bliscy, przyjaciele, sąsiedzi oraz mieszkańcy Zielonki, rodzinnej miejscowości zmarłej. Choć od lat mieszkała wraz z mamą na krakowskim Bieżanowie, to właśnie tutaj postanowiono pożegnać kobietę, której życie zostało nagle i tragicznie przerwane 7 listopada.

Ksiądz mówił o ciszy, miłości i prawdzie

Podczas homilii celebrans wielokrotnie nawiązywał do tragedii, która rozegrała się kilka dni temu na Rynku Głównym w Krakowie. Przypomniał, że życie sześciu osób zostało przerwane nagle i w sposób, którego nikt nie był w stanie przewidzieć.

- Kilka dni temu dla sześciorga osób ta droga została przerwana w sposób gwałtowny, brutalny, zabójczy. Niezrozumiały dla tych osób. Ta droga skończyła się za wcześnie, nie w miejscu wyznaczonym przez Pana Boga. Ta droga skończyła się, jakbyśmy powiedzieli, w pół kroku - mówił duchowny.

Kazanie skoncentrowane było wokół trzech wartości: ciszy, miłości i prawdy. Kapłan podkreślał, że wobec ogromu bólu i cierpienia najbliżsi ofiar mają prawo do żalu, rozpaczy i pytań, na które dziś trudno znaleźć odpowiedź.

- W tej Mszy Świętej pogrzebowej modlę się najpierw o ciszę. Taką ciszę serca. Ciszę rozumu. Ciszę duszy. Serca, zwłaszcza serca najbliższych ofiar, które zginęły. Miały prawo krzyczeć. Miały prawo do bólu, rozpaczy, niezrozumienia, poczucia niesprawiedliwości - mówił.

Jak zaznaczył, tylko w takiej ciszy człowiek wierzący może usłyszeć głos Boga i znaleźć siłę do przeżycia tragedii.

-Jeśli mamy do kogoś pójść z tym, co się wydarzyło, z naszym bólem, to do Boga. Bo tylko On jest w stanie dotknąć naszego serca.

„Jedyną odpowiedzią na nienawiść jest miłość”

W dalszej części homilii duchowny zwrócił uwagę, że zamach był aktem zrodzonym z nienawiści i zła. Podkreślił jednak, że chrześcijańska odpowiedź na takie wydarzenia nie może opierać się na odwecie.

- Te wydarzenia sprzed kilku dni były zainspirowane nienawiścią. W nich wybuchła złość i ujawniło się zło. A my wiemy, bo Pan Jezus nam o tym powiedział, że dla nas, ludzi wierzących, jedyną właściwą i mądrą odpowiedzią na zło jest dobro. Jedyną właściwą odpowiedzią na nienawiść jest miłość - podkreślał.

Kapłan modlił się, aby właśnie taka miłość wypełniła serca rodzin ofiar i wszystkich osób dotkniętych tragedią.

- To miłość, która koi serce, jest balsamem dla duszy, która ma szansę pomóc zrozumieć i przeżyć nawet największe tragedie - mówił.

Apel o prawdę

Ostatnią część kazania poświęcił potrzebie poznania prawdy o okolicznościach dramatu. Zaznaczył, że na pełne wyjaśnienie wielu kwestii być może trzeba będzie jeszcze poczekać.

- Modlę się o prawdę. O prawdę, która wyzwala, pomaga zrozumieć i stoi obok sprawiedliwości. Być może na tę prawdę trzeba będzie cierpliwie czekać, ale najbliżsi mają do niej prawo - mówił.

Duchowny podkreślił, że chodzi o prawdę wolną od emocji, politycznych sporów i rozmaitych interpretacji.

- Taką prawdę nieinterpretowaną, niewykorzystywaną, niesprzedawaną i niekupowaną. Tylko taką prawdę, która będzie możliwie najbliższa rzeczywistości. Na takiej prawdzie można budować przyszłość, dalsze życie i nadzieję - zakończył homilię.

Atmosfera uroczystości była pełna zadumy i wzruszenia. Wiele osób podkreślało, że przyszło oddać hołd kobiecie, która przez lata pozostawała w cieniu, poświęcając się opiece nad najbliższymi.

„Dla nas była kimś niezastąpionym”

Kilka dni przed pogrzebem wzruszający wpis opublikowała pani Joanna, siostra tragicznie zmarłej 61-latki. Kobieta podkreśliła, że jej siostra nie była osobą znaną publicznie i nie szukała rozgłosu.

Nie miała na koncie specjalnych osiągnięć, ciekawych zainteresowań ani niczego, co mogłoby przyciągnąć opinię publiczną - napisała.

W dalszej części wspomnienia opisała jednak rolę, jaką Dorota pełniła w życiu najbliższych. Jak podkreśliła, 61-latka z ogromnym oddaniem opiekowała się ich 80-letnią mamą.

– Pilnowała, by o stałej porze zażyła leki, by wypiła ciepłą kawę. By miała wszystko, czego potrzebuje, by nie czuła się samotna. Nie dokonywała wielkich rzeczy, o których piszą gazety. Robiła te małe, codzienne, których wartość dostrzega się często dopiero wtedy, gdy nagle ich zabraknie – napisała pani Joanna.

Na zakończenie dodała słowa, które poruszyły setki internautów:

– Dla świata mogła być jedną z wielu. Dla nas była kimś niezastąpionym. Człowiekiem, którego obecność dawała poczucie bezpieczeństwa. Nie pozwólmy, by jej bezsensowna śmierć odeszła w zapomnienie.

Zamach, który wstrząsnął Polską

Do tragedii doszło 7 listopada około godziny 15:00. Według ustaleń śledczych 24-letni Michał O., mieszkaniec województwa świętokrzyskiego, wjechał samochodem na Rynek Główny w Krakowie, a następnie otworzył ogień do przypadkowych ludzi.

W wyniku ataku śmierć poniosło sześć osób, a piętnaście zostało rannych. Wśród ofiar znalazła się Dorota Baran, a także 47-letnia Ewelina Serafin z Sędziszowa Małopolskiego, 53-letnia Izabela Woźna z Wielkopolski, 51-letni Robert Kosidło związany z krakowskimi Sukiennicami, 51-letnia obywatelka Austrii oraz 32-letni szkocki DJ James Campbell.

Śledczy badają również okoliczności śmierci rodziców i siostry napastnika, których ciała odnaleziono w domu rodzinnym w Ostrowcu Świętokrzyskim. Wszystko wskazuje na to, że oni również mogli paść ofiarą 24-latka.

Bohaterska akcja policjantów

Szaleńczy atak zakończył się dzięki interwencji dwóch funkcjonariuszy policji. Starszy posterunkowy Jakub Kulik i starszy posterunkowy Artur Morański, mimo ogromnego zagrożenia, podjęli działania wobec uzbrojonego napastnika.

To właśnie ich reakcja pozwoliła powstrzymać sprawcę i zapobiec jeszcze większej tragedii. Napastnik został ciężko ranny podczas zatrzymania, a następnie zmarł.

Cichy sąsiad z osiedla. Kim był zamachowiec z Ostrowca?

Player otwiera się w nowej karcie przeglądarki

ROLKI