Laureat Oscara na pogrzebie Andrzeja Olechowskiego. Towarzyszyła mu żona

Andrzej Olechowski zmarł 25 kwietnia w wieku 78 lat pozostawiając pogrążoną w żalu rodzinę. Jego ostatnie pożegnanie odbyło się w minioną środę, 6 maja, w Warszawie. Mszy pogrzebowej przewodniczył kardynał Kazimierz Nycz, a wraz z nim mszę koncelebrowali inni kapłani, w tym znany z mediów ksiądz Kazimierz Sowa, prywatnie brat polityka KO, Marka Sowy. 

Byłego ministra pożegnało wielu polityków. Na pogrzebie pojawili się: premier Donald Tusk, były prezydent Bronisław Komorowski, marszałek Senatu Małgorzata Kidawa-Błońska, Kazimierz Michał Ujazdowski, Grzegorz Schetyna, Paweł Graś, Tomasz Grodzki, Krzysztof Kwiatkowski, ale też Leszek Balcerowicz, Gromosław Czempiński, Paweł Piskorski, Marcin Święcicki.

Obecni byli również ludzie ze świata biznesu: małżonkowie Katarzyna Frank-Niemczycka ze Zbigniewem Niemczyckim oraz małżeństwo: Jerzy Starak z Anną Woźniak-Starak. Ze względu na powiazania zmarłego ze światem kultury i mediów w jego ostatniej drodze uczestniczył też dziennikarz Piotr Kraśko, ale i znany polski scenograf filmowy i teatralny, ale też laureat Oscara, Allan Starski. W pożegnaniu Andrzeja Olechowskiego brał udział wraz z żoną, Wiesławą Starską. 

Olechowski miał bardzo bogaty życiorys. Był politykiem, ale przed laty jego życie było związane z muzyką

Andrzej Olechowski przez lata był kojarzony ze światem polityki. W 2001 roku wraz z Donaldem Tuskiem i Maciejem Płażyńskim powoływał do życia Platformę Obywatelską. Z tej racji politycy byli zwani "trzema tenorami". Śmiało można powiedzieć, że Olechowski był człowiekiem orkiestrą, ponieważ w życiu zajmował się przeróżnymi dziedzinami.

Zasiadał we władzach instytucji społecznych, m.in. takich jak: Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji, Instytut Studiów Wschodnich, Klub Wschodni, Fundacja im. Stefana Batorego, Instytut Spraw Publicznych czy Komisja Trójstronna. Wykładał m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz Collegium Civitas.

Był nie tylko politykiem, ministrem finansów i ministrem spraw zagranicznych, ale też a szefem rady nadzorczej jednego z czołowych banków, wiceprezesem Narodowego Banku Polskiego i ekspertem gospodarczym. Dwa razy próbował swoich sił także w wyborach prezydenckich (w roku 2000 i ponownie w roku 2010). Pracował także jako dziennikarz muzyczny, o czym niewielu wiedziało. Jego wielkim przyjacielem, jeszcze z czasów szkolnych, był Wojach Mann, który również pojawił się na pogrzebie.