Operacje uratowały życie ofiarom zamachu w Krakowie, ale lekarze ostrzegają: "Musimy być bardzo ostrożni"

Zamach w Krakowie. Trudna walka na salach operacyjnych

Wśród rannych, którzy trafili do krakowskiego Szpitala św. Jana Pawła II, dwie osoby były w stanie bezpośredniego zagrożenia życia. Konieczne było natychmiastowe przeprowadzenie operacji. Trzeci pacjent pozostawał w stanie stabilnym i wymagał dalszej diagnostyki.

Przy zabiegach współpracowali specjaliści z różnych dziedzin medycyny. Placówka dysponuje zespołami kardiochirurgów, torakochirurgów i chirurgów naczyniowych. To właśnie takie połączenie kompetencji jest niezbędne przy najcięższych urazach obejmujących klatkę piersiową, płuca, serce i duże naczynia krwionośne.

Jak wynika z relacji prof. Grzegorza Gajosa, lekarze są zadowoleni z efektów operacji. Największym wyzwaniem nie była jednak wyłącznie techniczna strona zabiegów, ale konieczność błyskawicznego zorganizowania pomocy po nagłym zdarzeniu.

24

Wielka mobilizacja lekarzy po ataku

Po ataku szpital przeszedł ogromną mobilizację. Do pracy zgłaszali się lekarze, pielęgniarki, chirurdzy, anestezjolodzy i psychologowie. Wielu pracowników przyjechało spontanicznie, mimo że nie pełnili wtedy dyżuru.

W placówce uruchomiono dwie sale operacyjne. Zespoły szpitala pomagały również w innych krakowskich placówkach, gdzie trafili poszkodowani. Jeden z chirurgów naczyniowych wsparł operacje trzech osób w sąsiednim szpitalu. Według informacji, które do niego dotarły, wszyscy ci pacjenci przeżyli.

61

Stan rannych po zamachu w Krakowie. Lekarze obawiają się groźnych powikłań

Mimo pomyślnego zakończenia operacji lekarze muszą zachować szczególną czujność. Pacjenci mają za sobą ciężkie urazy, a pierwsza pomoc była udzielana w warunkach, które nie zapewniały pełnej sterylności.

Na miejscu krwawienie tamowano między innymi przez umieszczanie gazików wewnątrz ran. Było to konieczne, by ograniczyć utratę krwi i umożliwić transport rannych do szpitali. Teraz jednak jednym z głównych zagrożeń są infekcje.

– To, czego możemy się obawiać, to powikłania związane z zakażeniami. To jest bardzo wczesny okres, musimy być bardzo ostrożni – zaznaczył prof. Gajos.

Chirurdzy są zadowoleni z wyników leczenia, ale stabilny stan pacjentów nie oznacza jeszcze końca walki o ich zdrowie. Na tym etapie nie da się przewidzieć, kiedy będą mogli opuścić szpital. Potrzebne będą dalsza obserwacja, leczenie pooperacyjne, a także rehabilitacja i pomoc psychologiczna.