Miliony na show. Kto wydał najwięcej na Eurowizję?

Rozmach bez granic. Kto wydał najwięcej w historii?

Zorganizowanie muzycznego wydarzenia, które śledzi co roku niemal 200 milionów widzów, to nie lada wyzwanie. Europejska Unia Nadawców (EBU) zapewnia część finansowania dzięki opłatom wpłacanym przez wszystkich uczestników – w tej puli najwyższe stawki ponoszą kraje Wielkiej Piątki (obecnie Czwórki, po bojkocie Hiszpanii). Lwią część kosztów zawsze musi jednak pokryć organizator, a niektórzy traktują to jako sprawę wagi państwowej.

Niedoścignionym rekordzistą w historii pozostaje Azerbejdżan. Gdy w 2011 roku duet Ell i Nikki zwyciężył Konkurs Piosenki Eurowizji dzięki balladzie „Running Scared”, rząd potraktował edycję z 2012 roku jako projekt geopolityczny i pokaz naftowego bogactwa.

• W zaledwie osiem miesięcy wzniesiono zupełnie nową, potężną arenę – Baku Crystal Hall.
• Sam koszt jej budowy wyniósł około 100 milionów euro, a rachunek za samo eurowizyjne widowisko przekroczył 60 milionów euro. Według niektórych - to zaniżone szacowania.
• Doliczając inwestycje poboczne, jak rewitalizacja Placu Flagi czy przebudowa dróg, ostateczny koszt szacowano na od kilkuset milionów do nawet miliarda dolarów!

Eurowizja pochłania koszty. Duńska dziura budżetowa i moskiewski przepych

Ogromne wydatki to nie tylko domena Baku. Drugie miejsce w niechlubnym rankingu najbardziej kosztownych imprez (biorąc pod uwagę wydatki na produkcję i obiekt) zajmuje Dania. Przygotowując Eurowizję w 2014 roku, Kopenhaga postanowiła zorganizować konkurs w starych dokach stoczniowych B&W Hallerne. Koszty wymknęły się organizatorom spod kontroli. Zamiast planowanych 4,6 miliona euro na przygotowanie terenu, wydano ponad 18 milionów, a całkowity rachunek za wydarzenie wyniósł ostatecznie 44,8 miliona euro (około 334 miliony koron duńskich). To prawie trzykrotnie więcej niż kosztowała impreza rok wcześniej w szwedzkim Malmö!

Z kolei w czołówce tego zestawienia historycznie mocno zapisała się też Rosja, wydając na konkurs w 2009 roku w Moskwie blisko 38 milionów euro. Podczas tamtego finału zużyto około 30 procent wszystkich dostępnych ówcześnie na świecie ekranów LED. Skala była imperialna, jednak sam konkurs często wspominany jest przez krytyków jako wizualnie przeładowany i chaotyczny.

NIE PRZEGAP: Zniknęli z Eurowizji. Dlaczego niektóre kraje rezygnują?

Szwajcarska precyzja i współczesne koszty

Jak koszty kształtują się z dzisiejszej perspektywy? Skandynawowie słyną z mądrego planowania – konkursy w szwedzkim Malmö po wygranych piosenkarki Loreen uchodzą za bardzo racjonalne finansowo. Zupełnie inną drogą poszła Szwajcaria goszcząca Eurowizję 2025.

Po triumfie w 2024 roku osoby niebinarnej o pseudonimie Nemo z piosenką „The Code”, Bazylea wolała nie oszczędzać na pierwszej od 36 lat imprezie w ich kraju. Budżet na 2025 rok oszacowano na zawrotne 62 miliony euro, z czego ponad 14 milionów pochłonęła sama modernizacja hali St. Jakobshalle. Decyzję o publicznym wsparciu tego wydatku podjęli wcześniej sami obywatele kantonu w drodze referendum, wyrażając zgodę na tak olbrzymią inwestycję.

Ile płacą artyści? Nie każdego stać na sukces

Rozbuchane budżety uświadamiają nam jedno – gigantyczne pieniądze na scenografię nie gwarantują udanego konkursu. Najdroższa arena w Europie nie pomoże, jeśli publiczność w hali i przed telewizorami nie poczuje chemii z występami. O triumfie zawsze decyduje przecież emocjonujące głosowanie jury i telewidzów.

Warto pamiętać, że oprócz samego goszczenia show, poszczególne kraje ponoszą też spore wydatki na swój udział. Niektóre delegacje potrafią wydać setki tysięcy euro na dopracowanie samego występu, podczas gdy inne celują w naturalny minimalizm. Droga po trofeum jest długa i prowadzi przez krajowe wybory, takie jak preselekcje lub nominację wewnętrzną, a potem wyczerpujące półfinały – omijają one jedynie gospodarza i kraje zrzeszone jako Wielka Czwórka. Jak na ironię, w tym ociekającym bogactwem muzycznym świecie, główna nagroda jest niezwykle krucha. W 2009 roku zwycięzca Alexander Rybak niechcący złamał legendarną statuetkę mikrofonu z mrożonego szkła, produkowaną przez szwedzką markę Kosta Boda. Dokładnie to samo przydarzyło się w 2024 roku reprezentującemu Szwajcarię Nemo, a następnie wokaliście JJ, który zachwycił Europę utworem „Wasted Love” i zdobył puchar dla Austrii w 2025 roku. Niezależnie od milionów pompowanych w organizację festiwalu przez poszczególne rządy, w historii ostatecznie zapamiętamy głównie wielkie emocje, rewelacyjną muzykę i chwile, w których wygrywa prawdziwa pasja!