Wstrząsające szczegóły operacji policjanta. Pocisk przeszył mu przedramię. Lekarze mówią, co dalej

Zamach w Krakowie. Dwoje poszkodowanych pacjentów wróciło już do domów

Do Szpitala im. Gabriela Narutowicza trafiły trzy osoby ranne podczas ataku w Krakowie. Dwie z nich opuściły już placówkę. Pierwszą była kobieta postrzelona w okolicy szyi. Lekarze ocenili, że od początku znajdowała się w najlepszym stanie, a jej zabieg trwał najkrócej. Podkreślili jednak, że miała ogromne szczęście. Pocisk, który trafił ją kilka centymetrów dalej, mógł doprowadzić nawet do śmierci.

Drugim pacjentem był mężczyzna z raną postrzałową w okolicy lewego barku. Po operacji jego stan był dobry. Ponieważ pochodzi spoza Krakowa, wrócił do swojego miejsca zamieszkania. Tam ma już ustalone dalsze kontrole i leczenie.

20

Pocisk przeszedł przez całe przedramię. Kość została poważnie uszkodzona

Najwięcej uwagi lekarze poświęcili Arturowi Morańskiemu, który nadal przebywa na Oddziale Intensywnej Terapii. Jego stan jest stabilny, a nad jego leczeniem czuwają ortopedzi, anestezjolodzy i torakochirurdzy.

Podczas konferencji medycy opowiedzieli o przebiegu operacji. Najpierw przez około trzy godziny zajmowali się uszkodzonym płucem i klatką piersiową. Dopiero później do pracy przystąpił zespół ortopedyczny, który operował postrzelone przedramię.

Obrażenia okazały się rozległe. Pocisk pokonał długą drogę przez całą kończynę, niszcząc tkanki i powodując duży ubytek kostny. Lekarze przekazali jednak również dobrą wiadomość: nie doszło do uszkodzenia naczyń krwionośnych ani nerwów.

Podczas zabiegu zespolono jedną z kości przedramienia i naprawiono uszkodzone ścięgna. To nie koniec leczenia. Ze względu na ubytek tkanki kostnej konieczna będzie rekonstrukcja.

30

Policjant będzie leczony w szpitalu wojskowym

W dalszej terapii mają uczestniczyć specjaliści z 5. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Krakowie. Tamtejszy oddział zajmuje się między innymi rekonstrukcją ubytków kostnych z wykorzystaniem przeszczepów pobieranych od pacjenta.

Po ustabilizowaniu stanu funkcjonariusza lekarze dość szybko go wybudzili i odłączyli od aparatury. Niezwłocznie rozpoczęli także fizjoterapię. Obecnie policjant jest przytomny, pozostaje w kontakcie z otoczeniem, a przy jego łóżku praktycznie cały czas czuwa rodzina.

Lekarze planują przeniesienie go do szpitala wojskowego, gdzie będzie kontynuował leczenie uszkodzonej kończyny górnej.

65

Poruszająca rozmowa rannych policjantów z Krakowa

Podczas konferencji pojawił się również bardzo poruszający wątek. Obaj ranni funkcjonariusze od początku interesowali się stanem swoich partnerów. Policjant leczony w Szpitalu św. Jana Pawła II odzyskał przytomność wcześniej i dopytywał o kolegę przebywającego w Narutowiczu.

Lekarz opowiedział, że w niedzielę o godz. 7 rano odebrał telefon ze szpitala św. Jana Pawła II i osobiście rozmawiał z wybudzonym funkcjonariuszem. W tym czasie Artur Morański nadal pozostawał w śpiączce. Kiedy również jego udało się wybudzić, od razu zapytał o kolegę. Lekarze umożliwili obu policjantom rozmowę telefoniczną. Dzięki temu mogli usłyszeć się nawzajem i dowiedzieć, w jakim stanie znajduje się drugi z nich. Zdaniem medyków ten kontakt mógł pozytywnie wpłynąć na obu funkcjonariuszy.

16

Szpital mobilizował się do pomocy. Pracownicy przyjeżdżali nawet w wolną sobotę

Lekarze podziękowali również wszystkim pracownikom, którzy zaangażowali się w ratowanie poszkodowanych. Po przyjęciu trzech rannych na miejscu pozostawały dodatkowe zespoły operacyjne gotowe do działania. Wciąż napływały bowiem informacje o kolejnych poszkodowanych i nie było wiadomo, czy następne osoby nie zostaną przewiezione właśnie do tej placówki.

W pomoc włączyły się dziesiątki, a być może nawet setki osób. Nie tylko lekarze i pielęgniarki, ale również pracownicy transportu oraz personel sprzątający. Wielu pracowników samodzielnie zgłaszało gotowość przyjazdu. Nie trzeba było ich wzywać telefonicznie.

Medycy zwrócili uwagę, że wszystko działo się w sobotę, kiedy każdy miał własne plany, rodzinę i obowiązki. Mimo to pracownicy przyjeżdżali do szpitala, by ratować rannych.

– Ta sytuacja udowodniła, że jesteśmy jednością – podkreślili przedstawiciele placówki, dziękując całemu personelowi za bezinteresowność i gotowość do niesienia pomocy.